Naaien

Geachte mevrouw Schippers,

Graag wil ik de correspondentie met u delen die ik afgelopen week met mijn zorgverzekeraar en mijn tandarts gevoerd heb. Een fraai voorbeeld van hoe de marktwerking en het vrijgeven van de tandartstarieven samenkomen waarbij iedereen kosten maakt en volgens mij per saldo niets bespaard wordt. Er vindt hooguit een verlegging van kosten naar degenen die dachten een goede verzekering afgesloten te hebben en/of  contract.

Dinsdag 20 maart 2012

Geachte heer Dooiedakduif,

Wij hebben van u het volgende ontvangen:

Uw gegevens:

Naam: A. Dooiedakduif

Polis-/relatienummer: 2052xxxx

Onderwerp: Declaratie / vergoeding

Bericht:

Hallo,

Afgelopen week ontving ik een brief van mijn tandarts nav een extractie van een kies op 10 januari jl. met het verzoek 5 euro aan hem over te maken. Navraag leerde mij dat dit de kosten betreft voor de hechting die blijkbaar door u niet vergoed worden.

Nu vind ik dit op zich al bijzonder want bij alle kiezen die bij mij ooit getrokken zijn heeft men altijd de wond gehecht. Voor mij lijkt dit inbegrepen in de behandeling. Geen idee hoe ik dat had moeten weten of op had kunnen maken uit uw vergoedingenoverzicht wat sowieso niet erg leesbaar is voor een leek op het gebied van tandheelkundige handelingen.

Betekent dit dat ik voortaan bij iedere medische onderhandeling met de behandelend arts voorafgaand moet gaan overleggen en onderhandelen over wat wel en niet inbegrepen is in uw vergoeding? Ook op het moment dat ik pijn heb en ingrijpen snel noodzakelijk is? Ik kan mij voorstellen dat dit een optie is bij het overwegen van de aanschaf van een kroon, maar bij het trekken van een kies?

Kan ik nu verwachten dat bij alle kleine en grote chirurgische ingrepen waarbij gehecht moet worden, dit ook voor mijn eigen rekening is? Kortom, als ik binnenkort een open hartoperatie moet ondergaan is het dan een optie voor mij om af te zien van het aanbrengen van hechtingen omdat dit niet vergoed wordt door u? Maar, dat als ik daar toe besluit en er ontstaan infectiecomplicaties die behandeld moeten worden met medicijnen of anderszins, deze dan weer wel door u vergoed worden?

Verder wil ik u er op wijzen dat ik een aandoening (Systemische Mastocytose) heb waarbij ik allergische reacties krijg van de standaard verdoving. Daardoor is het bestanddeel dat bloedingen moet onderdrukken niet of in mindere mate aanwezig in de verdovingsvloeistof. Een reden te meer waarom de tandarts dus de wond gehecht heeft.

Graag verneem ik van u hoe dit in elkaar steekt en wat voor onverwachte kosten ik in de toekomst nog meer kan verwachten. Ik verzoek u dan ook de bij mij gedeclareerde kosten te vergoeden aan mijn tandarts inzake de hechtingskosten.

 

Ik zie uw reactie tegemoet,

Met vriendelijke groet,

Dooiedakduif.

Wij zullen hierop zo spoedig mogelijk reageren.

Dit is een automatisch aangemaakt bericht. Het is niet mogelijk om op deze ontvangstbevestiging te reageren.

Voor eventuele vragen kunt u uiteraard contact met ons opnemen.

Met vriendelijke groet,

Afdeling Klantenservice

UW Zorgverzekeraar

 

Op woensdagavond word ik gebeld door iemand van mijn zorgverzekeraar die duidelijk zijn wortels heeft in Rotterdam. Zijn accent en de openingszin: “Ik hebt de rekening van uw tandarts bekeken en…” lieten daar geen twijfel over bestaan.

Hij: De hechtingskosten worden wel degelijk vergoed maar uw tandarts heeft deze kosten verkeerd gedeclareerd.

Ik: Dat is goed mogelijk. Ik heb de rekening niet gezien want deze is direct bij u ingediend. Maar welke fout heeft hij dan gemaakt?

Hij: Uw tandarts heeft het als techniekkosten opgevoerd en hij had dit als honorarium moeten aanduiden.

Ik: Ok. Dat klinkt mij nogal vreemd in de oren maar hoe lossen wij dit nu op? Neem ik contact op met mijn tandarts om dit recht te zetten, of doet u dat?

