Negatief stemadvies

U hebt ze vast wel eens gezien, auto’s met een visje op de achterbak geplakt. Toen ik het fenomeen voor het eerst opmerkte vroeg ik mij af waar dit voor stond, maar daar kwam ik snel achter. Het blijkt een groep mensen te betreffen die zo in God zijn dat zij zelfs hun auto de boodschap uit willen laten dragen. Een mooi streven.

Al snel leerde ik dat ik met een grote boog om deze mensen heen moest gaan en erg alert op hun doen en laten. De praktijk leerde namelijk dat deze mensen zo’n onmetelijk vertrouwen in God hebben dat ze hun verkeersgedrag daar op aanpassen. Blijkbaar denken ze dat als ze hun auto lid gemaakt hebben van “de club”, God voortdurend over hun schouder meekijkt en dat zij daarom basishandelingen zoals je acties overdenken voordat je ze doet, achterwege kan laten. Het slaat links af, het slaat rechtsaf, gaat plotseling op de rem staan en plaatst daarmee het eigen gezin, wat meestal voltallig aanwezig is in de auto, in het middelpunt van hun eigen universum. Met weinig oog voor de schade die zij om zich heen berokkenen. Je zou het kunnen uitleggen als dat ze hun normen en waarden opleggen aan de omgeving zonder er oog voor te hebben wat voor effect dit heeft op de samenleving.

Vanochtend staat er een interview met Sybrand van Haersma Buma in de Volkskrant die, volgens goede CDA traditie, inzet op normen en waarden. Maar zijn dit de normen en waarden waar Nederland op zit te wachten en die het morele verval van ons land zullen stoppen? Of is het morele verval een gevolg van hoe het CDA omgaat met de normen en waarden die “de club” probeert uit te dragen?

SvHB laat in het interview zien dat hij graag in de voetstappen treed van de groten uit de recente partijgeschiedenis als van Agt, Lubbers en Balkenende. Op een directe vraag geef je nooit een direct antwoord en liefst helemaal geen antwoord. Dit schijnt een begerenswaardig streven te zijn binnen de partij. Je rug recht houden over een ingenomen standpunt lijkt ook uit den boze (denk aan de afspraken die gemaakt zijn in het Kunduz akkoord). Het terugkomen op gedane uitspraken en gemaakte afspraken (Hedwigepolder) is schering en inslag bij de partij. In dat kader heb ik ook niet begrepen waarom de partij meende afscheid te moeten nemen van Ad Koppejan, toch een CDA’er in hart en nieren wat dat betreft.

In het interview lees ik dat SvHB’s antwoord op de vraag dat van Agt toch een pose aannam dat hij zo’n groot liefhebber van wielrennen was en dit alleen maar deed omdat die sport de meeste kiezers aan zou spreken; Ja, mooi hé. Een andere vraag was; Waar schaamt u zich voor? Antwoord: Helemaal nergens voor. Dat is het antwoord van iemand die geen moreel besef heeft. Al schaam jij je misschien niet voor je eigen daden dan moet er toch enige vorm van schaamte zijn over hoe delen van de samenleving behandeld worden door de overheid. Zeker als je zelf onderdeel uitmaakt van die overheid en zelf onder andere het fractiewoordvoerderschap hebt voor asiel namens de partij.

Als je denkt op deze manier en met deze uitspraken de normen en waarden uit te dragen waar Nederland op zit te wachten wat voor een samenleving heb je dan voor ogen? Nu zou je ter verdediging nog aan kunnen voeren dat hij zorgvuldig nagedacht heeft over zijn uitspraken en dus oprecht overtuigd van zijn gelijk. Afgelopen week heb ik hem uitspraken horen doen als Nederland bevindt zich in de diepste economische crisis die dit land ooit doorgemaakt heeft en de langstudeerboete gaat van tafel, daar staat het bier. Over de zorgvuldigheid heb ik grote twijfels en oprechtheid, dat is altijd een makke geweest binnen het CDA.

Ik ben geen lid van “de club” maar als mijn tijd daar is om het tijdelijke voor het eeuwige in te ruilen, zou ik dit graag samen laten vallen met het moment waarop de grote roergangers van het CDA op audiëntie gaan bij God en ik toe mag horen hoe ze hem gaan proberen uit te leggen hoe de normen en waarden die zij uitgedragen hebben tijdens hun politieke leven passen binnen wat God voor ogen had toen hij “de club” begon.

Zelfinzicht of zelfkritiek, altijd lastig voor een politicus.

Zelfinzicht of zelfkritiek zijn eigenschappen die meeste
politici zichzelf wel toedichten maar slechts zelden belijden en dan meestal
alleen maar onder groeiende druk van buitenaf.

