Gonorroe

Ik lees vandaag dat het aantal gonorroebesmetingen fors is toegenomen, een stijging van 31 procent ten opzichte van 2022 en toen was er ook al een toename van 33 procent.

Vooral bij vrouwen was de stijging groot, een toename van 78 procent, maar ook de mannen blijven niet gespaard met een stijging van 51 procent. Zou er een verband zijn met circulerende bangalijstjes? Hoe het ook zij, ik zou de seksueel actieve doelgroep graag een wijsheid meegeven die ik ooit las op een Boomerang ansichtkaart; “Date nooit met iemand die weet hoe je gonorroe spelt”.

Een oplossing voor een probleem wat het probleem niet oplost.

Een nieuw woord in 2023 was graaiflatie. Het was voor iedereen merkbaar, minder product in de verpakking voor de oude vertrouwde prijs. Veel producenten maakten zich er schuldig aan en veel supermarktproducten bleken er onderhevig aan te zijn.

Tot op zekere hoogte begrijp ik het marketingmechanisme wat er achter schuil gaat. Je geeft de klant een tevredenheidsgevoel, vaak gebaseerd op diens onwetendheid. Persoonlijk vind ik het in hoge mate ergerlijk als de marketeers besluiten om reeds jarenlang op de markt aanwezige producten een facelift te geven. De verpakking verandert van kleur, formaat en soms ook ter promotie, van plaats in het winkelschap. Dit wekt bij mij een haast onbegrensde woede reactie op. Ik ben al jaren een trouwe klant van uw product, doe mij dit niet aan. Ik zoek mij wezenloos naar mijn vertrouwde artikel.

Ik ben al jaren een trouw gebruiker van Van Nelle zware shag. Vroeger had je twee versies; het standaard pakje en de export kwaliteit. De laatste was verser, meer smaakvol, maar ook wat duurder. Beide versies zijn jarenlang door mijn handen gegaan. Op een gegeven moment bleek de export versie niet meer verkrijgbaar in Nederland, langzaam verdween zij van de markt. Ik was aangewezen op het standaard pakje. Deze veranderde wat van uiterlijk en ook het verpakkingsmateriaal veranderde, het voelde anders aan, niet meer vertrouwd zoals vroeger. Zo glijdt het pakje nu snel uit je handen terwijl je een shaggie aan het draaien bent, dat gebeurde mij vroeger nooit.

Nou ja, je hoefde je er niet druk over te maken dat als ik om een zware Van Nelle met mascotte vroeg, dat ik iets in mijn handen kreeg wat ik niet wilde. Tot dat… Mascotte besloot twee verschillende versies van haar vloei op de markt te brengen en Van Nelle drie verschillende versies van haar zware shag. Menigmaal krijg ik de verkeerde vloeitjes in mijn handen gedrukt. De oude vertrouwde vloei blijkt nu original te heten, maar er is ook een versie die special heet en ik niet te roken vind, uiterlijk lijken de verpakkingen erg veel op elkaar. De shag is nu verkrijgbaar in de versies 30 gram, 40 gram en de oude vertrouwde 50 gram. Goed opletten dus wat de verkoper je in jouw handen stopt, iedere aankoop levert nu een stressmoment op. De 30 grams versie voelt bij aankoop al aan alsof het pakje ernstig leeg aan het raken is en een gang naar een verkooppunt aanstaande is. Niet erg bevredigend als je net jouw aankoop gedaan hebt. Het enige positieve dat ik over deze verpakking kan zeggen is dat ze er een rand in aangebracht hebben die je dicht kan drukken om de shag langer vers te houden. Deze voorziening was alleen verkrijgbaar bij de 30 grams verpakking maar, tot mijn verrassing, sinds kort ook in mijn vertrouwde 50 grams verpakking.

Dooiedakduif blij zal u denken. Nou, enige tijd geleden gaf een vriend mij een pakje Van Nelle die in het buitenland gekocht was met een on-Nederlands uiterlijk en naar bleek ook een on-Nederlandse inhoud. De shag bleek bijzonder weinig boomstammen te bevatten, was vers en dus smakelijker. Na jaren verstoken gebleven te zijn van de export kwaliteit was ik dus afgegleden naar droge shag met veel boomstammen erin zonder dat ik mij hier al te bewust van was geweest.

