Zelfinzicht of zelfkritiek zijn eigenschappen die meeste
politici zichzelf wel toedichten maar slechts zelden belijden en dan meestal
alleen maar onder groeiende druk van buitenaf.
Zojuist lees ik dat Vicepremier Verhagen in Tros Kamerbreed gezegd
heeft dat de bisschoppen bij zichzelf te rade moeten gaan of moeten aftreden.
De kerk moet zich volgens jou afvragen waarom er in Nederland 4 miljoen
katholieken zijn en maar 200.000 kerkgangers.
Maxime kijk eens in een spiegel en vraag jezelf eens af hoe
het komt dat onder jouw leiderschap de partij gekelderd is van 21 zetels nu,
naar 11 zetels in de laatste peilingen. Er zijn in Nederland zo’n 12 miljoen
kiesgerechtigden en bij 11 zetels betekent dit zo’n 690.000 stemmen op het CDA
als de opkomst gelijk zou zijn als bij de verkiezingen van 2010. In Nederland
zijn er zo’n kleine 7 miljoen mensen verbonden aan Christelijke kerken. Slechts
10% van jullie potentiële kiezers kan zich dus vinden in het CDA onder jouw
leiderschap.
Toegegeven de cijfers die jij noemt voor de Katholieke kerk
zijn nog beroerder, slechts zo’n 5%. Maar daar is het duidelijk. Het probleem
zit niet de overtuiging die ze uitdraagt maar in het instituut en hoe zij met
haar leiderschap en volgelingen omgaat en omging.
Waar knelt het bij het CDA op dit moment? Het leiderschap,
hoe ze met haar kiezers omgaat of de ideeën die jullie op dit moment uitdragen?
Het lijkt mij dat jij ook al enige tijd aan het ontkennen bent dat er iets
serieus mis is. Ik twijfel er niet aan dat het moment niet ver meer weg is, dat
ook jij het boetekleed aan zult moeten trekken. Ik ben alleen benieuwd of, als
het moment daar is, jij dit zult doen omdat de bewijzen zich tegen je opstapelen.
Of dat het voortkomt uit een moment van zelfreflectie waarin je tot de slotsom
komt dat het belang van CDA boven dat van jou zelf gaat.