Mijn muzikale smaak en onze hond vormen niet altijd de ideale combinatie. Hij gaat dan ook in een pose voor mij zitten waarbij hij aangeeft dat het nu wel lang genoeg geduurd heeft, het op zijn darmen slaat, hij wil uitgelaten worden.
Op dat moment gaat de telefoon en ik zie dat het een onbekend lokaal nummer is. Ik krijg een vrouw aan de telefoon die zegt: ‘U kent mij niet want ik dacht laat ik eens een willekeurig nummer bellen en kijken of ik iemand kan vinden om een positief gesprek mee te hebben.’ Mijn eerste gedachte is, dan heb je de goede gekozen, de misantroop en cynicus die ik ben. In plaats daarvan zeg ik ‘Nou dat is een ambitieuze opgave’. Ze moet lachen.
Er ontspint zich een gesprek waarbij ze al vrij snel tot de kern komt, wat vind ik van de Bijbel? Ik heb hem in mijn jeugd gelezen en daarna besloten dat dit niet de weg was die ik wilde bewandelen.’ , ze was tenslotte op zoek naar een positief gesprek. Het blijkt een betere insteek, want we praten door. Zij vertelt mij het verhaal over de belegering van Babylon en hoe dit haar gesterkt heeft in haar geloof in de Bijbel. Ik ga niet peuteren aan haar verhaal maar vertel haar andere verhalen uit wetenschappelijke boeken die ik ooit gelezen heb. Het wordt duidelijk dat wij elkaar niet gaan vinden maar desondanks bedankt ze mij voor het positieve gesprek dat wij samen gevoerd hebben, ik vond het ook niet onplezierig. Mocht ik mij ooit bedenken dan wil ze mij een een website noemen waar ik interessante zaken zou kunnen vinden, jw.org. Mijn hersenen knarsen kort en ik vraag haar of jw staat voor Jaweh? Nee, het blijkt te staan voor Jehovahs Witnesses te staan. Ik heb zojuist een Jehova getuige bezoek gehad in corona tijd.
Nadat ik de hoorn neergelegd heb gaan mijn gedachten terug naar de tijd dat ik een tiener was en nog niet erg ervaren met bezoeken aan de deur. Op een avond werd er aangebeld, ik en mijn ouders hadden de verwachting dat het een collecte zou zijn. Ik zei van laat mij maar gaan, die poeier ik wel af. Aan de deur stond iemand van het Leger des Heils wiens verhaal ik aanhoorde om vervolgens te zeggen ‘Nee dank u, daar zijn wij al lid van’ De man keek mij aan en zei ‘Dat kan helemaal niet’. Ik kromp in elkaar, stamelde nog wat en deed snel de deur dicht. In de tussenliggende jaren heb ik een hoop bijgeleerd. Ik kan nu iemand afpoeieren op een manier waarbij wij er allebei een positief gevoel aan over houden.
Bij de hond lukt mij dit nog niet want hij kijkt mij nu zo droevig aan. We gaan samen ergens een grasperk bevuilen.