Anno nu koop ik dus een pakje shag die ik af kan sluiten om langer vers te blijven terwijl de shag bij aankoop al droog is en dus niet vers. Kortom een oplossing voor een probleem wat het probleem niet oplost.

Boerenprotest

De boerenprotesten verspreiden zich als een olievlek over Europa. Overal dezelfde beelden; Trekkers die wegen blokkeren, boze boeren, files, brandende hooibalen en boeren die onder het genot van bier aan het barbecueën zijn in de middenberm.

Nou heb ik eens goed opgelet op wat er zoal op die barbecues ligt en daar kan ik kort over zijn: vlees. Geen stukje groente, aardappel, appel, peer, tomaat of olijf te bekennen. Moet ik daar nu uit concluderen dat het alleen veeteeltboeren zijn die protesteren? Want je zou toch denken dat als er iemand is die een beetje groente bij de barbecue kan verzorgen, het een akkerbouwer is.

Oplopende spanningen

Er is veel spanning in de wereld de afgelopen tijd, wat gepaard gaat met bijbehorende leed. Corona, klimaat en nu de Russische inval in Oekraïne.

Er staat veel op het spel: mensenlevens, vrede en onze toekomst. De mensen in Oekraïne vluchten en vechten voor hun toekomst. Het westen kondigt sancties af tegen Rusland en Poetin, maar tot nu toe lijkt de spanning alleen maar op te lopen en is er niet echt zicht op een snelle oplossing. Het westen lijkt niet bij machte om het conflict te beëindigen zonder dat dit tot een verdere escalatie gaat leiden en Poetin dreigt alleen maar met meer escalatie waarbij zijn mogelijke gezichtsverlies misschien wel een niet te onderschatten rol speelt.

Vanochtend lees ik in de krant dat door de oorlog in Oekraïne het halen van onze klimaatdoelen nog meer uit het zicht lijken te verdwijnen. Zou het een idee zijn om Poetin te wijzen op het feit dat door zijn troepenverplaatsingen, het schieten en bombarderen hij nu aan het plafond zit van zijn stikstofuitstoot voor dit jaar? Het zou hem een mogelijkheid bieden om alle gevechtshandelingen te beëindigen zonder verder gezichtsverlies. Het gaf ons kabinet ook een excuus voor het falen van het oplossen van de woningnood omdat zij geconfronteerd werden met het overschrijden van het stikstofplafond.

Beste reiziger

Wanneer ik de hond uitlaat voor zijn laatste rondje van de dag en ik in de buurt kom van het treinstation in ons dorp schalt er zo af en toe uit de luidsprekers “Beste reiziger”. Dit blijkt meestal het begin van een aankondiging waarin de reiziger meegedeeld wordt dat er juist van reizen vanaf dit station geen sprake is op dat moment.

Dit komt nogal ironisch op mij over omdat ik mij meen te herinneren dat de NS lang nagedacht heeft over het gebruik van het woord “Reiziger”, dit moest gebruikt worden om het publiek dat gebruik maakt van het spoor zo genderneutraal mogelijk aan te spreken. Niet langer dames en heren om zo niemand voor het hoofd te stoten. Althans, dat was blijkbaar het idee. Om vervolgens de gebruikers van het spoor te schofferen door ze aan te spreken als reiziger en ze vervolgens gelijk duidelijk te maken dat er niet gereisd kan worden. Ik zou mijzelf goed in mijn hemd gezet voelen.

VVD en haar integriteit

Vanochtend pratend met mevrouw Dakduif kwam het gesprek op een berichtje dat wij beide gelezen hadden op teletekst met als kop “VVD begint helpdesk integriteit”. De helpdesk is bedoeld om elkaar scherp te houden aldus het bericht.

De VVD kampt al jaren met tal van integriteitskwesties, zodanig dat het tot de oprichting van een integriteitscommissie kwam. Het werd een speerpunt en hoofdthema voor de VVD, maar blijkbaar is het met die integriteit toch niet echt van de grond gekomen binnen de VVD (misschien ook omdat er slechts een fulltime medewerker verbonden was aan deze commissie*) want nu is er dus de helpdesk.

