Het jaar 2019 stond in het teken van het woord “duurzaamheid” en daarmee verbonden met het woord schaamte. Als je vliegt, de auto gebruikt, de kachel hoog zet of geniet van een drankje voor een knapperend haardvuur dan moet je, naast het genot dat deze activiteiten je geven, je ook schamen vanwege de aanslag die je daarmee doet op de (toekomstige) leefbaarheid van onze planeet. Dat is de boodschap die je van alle kanten te horen krijgt.
Laatst stond er een jonge jongen voor mijn deur die mij vroeg of ik duurzaam leefde en of ik er mij bewust van was hoe bedreigend het voor zijn toekomst zou zijn als ik dat niet zou doen. Dat laatste stuitte mij tegen de borst want hij had het over zijn toekomst en niet over onze toekomst. Bij voorbaat leek hij, vanwege mijn leeftijd, er van uit te gaan dat ik medeverantwoordelijk was voor alle bedreigingen die er lijken te liggen voor zijn toekomst. Ik onderdrukte de neiging om zijn leven af te zetten tegen die van mij en geen subtiele vragen te gaan stellen als: ‘wanneer ben jij voor het laatst op vakantie geweest, hoe vaak dit jaar, met het vliegtuig, wil jij later kinderen en weet je hoe milieubelastend die zijn?’ Ik ben van de generatie die de oliecrisis van 1973 bewust meegemaakt heeft en altijd een betrokkenheid getoond heeft bij het welzijn van mijn leefomgeving. Dus bewust omgaan met vervuiling en energie.
De maatschappelijke discussie over duurzaamheid is te complex om te voeren aan een voordeur. Vooral ook omdat ik de indruk heb dat men in de verste verte geen antwoord heeft hoe de klimaat- en duurzaamheidskwestie duurzaam opgelost moet worden. Maatregelen die nu voorgesteld worden lijken weer nieuwe problemen te creëren voor de toekomst . Ik denk nu even aan elektrische auto’s en hoe in de toekomst om te gaan met de afgedankte accu’s. Het woord duurzaamheid wordt in deze context dus nogal misbruikt. Wordt er met duurzaamheid nu bedoeld dat iets lang mee moet gaan (dan is plastic hartstikke duurzaam), weinig impact moet hebben op onze leefomgeving, of dat het zo min mogelijk energieverbruik met zich mee brengt?
Het is een moeilijke materie, maar ik wil op mijn eigen manier toch mijn bijdrage leveren aan dit grote maatschappelijke probleem en daarbij ga ik voor de interpretatie waarbij het begrip duurzaamheid gekoppeld wordt aan de hoeveelheid energie dat iets kost om het tot stand te laten komen en in stand te houden. Vanaf nu probeer ik mijn contacten en vriendschappen zo duurzaam mogelijk in te vullen. Ik steek er voortaan zo min mogelijk energie in, daar wordt de wereld vast stukken beter van.