Het duurde even voordat bij mij het kwartje viel waarom de PVDA en de VVD elkaar zo goed en snel konden vinden gedurende het formatieproces van de afgelopen weken. Het blijkt heel simpel. Sinds de VVD zich presenteert als de partij voor de hardwerkende burger vinden ze elkaar op het onderwerp arbeid.
Dat bleek vandaag wel heel duidelijk toen de consequenties bekend werden voor de chronisch zieken die niet of slechts deels deel kunnen nemen aan het arbeidsproces. Zij worden bedeeld met een lastenverhoging van duizend of meer euro per jaar door het afschaffen van de aftrek voor ziektekosten.
Het CPB bevestigt dat de koopkracht van mensen met een uitkering tot 30% kan dalen, alleenverdieners ( tot -/- 20%) en gepensioneerden tot (-/- 25%).
Het motto is bruggen slaan, maar laat zich blijkbaar vertalen tot; iedereen die niet (voldoende) werkt, slaan.
Het kwartje blijkt een duur kwartje, een soort kwartje van Kok, eenmaal ingevoerd blijft het de mensen altijd achtervolgen.
Ik ben blij dat het nooit zover gekomen is dat men tot afschaffing van de Eerste kamer gekomen is. Dat is de laatste brug die deze plannen nog kan tegenhouden.