Ik werd vanochtend wakker met de gedachte; Stel dat ik werkzaam zou zijn als medewerker van de GGD die mensen moet informeren dat ze positief getest zijn op het Coronavirus hoe zou ik dat dan aanpakken? Zou ik dit slecht nieuws gesprek empathisch benaderen of zou ik daar mijn eigen draai aan geven om mensen een hart onder de riem te steken?
Na een aantal uren geworsteld te hebben met mijzelf om na te gaan wat het beste bij mij past, aansluit bij de belevingswereld van veel mensen en past in onze hedendaagse samenleving waarbij men snakt naar positiviteit zal het gesprek dat ik zou voeren zou er ongeveer zo uit gaan zien: “Goedendag. Ik bel u naar aanleiding van de Coronatest die u bij ons uit heeft laten voeren en ik heb goed nieuws voor u. De overheid adviseert ons dringend om zoveel mogelijk thuis te blijven en niet op vakantie te gaan, maar omdat u positief getest bent maakt u kans op een geheel verzorgd arrangement in een van onze topklasse ziekenhuizen met eventueel het vooruitzicht om dit verblijf zelfs in het buitenland door te brengen. Denkt u hierbij bijvoorbeeld aan Münster, bekend om zijn leuke kerstmarkt. Indien u in aanmerking komt voor zo’n arrangement dan bent u ook verzekerd van een aansluitend fitnessprogramma.”
Dit idee ga ik voorleggen aan een psycholoog om te kijken of ik op die manier een bijdrage kan leveren aan het geestelijk welzijn van mensen die getroffen zijn door het virus. Of om te horen of ik zelf wat geestelijke bijstand nodig blijk te hebben.