Maand: oktober 2009

Geplaatst op

Pensioenleeftijd

Al maanden waart de discussie over het verhogen van de AOW leeftijd door Nederland. Getuige de aankondigingen voor acties door het openbaar vervoer in de grote steden voor woensdag zal het ook nog wel even rondwaren.
Ik wil hier niet een mening voor of tegen poneren, maar wel op een borrelpraatachtige manier het probleem eens benaderen. Want borrelpraat heb ik al genoeg gehoord over dit onderwerp zoals van de heer Jacobs, hoogleraar economie aan de Erasmus universiteit, die met droge ogen beweerde voor RTL Z dat het afgezien van de economische noodzaak het tenslotte zo is dat door de vooruitgang van de medische wetenschap wij nu pas 2/3 van ons leven achter de rug hebben als wij 65 jaar zijn. Dus is het niet minder dan fair om ons arbeidzameleeftijd wat op te rekken. Hoeveel mensen ken jij van 65/2*3= 97.5 jaar????
 

In 2025 zijn er naar verwachting 4 miljoen bejaarden (volgens de huidige definitie dat je met pensioen gaat als je 65 wordt). Ik lees in de media dat de verwachte besparing van het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd 4 miljard per jaar is. Dit is dan een optelsom van positieve en negatieve effecten van de maatregel. Iedereen later met pensioen maar naar verwachting ook meer kosten doordat meer mensen in de laatste jaren van hun arbeidzame leven in de WW terecht zullen komen.Een simpele rekensom leert ons dan dat de besparing per bejaarde 1000 euro per jaar is. Of te wel 83.33 euro per maand. Iedereen twee jaar langer laten werken om uiteindelijk dit per bejaarde te besparen. Op het oog lijkt de verhouding dan nogal scheef tussen het bespaarde bedrag en de verlengde werktijd. 

 

 
 
Iets anders wat de laatste tijd in het nieuws is, is de verlenging van de A4 het traject Midden Delfland. Dit gaat 880 miljoen kosten. Het traject zal zo’n 4 km lang worden (twee banen heen, twee banen terug). Dat is dus 220 miljoen per kilometer. Dat is 220.000 euro per meter. Dus zo’n 220 bejaarden van 67 die twee jaar langer doorgewerkt hebben.
Met moeite zal je ze kunnen plaatsen op het stukje snelweg over de breedte op hun stukje van een meter lang.
Het is natuurlijk een flauwe vergelijking en naar wat ik zie zal het stukje snelweg een geweldige ontlasting van de A13 zijn wat de economie, de werkgelegenheid, uiteindelijk het milieu en onze gezondheid vast ten goede zal komen (verminderde uitstoot van het verkeer nu opwerpt in de file) maar de verhoudingen lijken een beetje zoek. Ik laat nu geen contante waardeberekening los op de 880 miljoen die er nu aan besteed gaat worden maar ik denk als je het nu op de bank zou zetten het in 2025 best een bedrag op zou kunnen brengen dat in de richting van de 4 miljard komt. Natuurlijk is er uiteindelijk een besparing van 4 miljard per jaar nodig in 2025 maar er zijn nog veel meer stukjes snelweg die in de jaren tot dan aangelegd zullen moeten worden. Misschien ligt de oplossing wel in het juist aanleggen van al de noodzakelijk geachte stukjes snelweg tot 2025. Tegen die tijd zal er dan zo weinig Nederland over zijn dat niet al geasfalteerd is of vol met woonwijken en industrieterreinen staat dat er geen ruimte meer is om nog wegen aan te leggen zodat wij vanzelf 4 miljard per jaar besparen. Als Wouter Bos zijn zin krijgt in zijn bijdrage aan de discussie dan is er straks ook niemand meer die de wegen aan mag leggen omdat het werk te zwaar is zodat die persoon te vroeg aan zijn pensioen toe zou zijn.
 
