Maand: november 2011

Geplaatst op

Movember

Vorige week vrijdag zette ik de tv aan en opeens keek ik in
het gezicht van Ruud Gullit met een snor. Dit bleek in het kader te zijn van
Movember. Na enig zappen zag ik bij DWDD dat wat niet meer wil groeien boven op zijn hoofd, wel wil lukken op de bovenlip van Marc Marie Huijbregts. Wederom inhet kader van Movember.

Zojuist heb ik mijn zorgverzekering overgesloten voor 2012
want mijn huidige zorgverzekeraar heeft besloten mijn eigenrisico tussen de
regels door stilletjes te verhogen door in het komende jaar nog maar 80% van de tandartskosten te vergoeden.

Al ploegend door de verschillende vergoedingen viel mijn oog
er op dat prostaatonderzoek zowel in de basisverzekering als bij alle aanvullende verzekeringen niet vergoed wordt. Dit in tegenstelling tot onderzoeken naar kanker bij de specifiek vrouwelijke lichaamsdelen.

Het is leuk hoor zo’n actie om mensen attent te maken op de
risico’s van prostaatkanker maar als zorgverzekerend Nederland een signaal
afgeeft dat zij geen aandacht aan dit fenomeen willen besteden, dan is het
enige tastbare effect voor dit moment een excessieve haargroei op bovenlippen van mannen die daardoor lijken op pornosterren uit de jaren 70 en 80.

Geplaatst op

Tweedeling

We hebben er lang op moeten wachten maar de denktank van de
VVD begint op stoom te komen en het ene goede idee na het andere wordt op ons
afgevuurd. Hadden ze onlangs het idee om de patiënt vooraf aan een behandeling
te confronteren met de kosten, om zo in te spelen op het gemoed van de patiënt
om die noodzakelijke heupoperatie toch maar niet uit te laten voeren omdat dit
de samenleving teveel kost.

Nu is er het volstrekt briljante idee om de uitkering van Occupy-activisten
af te nemen  die  op dit moment kamperen op het Maileveld, onder
het motto dat wie in de kou kan demonstreren ook kan werken. Persoonlijk zie ik
het verband niet direct tussen kamperen en het zogenaamd misbruik maken van je
uitkering. Blijven in deze redenering Occupy-activisten die zich een hotel
kunnen veroorloven buitenschot? Gratis kamperen nee, maar als je de economie
draaiende houdt met je uitkering door een hotel wat omzet te geven is wel toegestaan?

Het idee is voortgekomen uit de pen van de Haagse VVD-fractie
en wordt gesteund door de landelijke fractie. Dat maakt wel duidelijk dat
samenwerken met een populistische partij als de PVV zijn sporen achterlaat. Als
je maar lang genoeg met gif in aanraking komt krijg je er vanzelf iets van
binnen op den duur.

Volgens mij tracht de VVD met deze beoogde maatregel een tweetal
dingen te zeggen. Als je een uitkering krijgt dan moet je jouw energie richten
op het verkrijgen van een baan en deze energie niet gebruiken om uiting te
geven aan maatschappelijke kritiek. Vanuit deze redenering schaar ik mij
eigenlijk ook bij dat “uitschot” wat nu op het Malieveld bivakkeert door dit
stukje te schrijven in plaats van mijn tijd te besteden aan het doorbladeren
van vacatures. Maar ook mevrouw Verdonk die de afgelopen anderhalf jaar haar
tijd besteedde aan het runnen van haar eigen politieke partij terwijl ze van
een wachtgeldregeling genoot. Weliswaar deed ze dit vanuit huis en niet vanuit
een bungalowtent op het Malieveld, maar het zogenaamd misbruik van het geld van
de belastingbetaler zoals de VVD dit betiteld, lijkt mij hier ook van
toepassing. Op haar manier dacht ze maatschappijkritisch bezig te zijn.

Of zit de kneep van de gedachte in het idee dat als je een uitkering
hebt elke activiteit die je uitoefent anders dan het zoeken naar werk, een
uiting is van jouw onwil om daadwerkelijk weer aan de slag te gaan? Wat is het criterium
dan waar vanuit gegaan wordt? Lid zijn van een sjoelclub zijn mag, maar je
verzetten tegen het establishment mag niet ondanks dat hun acties ingrijpen in
jouw persoonlijk leven? Moet iedere demonstrant die deelneemt aan een
manifestatie op “het Plein”of het Malieveld voortaan zijn loonstrookje
meebrengen om gelegitimeerd deel te nemen, anders heb je er niets te zoeken?

Voor mij maakt het vooral duidelijk dat de VVD vooral
voorstander is van een tweedeling van dit land in de “Haves”en “Have nots” en
dit vooral ook wil cultiveren. Ook daarin staat de VVD niet ver af van de PVV.
Tweedeling van de samenleving lijkt het sleutelwoord waarop de twee elkaar
vinden en ze proberen elkaar af te troeven in het lanceren van slecht
doordachte ideeën.