Zojuist lees ik dat Vicepremier Verhagen in Tros Kamerbreed gezegd
heeft dat de bisschoppen bij zichzelf te rade moeten gaan of moeten aftreden.
De kerk moet zich volgens jou afvragen waarom er in Nederland 4 miljoen
katholieken zijn en maar 200.000 kerkgangers.

Maxime kijk eens in een spiegel en vraag jezelf eens af hoe
het komt dat onder jouw leiderschap de partij gekelderd is van 21 zetels nu,
naar 11 zetels in de laatste peilingen. Er zijn in Nederland zo’n 12 miljoen
kiesgerechtigden en bij 11 zetels betekent dit zo’n 690.000 stemmen op het CDA
als de opkomst gelijk zou zijn als bij de verkiezingen van 2010. In Nederland
zijn er zo’n kleine 7 miljoen mensen verbonden aan Christelijke kerken. Slechts
10% van jullie potentiële kiezers kan zich dus vinden in het CDA onder jouw
leiderschap.

Toegegeven de cijfers die jij noemt voor de Katholieke kerk
zijn nog beroerder, slechts zo’n 5%. Maar daar is het duidelijk. Het probleem
zit niet de overtuiging die ze uitdraagt maar in het instituut en hoe zij met
haar leiderschap en volgelingen omgaat en omging.

Waar knelt het bij het CDA op dit moment? Het leiderschap,
hoe ze met haar kiezers omgaat of de ideeën die jullie op dit moment uitdragen?
Het lijkt mij dat jij ook al enige tijd aan het ontkennen bent dat er iets
serieus mis is. Ik twijfel er niet aan dat het moment niet ver meer weg is, dat
ook jij het boetekleed aan zult moeten trekken. Ik ben alleen benieuwd of, als
het moment daar is, jij dit zult doen omdat de bewijzen zich tegen je opstapelen.
Of dat het voortkomt uit een moment van zelfreflectie waarin je tot de slotsom
komt dat het belang van CDA boven dat van jou zelf gaat.

Uitleg

Vanochtend staat er op de voorpagina van Volkskrant het nieuws dat de weg vrij is voor de toetreding van Kroatië tot de EU. Bij dit soort aangekondigde toetredingen begin ik meer en meer het idee te krijgen dat het steeds minder gaat om een geschikte kandidaat toe te voegen aan “ons” Europa, als wel dat het gaat om het idee dat wij maar moeten blijven groeien. Net zoals er tegen de economie aangekeken wordt; zolang er groei is gaat het goed met ons.

Wanneer wij vanuit diezelfde gedachte kinderen zouden nemen dan zouden we ondertussen gezinnen hebben met 20 kinderen of meer. Een gezin bereikt op een gegeven moment een optimale omvang voor de betrokken ouders. Dit wordt ingegeven door allerlei praktische en gevoelsmatige overwegingen. De grootte van onze huizen is niet toereikend, ons inkomen is niet groot genoeg om het welzijn van het gezin te garanderen enzovoort. Na het bereiken van de optimale gezinsgrootte zal ieder nieuw kind dat verwelkomd wordt, een onevenredige aanslag plegen op het welzijn van de al aanwezige kinderen en de ouders, als is het maar dat de kans op het krijgen van een probleemkind dan steeds groter wordt. Het welzijn van een organisatie/gezin moet niet ingegeven worden door de groei die het doormaakt. Die groei moet geen doel op zich zijn.

Wat mij opviel in het artikel was dat onze premier over deze beoogde toetreding zei: “Dit valt heel goed uit te leggen”. Ik dacht, daar gaan we weer. Tijdens de eerste kabinetten Balkenende was het zogenaamde probleem dat hun ideeën geweldig goed waren voor ons land, alleen wij burgers begrepen het niet goed. Althans, dat was de uitleg van de toenmalige bewindslieden. Het probleem zat dus zogenaamd niet in de kwaliteit van de plannen maar in het feit dat ze er niet in slaagden om het ons het goed uit te leggen. Waren wij nu werkelijk te dom om hun plannen goed op hun kwaliteit te beoordelen?

De kern van de eerste drie kabinetten Balkenende was de combinatie CDA en VVD. Blijkbaar was de kwaliteit van hun briljante plannen toch niet zo goed voor het land op de midden lange termijn als zij toen dachten. De rigoureuze ingrepen die het huidige kabinet nu voor ogen staan worden verkocht onder het motto “wij hebben een heel goed verhaal”. Wederom vanuit de gedachte dat wij als burgers het niet goed begrijpen. Een gouden combinatie dat CDA en VVD, de één predikt marktwerking en de ander normen en waarden. Het levert merkwaardige korte termijn oplossingen waarbij het een ten koste gaat van de ander, of tenminste bijt.

Politiek is verworden tot korte termijn marketing. Het gaat niet om de kwaliteit die je levert maar om hoe je het verkoopt. Al het andere wordt daaraan ondergeschikt gemaakt.