Nu lijkt mij de benaming en de insteek niet erg goed gekozen want wanneer maak je gebruik van de helpdesk? Als je tegen een probleem aanloopt waar jezelf niet uitkomt en het lijkt er op dat al de integriteitskwesties waar de VVD de laatste jaren mee geworsteld heeft juist voortkwamen uit het feit dat de betrokken VVD’ers juist geen integriteitsprobleem ervoeren. Dus waarom zou je dan de helpdesk raadplegen?

De reactie van mevrouw Dakduif was; waarom sturen ze al die VVD’ers niet op een cursusje? Mijn reactie hierop was; dat lijkt mij de enige juiste aanpak. Een heropvoedingskamp.

  • Follow the money 2 mei 2017

    Waar is toch het cv van Henry Keizer?

 

Familie Kloppenburg

Gedurende deze warme dagen kijk ik met enige regelmaat op mijn weeronline app en iedere keer verbaas ik mij weer over de advertentie die ik daar voorgeschoteld krijg. Eerst zie je een afbeelding van de familie Kloppenburg die vol trots verkondigt dat het strand van hun was tijdens hun vakantie. In de daaropvolgende afbeelding verschijnt de tekst “Laat je inspireren door mensen zoals jij”. Dit alles om mij te verleiden mijn vakantie te boeken bij Zoover.

In de jaren zeventig klaagde heel Nederland over de Duitsers die onze stranden bezetten door een kuil te graven om daarmee blijkbaar een territoriaal signaal af te geven. Daarnaast is het ritueel van vakantiegangers om ’s ochtends een handdoek te werpen op een ligbed aan de rand van het zwembad om daarmee deze voor de rest van de dag/hun vakantie te claimen, vaak gesprekstof geweest op menig feestje.

Over het algemeen spreekt/sprak men afkeurend over dit soort praktijken hoewel sommigen er blijkbaar niets verkeerd in zien, zoals waarschijnlijk de familie Kloppenburg.

Ik knap er op af en zoek een stuk strand waar het van nature rustig is en ik geen strijd aan hoef te gaan met de families Kloppenburg in deze wereld.

Specialist

Als mensen je vertellen over een probleem waar ze mee worstelen en het woord “specialist” valt, dan weet je dat het een serieus probleem is. Het soort probleem dat niet eenvoudig opgelost kan worden door iemand die handig is. Meestal is het ook een uitnodiging om te informeren naar de ernst van het probleem.

U zult dan ook begrijpen dat ik in verwarring raak dat, als vriendinnen aan mij vertellen dat ze een afspraak hebben gemaakt bij de schoonheidsspecialiste en ik geïnteresseerd opmerk dat er wel een serieus probleem moet zijn met hun schoonheid omdat er een specialist aan te pas moet komen, ik verbijstering en afgrijzen op hun gezicht zie verschijnen.

Sinterklaasperikelen

De komst van Sinterklaas is dit jaar weer eens ingeluid door de discussie over het fenomeen “Zwarte Piet”. Zelfs de premier was bereid er enkele woorden aan te wijden.

Wat in mijn ogen onderbelicht blijft in deze discussie is dat bij velen, door de recente onthullingen over het seksueel misbruik in de Katholieke kerk, toch de koude rillingen over de rug lopen als ze een kind zien in de nabijheid van een man in habijt. Die mannen hebben toch een reputatie gekregen dat ze moeite hebben met het thuishouden van hun handen. Zich voordoen als een vriendelijke oude man die cadeautjes uitdeelt en kinderen paait is toch een vorm van grooming.

Dat schijnbaar belangeloos uitdelen van cadeaus zonder daar een gerichte tegenprestatie voor te vragen geeft de kinderen natuurlijk ook een volstrekt verkeerd beeld van hoe het in de participatiesamenleving aan toe zou moeten gaan. Laat die kinderen bijvoorbeeld als tegenprestatie voorlezen uit 50 tinten grijs in het plaatselijke bejaardentehuis zodat de gedachten van die oudjes ook even afgeleid worden van al hun pensioenperikelen en de val van hun boegbeeld Henk Krol.

Pieten die wel dreigen met het straffen van stoute kinderen maar daar geen vervolg aan geven staat natuurlijk ook haaks op het zero tolerance beleid van deze regering.

De komst van de oude man met de baard en zijn gevolg creëert gewoon onrust en onduidelijkheid in onze samenleving door de gemengde signalen die hij afgeeft door zijn handelen en verschijning. De politieke correctheid van zijn komst zou zeker ter discussie moeten staan.