Geplaatst op

Google+, een aanrader

Ik zit in mijn eentje te mijmeren over wat er zoal gebeurd
is de laatste tijd. Te overdenken wat mijzelf, mijn vrienden en naasten
bezighoudt op dit moment en wat voor rol ik daar in gespeeld heb en speel. Doe ik het goed, had ik het beter anders gedaan? Op zoek naar de balans waarbij ik mijzelf kan zijn en de ander het naar zijn zin kan maken en bovenal daarbij de Boze buitenwereld toch buiten kan houden.

De Boze buitenwereld is voor mij de in opmars zijnde “Ik”cultuur,
mensen die mij alleen weten te vinden als zij iets van mij nodig hebben en
nadat ik hun probleem verholpen heb weer snel uit beeld verdwijnen. De
oprukkende onverdraagzaamheid jegens elkaar. Ik heb er allemaal niets mee en probeer mijn telefoon en voordeur te laten fungeren als de grens. Tot hier en
niet verder. Het is een grens die ik zelf kan trekken en controle over uit kan
oefenen.

Tot op zekere hoogte dan. Aan sommige dingen is geen ontkomen aan, zoals slechte software of software waar niet goed over nagedacht is. Dit is voor een ieder herkenbaar die ooit plaats genomen heeft achter een Windows PC. Menigeen heeft ooit op het punt gestaan om die computer uit het
raam te gooien omdat hij voor de zoveelste keer niet deed wat jij wilt of heel
iets anders doet dan hij aan je beloofd had. Interessant is trouwens in dit
verband dat wij een computer “hij”noemen.  Is datgene wat ik net beschreven heb herkenbaar als typisch mannelijk gedrag? Hoe het ook zij, de computer maakt een onmisbaar onderdeel uit van ons leven. Zeker met het oprukken van de social media. Ons sociale leven speelt zich meer en meer af via de computer en is eigenlijk een heel goede afspiegeling van ons sociale leven als mens. Vaak
oppervlakkig en vooral fungerend als platform om de illusie te scheppen dat de wereld om jou draait. Af te meten aan het aantal virtuele vrienden dat je hebt.

Al dit soort gedachten gaan door mij heen als ik besluit om
de virtuele uitnodiging op te pakken die een goede vriend aan mij gestuurd
heeft om deel te nemen aan zijn kring op Google+. Ik heb al een account bij
G-mail, mijn Dooiedakduif@gmail.com, die mij onder andere toegang geeft tot statistieken waar ik kan zien of en van waar mijn website bezocht wordt. Zeg maar mijn eigen sociale graadmeter!

Het lijkt een fluitje van een cent om deze echte vriendschap met een paar klikken aan te vullen met zijn virtuele vriendschap. Ik hoef slechts in te vullen of ik een man, vrouw of overig ben. Ik kies uiteraard voor overig want ik ben een Dooiedakduif. Nu ben ik nog slechts een vraag verwijderd van al het moois dat zich zal gaan ontvouwen voor mij op sociaal gebied. Ik moet opgeven wat mijn geboortedatum is. Dat gaat niemand wat aan, als ik de werkelijke datum invul dan kan ik op mijn vingers natellen dat ik op mijn verjaardag allerlei ongewenste berichten en mails krijg. Dus kies ik er voor hier de geboortedatum van mijn helaas overleden katten in te vullen. Nu hoef ik
nog slechts op aanmelden te klikken en een geheel nieuw sociaal leven ontvouwd zich voor mij.

Windows kent het beruchte blauwe scherm waarna je
buitengesloten bent van jouw computer. Ik kreeg dit te zien:

 

Het Google-account voor dooiedakduif@gmail.com is
uitgeschakeld.

Je kunt je niet aanmelden met dit account en je kunt het account niet gebruiken om toegang te krijgen tot producten of diensten van Google.

Je voldoet niet aan de leeftijdsvereisten voor een
Google-account. Dit account wordt binnen 29 dagen verwijderd tenzij de
opgegeven geboortedatum onjuist was en je kunt bewijzen dat je 16 jaar of ouder bent.

Als Dooiedakduif ben ik uiteraard niet in het bezit van de benodigde identiteitspapieren om te bewijzen dat ik ouder ben dan 16 jaar. Op brute wijze word ik afgesneden van die mooie wereld die mij beloofd was door Google en als bonus wordt mijn bestaande communicatie met de buitenwereld mij ook afgenomen.

Nu zit ik te overdenken of het een zegen is wat hier gebeurde of dat ik op deze manier mijn sociale doodvonnis getekend heb. Komt er een dag dat mijn Windows PC opeens de vraag stelt “rookt u? Ja of nee”? Mij dan onwetend latend wat de gevolgen zullen zijn van mijn antwoord. Als ik niet het gewenste antwoord geef word ik dan nog verder afgesloten van de buitenwereld?

