Het is al weer een aantal jaren geleden dat een auto, komend vanuit een uitrit vanaf een parkeerplaats, zonder richting aan te geven, onterecht voorrang meende te moeten nemen op mij om vervolgens tergend langzaam de weg naar links op te draaien. Ik reageerde hierop door geen moment mijn gas los te laten en rakelings langs hem heen te rijden om zo duidelijk te maken dat hij een oetlul was. Dit alles gebeurde op een veilige manier en bij lage snelheid. De bestuurder van de Opel Corsa reageerde als door een wesp gestoken en zette de achtervolging op mij in om verhaal te halen. Dat deed hij dan ook toen ik mijn auto parkeerde.
Ik was onverantwoord bezig en had hem en zijn vriendin, die bij hem in de auto zat, in gevaar gebracht. Mijn argument dat hij degene was die de situatie gecreëerd had door onterecht voorrang op mij te nemen om vervolgens tergend langzaam op te trekken en dan halverwege de rijbaan overdwars tot stilstand te komen en zo al het aankomende verkeer te hinderen, was voor hem niet steekhoudend. Het werd een discussie over en weer die eindigde toen ik uit mijn auto stapte, hij schrok van mijn lengte, trok een sprint naar zijn auto om vervolgens snel zijn raampje dicht te draaien en de deuren op slot te doen. Vanwaar hij achter het glas door bleef gaan met foeteren. Zie hier mijn moeizame relatie met de Opelrijder.
In de loop der jaren ben ik tot de overtuiging gekomen dat de manier waarop iemand in het leven staat gereflecteerd wordt door de manier waarop hij of zij auto rijdt. Gaandeweg werd mij duidelijk dat het fenomeen Opel hier een belangrijke rol in speelt. Decennia lang is de Opel de best verkochte auto in Nederland geweest en volgens mij laat de Opelrijder in zijn rijgedrag de volksaard van de meerderheid van het Nederlandse volk zien.
Hij gaat voor zekerheid, daarom koopt hij een auto waarvan hij al bij aankoop weet wat de inruilwaarde van zijn auto zal zijn als hij hem over twee jaar, keurig zoals de dealer hem aanraadt, inruilt. Opmerkelijk is dat deze drang naar zekerheid alleen henzelf betreft. Hoe vaak zie je niet weer zo’n verdwaasde Opelrijder op de middelste baan blijven hangen. Al het verkeer moet er omheen. Ik heb dit eens voorgelegd aan twee Opelrijders en het antwoord was verbijsterend, verhelderend en legt het egocentrisme van de Opelrijder bloot. Iedere keer dat je van baan veranderd is dat een onveilige handeling. Door op de middelste baan te blijven rijden, zo af en toe een langzamere deelnemer op de rechterbaan in te halen, creëer je jij jouw eigen veiligheid op de snelweg. Dit doen zij met een snelheid van 90 km per uur, daarmee het overige verkeer hinderend en voorbijgaand aan het feit dat het achteropkomende verkeer voor een keus gesteld wordt. Haal je rechts in, wat verboden is en waarmee je een hoge boete riskeert, of verplaats jij je van de rechterbaan naar de middelste baan, naar de linkse baan en weer terug naar de middelste baan om weer te eindigen op de rechterbaan waar het verkeer thuis hoort. Zo word je gedwongen vier keer het risico te nemen van baanverwisseling wat de Opelrijder juist voor zichzelf wil uitsluiten! Als ze dan al van baan verwisselen doen zij dit vervolgens ook nog het liefst zonder richting aan te geven. Door zo in een eigen wereld te verkeren is het anticipatievermogen in het verkeer ook praktisch nul. Hoe vaak zie jij een Opelrijder richting aangeven op een rotonde zodat je weet of je wel of niet, die rotonde op kan draaien? Ze zijn alleen maar met zichzelf bezig.
Gedurende de jaren heb ik er een neus voor gekregen om de Opelrijder er uit te pikken zodat ik de risico’s die ik loop door in hun buurt te verkeren voor mijzelf kan reduceren. Ik herken een Opel aan de vorm van de carrosserie, spatborden, achterlichten, in het donker zelfs aan de vorm van de koplampen als ze achter mij rijden en natuurlijk het weggedrag. Dit blijkt niet altijd afdoende want vorig jaar werd ik op de fiets vanachter aangereden door een Vectra terwijl ik stilstond om een kruising over te steken. Ze zag geen verkeer aankomen en meende de weg op te kunnen draaien zonder voor zich te kijken. Ik stond daar al een minuut!
Het zit diep bij mij, die Opelhaat. Ik heb zelfs wel eens de kans op een relatie met een hele mooie en aantrekkelijke vrouw teniet gedaan door op te merken dat het nooit iets kon worden tussen ons omdat zij in een Kadett reed. Zij dacht dat het een grapje was, ik was bloedserieus.
Let er maar eens op als je een auto zonder licht aan ziet rijden in een donkere tunnel, een rotonde verlaat zonder richting aan te geven, van baan verwisselt zonder richting aan te geven, een rood stoplicht pakt, onhandig of dubbel geparkeerd staat en op de middelste of linker baan rijdt terwijl die daar niet thuis hoort. Het Opel gehalte in Nederland is erg hoog.
Ik stel voor dat wij het rijbewijs van alle Opelrijders in Nederland intrekken. Het scheelt veel hufterig gedrag in het verkeer en de files zullen praktisch geheel oplossen. Steun mij in mijn strijd, krijg ook het inzicht en wordt ook Opel hater. Nederland Opel vrij!