 
 
 
Geplaatst op

Bouwjaar

Wie van hetzelfde bouwjaar is als ik, kan zich vast nog herinneren hoe de boeren zich klagend door de jaren 70 worstelden. Melkplassen, boterbergen, te veel regen, te weinig regen en daardoor mislukte oogsten. Als zo’n bericht in het journaal kwam, in mijn herinnering was dat vooral in de maand augustus, zeiden mijn ouders altijd: een boer heeft altijd wat te klagen. Wat er in de tussenliggende jaren gebeurd is weet ik niet precies maar het klagen is in de loop der jaren verflauwd, Hoewel er dezer dagen wel een oprisping is over de melkprijs die de boeren krijgen en die onder hun kostprijs lijkt te liggen. 

In de tussenliggende jaren heb ik steeds meer het gevoel gekregen dat het onderwijs de boer uit de jaren 70 begint te belichamen. Er is een hoop mis in het onderwijs. Dat vind ik ook maar ik geloof niet dat de sleutel voor veel van de problemen ligt in de arbeidsvoorwaarden van het onderwijzend personeel. Nogal wat vrienden van mij uit mijn middelbare schooltijd hebben destijds voor het onderwijs gekozen. Dus ja ik ben bekend met het fenomeen van hossers en na-hossers. Door de jaren heen heb ik ze altijd horen klagen over hun beloning en het werk dat ze nog moesten verrichten buiten schooltijd om. Als dit onderwerp ter sprake kwam had ik er geen moeite mee om te vertellen wat ik verdiende. Als ik dat deed had dat steevast als reactie: zie je wel dat ik veel minder verdien. Maar als ik dan uitlegde dat ik inderdaad goed verdiende maar dat mijn salaris gebaseerd was op mijn prestaties en dat het regelmatig voorkwam dat ik werkweken van 50 a 60 uur maakte en indien nodig ook in het weekend werkte. Rekende ik dan mijn nettosalaris terug tot een uurloon wat ik dus daadwerkelijk verdiende dan verstomden deze geluiden al snel. In mijn salarisschaal was het afgesproken dat als overwerk zich voordeed dit gewoon beschouwd werd als dat het betaald werd uit mijn salaris. Overwerk werd dus niet uitbetaald. Waarbij ik dan voor hun gemoedsrust maar niet eens begon over de verschillen die er tussen ons bestonden in toegekende vakantiedagen.

Vandaag lees ik in de krant dat de piloten protesteren tegen de lange werkdagen die ze soms moeten maken. 12 uur aan een stuk werken. Het klinkt redelijk dat ze suggereren dat de kwaliteit van hun werk hieronder kan lijden en dat dit mogelijk gevolgen kan hebben voor de veiligheidsaspecten. Iets waar hun werk uiteindelijk om draait. In diezelfde krant lees ik dat er een nieuwe vakbond voor het onderwijzend personeel opgericht is die een aantal zaken wil bereiken om de kwaliteit van het onderwijs te bewaken. Een van de eisen is het terugbrengen van hun werkweek naar 20 uur, ongetwijfeld met behoud van het huidige salaris. Het zal wel een ongelukkige samenloop van omstandigheden zijn dat deze twee acties op hetzelfde moment gelanceerd worden, maar toen ik deze berichten las boven mijn bordje pap dacht ik dat in deze situatie de vergelijking van bewaking van kwaliteit door het verminderen van uren wel heel erg mank gaat als het gaat om het onderwijs.

Ik geloof er niet in dat de problemen die het onderwijs al jaren teisteren opgelost gaan worden door het onderwijzend personeel minder te laten gaan werken. Uiteindelijk zijn de problemen van de boeren geloof ik opgelost door het landbouwbeleid Europees aan te pakken. Brussel was tenslotte de plek waar de boeren uit heel Europa samenkwamen om hun te duur geproduceerde melk over de straten te laten vloeien. Misschien dat de oplossing voor ons Nederlands onderwijs ook in het aanpakken in Europees verband ligt. Benieuwd hoe het dan uit gaat pakken als er een compromis gemaakt gaat worden om het Nederlandse en Bulgaarse onderwijsprobleem uit het slop te trekken. Dan zal het zelfmedelijden van de Nederlandse onderwijzer vast weer een nieuw hoogtepunt bereiken.