Heb ik met deze ervaring een methode geleerd om mijn grenzen nog beter te kunnen bewaken of heb ik zojuist ervaren dat de buitenwereld heeft besloten juist mij van hun grenzen buiten te sluiten?

Geplaatst op

Nadenken voordat je iets mag zeggen

De VVD wil dat patiënten in het ziekenhuis voorafgaand aan
elke behandeling te horen krijgen wat de kosten zijn. Dit vanuit het idee dat wanneer
men weet wat de ingreep kost het maatschappelijk draagvlak voor het verhogen
van de zorgkosten vergroot wordt. Het moet ondersteund worden door het na
de behandeling sturen van een overzicht van de gemaakte kosten aan de patiënt,
om hem of haar nog eens op de maatschappelijke gevolgen te wijzen van het feit
dat de behandeling zo nodig uitgevoerd moest worden. Bijkomend voordeel volgens
de boekhouders van Nederland is dat de patiënt dan achteraf nog kan controleren
of er niet teveel betaald is.

Je hoeft geen groot licht te zijn om te bedenken dat dit
plan geheel ingegeven wordt vanuit kostenoverwegingen. De klant zelf de
nacalculatie uit laten voeren, waarschijnlijk moet hij dan ook zelf aan de
bel gaan trekken als er iets niet zou kloppen? Onlangs kreeg ik de rekening van
mijn tandarts en moet dan concluderen dat het rubberen matje dat hij rond mijn
kies spande tijdens de behandeling ruim 10 euro moet kosten. Ik heb er niet om
gevraagd en liggend op mijn rug met mijn mond wijd open, kan ik ook niet
bepalen of het noodzakelijk was. Zo’n extra overzicht sturen lijkt mij alleen
maar bij te dragen aan een structurele verhoging van de administratieve kosten
rond ingrepen.

Zowel bij het PGB als bij het huidige stelsel van
zorgverzekeringen kunnen wij vaststellen dat ze uit de pen komen van VVD
bewindslieden en in beide gevallen rijzen de kosten de pan uit. Dat lijkt er
nogal op te duiden dat het opzetten van beide stelsels niet zo erg goed
doordacht was bij de invoering er van. Net als bij de invoering van de Euro
trouwens, ook een operatie die tot stand kwam onder een VVD minister!

Ze lijken bij de VVD nogal moeite te hebben met het
onderscheiden van oorzaak en gevolg. Als je een voorziening bedenkt en invoert
en deze niet goed doordacht blijkt, moet je de rekening en schuld niet bij de
gebruiker er van gaan leggen.

Het gelanceerde idee is natuurlijk niet vernieuwend. Al
enige tijd staan de kosten vermeld op de doos van de medicijnen die je bij de
apotheek haalt op voorschrift van een arts. En daar zit nu juist de kneep. Ik
heb nog nooit iemand gesproken die besloot een medische ingreep te ondergaan of
medicijnen te gaan slikken om een maximaal rendement te halen uit de premie die
hij betaald heeft voor zijn zorgverzekering. Als je gedwongen wordt door
omstandigheden om een ingreep te ondergaan dan is het laatste waar je hoofd
naar staat om eerst te gaan shoppen zodat jij de samenleving niet te veel gaat
kosten. De kostenbesparing in de gezondheid is vooral te vinden in preventie,
zodat medicijnen en medische ingrijpen voorkomen kunnen worden. Juist op dat
terrein zijn die boekhouders nu aan het snijden. Het klinkt dus wederom als een
goed doordacht plan van de VVD.

Toch is er een aspect van dit plan wat toepasbaar is in de
praktijk. Iedere keer dat een VVD ‘er besluit een nieuw plan te lanceren waar
de samenleving door geraakt wordt, word hij apart genomen door iemand van het
CPB om samen door te nemen wat het de maatschappij kost als hij in het openbaar
zijn ideeën spuit. Er wordt een voorcalculatie gemaakt wat het de maatschappij
aan ergernis, imagoschade van Nederland als innovatieland en financieel gaat
kosten. Als hij er dan toch toe besluit om zijn plannen door te zetten, wordt
er achteraf een nacalculatie gemaakt en word hij publiekelijk ter verantwoording
geroepen en een beroep gedaan op zijn geweten of het allemaal nou wel zo
noodzakelijk en verstandig was wat hij gedaan heeft.

Als dit plan voldoende kostenbesparend blijkt kunnen
wij er mogelijk toe over gaan om hier een landelijke regeling van te maken die
voor iedereen geldt, met als bijkomend voordeel dat de toenemende hufterigheid
in Nederland een halt toe geroepen wordt.