Het COC is vandaag, in aanloop naar de Amsterdam Gay Pride,
een actie gestart tegen de weigerambtenaar. Dit is een ambtenaar van de burgerlijke
stand die weigert om partners van het gelijke geslacht te huwen.
Ik heb altijd aangenomen dat deze weigering voortkomt uit
een levenshouding, gevoel, religieuze beleving en overtuiging die niet strookt
met de gedachte dat mensen van hetzelfde geslacht getrouwd kunnen zijn. Ik ben
geen aanhanger van deze overtuiging en alle andere genoemde overwegingen, maar
ik vind het wel opmerkelijk en vreemd dat het COC nu op deze manier de aanval
inzet op het fenomeen weigerambtenaar.
Sinds 2001 mogen twee mensen van hetzelfde geslacht voor de
wet trouwen in Nederland en als ik mij goed herinner, is toen bij wet geregeld
dat er een overgangsregeling kwam waarbij al aangestelde ambtenaren van de burgerlijke
stand de mogelijkheid behielden om een zogenaamde weigerambtenaar te zijn.
Ambtenaren die aangesteld zijn na de aanname van deze wet hebben niet deze
optie om een zogenaamd homohuwelijk te weigeren. Het is dus een langzaam
uitstervend fenomeen, deze weigerambtenaar.
Ik denk dat het goed is dat deze overgangsregeling destijds
ingesteld is anders hadden de weigerambtenaren opeens van de ene op de andere
dag hun baan verloren omdat ze een bepaalde levensovertuiging hebben. Je kunt
niet zomaar een gevoel of overtuiging uitschakelen. Juist vanwege dit punt bevreemdt
mij deze actie van het COC.
Het homo zijn is door de eeuwen heen weggezet als een
afwijking en gelukkig raakt de maatschappij er meer en meer van doordrongen dat
dit een foute gedachte is. Net zoals ik mij hetero voel, zo voelt de homo zich
homo. Vanuit die gedachte is het heel vreemd dat de weigerambtenaar nu als
doelwit gekozen wordt. Deze mensen doen dit weigeren ook vanuit een gevoel en
om nu te zeggen dat je dit gevoel niet mag volgen is ongeveer hetzelfde als de
kerk, een van de grootste aanjagers van de homovervolging door de eeuwen heen, nu
homofilie billijkt maar nog steeds het praktisch belijden ervan verwerpt.
Net zoals de homo het recht heeft om zijn gevoel te volgen moet
dit ook gelden voor de weigerambtenaar. Er zijn volgens mij meer als voldoende
ambtenaren die een homopaar met veel plezier het huwelijksbootje in helpen.
Juist om die plezierbeleving moet je juist bij die ambtenaren zijn als je de
stap neemt om te trouwen. Of wil je getrouwd worden door iemand die de
ceremonie tegen heug en meug doet omdat hij of zij daartoe verplicht wordt en
anders mogelijk zijn baan verliest? Lijkt mij geen goede insteek. De weigerambtenaar
verdwijnt echt wel vanzelf van het toneel. COC, richt je pijlen op andere zaken
en volg niet deze weg van het nagelen aan de schandpaal. Die methode heeft de homowereld zelf te lang parten gespeeld.