Spraakgebruik en omgangsvormen veranderen in de loop van de tijd. Het is een fenomeen dat tegelijkertijd fascinerend als soms behoorlijk wennen is. Naast het feit dat je hier dagelijks mee geconfronteerd wordt in de omgang met andere mensen worden wij er ook op getrakteerd op televisie, waar wij dankzij programma’s als Big Brother, De Gouden Kooi, Utopia en hoe ze verder ook mogen heten, kunnen zien hoe mensen anno nu met elkaar omgaan en met elkaar spreken. Dankzij de voortschrijdende techniek kunnen wij dit allemaal uitgebreid volgen als ware de wereld een zich steeds verder ontwikkelende freakshow.
Persoonlijk is mij opgevallen dat een toenemend aantal mensen in de loop van de afgelopen jaren moeite gekregen heeft met het uitspreken van het woord “sorry”. Ik merk het in het verkeer, waar steeds vaker degene die dit woord in zijn of haar mond zou moeten nemen dit juist verlangt van degene die slachtoffer geworden is van het handelen van die persoon, maar ook in mijn persoonlijke omgeving. Als ik een vriend of vriendin dan aanspreek op een bepaald handelen dan zijn ze na enig tegenstribbelen bereid om het woord sorry in de mond te nemen. Vaak niet van harte. Het zal de tijdgeest zijn. Laten we eerlijk zijn, een afgedwongen excuus is toch eigenlijk helemaal geen excuus.
Blij verrast was ik dan ook toen ik enige tijd geleden tot de ontdekking kwam dat de voortschrijdende techniek inspeelt op de door mij geconstateerde ontwikkeling. Mijn smartphone bevat een uitgebreid woordenboek van waaruit hij suggesties doet als ik berichten schrijf aan anderen. De beste woordenlijst die ik ooit in een telefoon gehad heb. Hij doet de juiste suggesties bij het gebruik van moeilijke woorden en ook op het gebied van spelling toont hij mij het juiste gebruik van d, t of dt. De lijst is ook heel actueel in hoe woorden anno 2014 geschreven behoren te worden. Zo actueel zelfs dat hij het woord “sorry”niet kent. Onlangs wilde ik aan iemand mijn excuses aanbieden via mijn smartphone en de boodschap die ik aan de ander verstuurde bleek uiteindelijk te luiden: “Siert dat ik dat gezegd heb, dat had ik niet moeten doen.” Dit verhoogde uiteraard het onbegrip bij de ontvanger waardoor er kortstondig een “Gouden Kooi” momentje ontstond.
Het grappige is dat, hoewel ik ondertussen het woord “sorry” toegevoegd heb aan mijn woordenboek, hij nog steeds andere woorden voor mij invult als ik het woord wil gebruiken in tekstberichten. Maakt het des te duidelijker dat als je in het huidige tijdgewricht het woord “sorry”wilt gebruiken, je dit weloverwogen en gecontroleerd moet doen voordat je het overbrengt aan een ander.