Je bent op vakantie in het zuiden van Frankrijk, net op het tijdstip dat de Tour de France in buurt is en Je besluit dat eens van nabij te gaan bekijken. In jouw stoere zilverkleurige SUV beklim je de 1538 meter hoge Hourquette d’Ancizan en tijdens de afdaling zie je een mooi plekje vanwaar je de wedstrijd mooi kan volgen. Bij de eerste, bijna haakse, bocht parkeer je jouw auto in de berm en vol verwachting wacht je op wat komen gaat.
Na uren wachten scheren de eerste renners voorbij, althans een van de twee. Want één renner slipt weg met zijn achterwiel, mist jouw auto op een haar en kan ternauwernood voorkomen dat hij over de rand in de afgrond verdwijnt. Dat belooft spektakel te worden als zo het peloton in de achtervolging naar beneden komt.
Inderdaad, het wordt spektakel. Verschillende renners gaan in dezelfde bocht onderuit en de drager van de gele trui slipt ook, kan er net om heen, om zich vervolgens in jouw zilvergrijze SUV te boren. Een deuk en een dilemma. Grijp je Voeckler bij zijn kladden en zegt: even wachten jongen, eerst politie erbij om de schade op te nemen en dan samen de verzekeringspapieren invullen. Of zie je in dat al die renners onderweg zijn naar hun bestemming en je maakt ruimte om de wedstrijd zijn vervolg te laten hebben. Dat laatste natuurlijk. Er zijn genoeg getuigen die jouw verhaal kunnen bevestigen van wat er voorgevallen is, in dit geval minmaal heel wielerminnend Frankrijk. Gezond besluit.
Waarom hebben wij in Nederland een serie van televisie- en radiocampagnes nodig om ons in te laten zien dat als wij een aanrijding krijgen wij de weg vrij moeten maken voor het overige verkeer zodat die hun weg kunnen vervolgen? Politie bellen en getuigenverklaringen verzamelen kan ook vanuit de berm of vanaf de vluchtstrook. Wij krijgen soms voorlichting over zaken die zo voor de hand liggen dat je bij jezelf denkt, waarom?
Tegenwoordig zie je ook matrixborden boven de weg waar de boodschap op staat: Heeft u vragen over deze weg, bel dan…. Als ik al rijdend dit telefoonnummer opschrijf of ik pak mijn telefoon om dit nummer te bellen dan riskeer ik een niet misselijke boete. Of is het de bedoeling dat ik lang broed over mijn vraag zodat ik een zinnige vraag kan bedenken, die ik dan kan stellen aan het eind van mijn autorit? Ik heb al volop zitten broeden maar ik ben nooit verder gekomen dan dat ik dan zou vragen of ze überhaupt ooit gebeld worden en wat voor vragen ze dan in vredesnaam krijgen? Iedere keer dat ik een dergelijk bord passeer is mijn aandacht even van de weg en ben ik bezig met het dilemma, ga ik nou een keer bellen of niet?