Hij: gepaste stilte.

Toen maakte ik de fout om te zeggen dat ik dit dan wel zou doen. Waarmee ik de driehoek Zorgverzekeraar/tandarts en mijzelf in stand hield en mijzelf in het middelpunt plaatste.

De volgende ochtend bel ik mijn tandarts op en vertel aan de assistente wat mij verteld is. Deze spreekt de tandarts hierop aan en ik krijg als antwoord dat ik nog maar een keer moet bellen met mijn zorgverzekeraar omdat het de kosten van het hechtingsmateriaal betreft en hij dit niet als honorarium op kan voeren. Opeens realiseer ik mij dat ik mijzelf in het centrum van deze patstelling geplaatst heb en vertel de assistente dat ik vind dat ik mijn aandeel in deze kwestie al meer dan genoeg geleverd heb. Ik heb mijn tandarts gebeld om te vragen welke kosten het betreft, heb een mail geschreven naar de zorgverzekeraar, heb de man van de zorgverzekering te woord gestaan en heb vervolgens de tandarts weer gebeld. Dus ik beschouw de hele kwestie niet meer als mijn probleem en wil zeker niet meer als bemiddelaar in deze kwestie optreden tussen twee partijen die een contract met elkaar afgesloten hebben.

Een kwartier later wordt ik gebeld door mijn tandarts zelf, die mij uit gaat leggen dat hij het slachtoffer is van een wurgcontract dat hij met de zorgverzekering af heeft moeten sluiten. Zijn honorarium zeker niet te hoog is, hij geen mogelijkheid heeft om deze kosten te declareren en hij dus het slachtoffer is in deze hele kwestie. Hij speelt daarmee nogal in op mijn gemoed, wat bij mij het gevoel oproept dat ik dus zeker geen toezegging ga doen de 5 euro aan hem te betalen. Wij sluiten het gesprek af met de conclusie dat de marktwerking er voor zorgt dat partijen die geen conflict met elkaar hebben tegenover elkaar komen te staan en dat het vergoed krijgen van de hechtingskosten nu al vele malen meer gekost heeft dan de 5 euro waar het om gaat.

De enige die geprofiteerd heeft van dit hele verhaal lijkt de KPN te zijn door het in rekening kunnen brengen van kosten voor gesprekken die anders nooit plaats gevonden zouden hebben.

Voor eenieder die een chirurgische ingreep op het programma heeft staan en niet achteraf geconfronteerd wil worden met de kosten voor het hechtingsmateriaal, raad ik aan om via een Groupon coupon goedkoop hechtingsdraad in te kopen. Mocht dit niet lukken, koop dan wat vissnoer bij de hengelwinkel, neem dit mee als je daadwerkelijk onder het mes gaat en overhandig dit aan de chirurg, voor of tijdens de operatie.

Hoe is het nu mijn arme tandarts vergaan die slachtoffer is van zijn wurgcontract? Gisteren heb ik hem de 5 euro contant gegeven op voorwaarde dat hij het zwart in zijn zak steekt. Hou ik er tenminste  het gevoel aan over dat ik uw stelsel van zorgverzekeren naai, na eerst zelf genaaid te zijn door u.

Want naaien (hechten) is toch het centrale thema in deze reeks van gebeurtenissen?

 

Nadenken voordat je iets mag zeggen

De VVD wil dat patiënten in het ziekenhuis voorafgaand aan
elke behandeling te horen krijgen wat de kosten zijn. Dit vanuit het idee dat wanneer
men weet wat de ingreep kost het maatschappelijk draagvlak voor het verhogen
van de zorgkosten vergroot wordt. Het moet ondersteund worden door het na
de behandeling sturen van een overzicht van de gemaakte kosten aan de patiënt,
om hem of haar nog eens op de maatschappelijke gevolgen te wijzen van het feit
dat de behandeling zo nodig uitgevoerd moest worden. Bijkomend voordeel volgens
de boekhouders van Nederland is dat de patiënt dan achteraf nog kan controleren
of er niet teveel betaald is.

Je hoeft geen groot licht te zijn om te bedenken dat dit
plan geheel ingegeven wordt vanuit kostenoverwegingen. De klant zelf de
nacalculatie uit laten voeren, waarschijnlijk moet hij dan ook zelf aan de
bel gaan trekken als er iets niet zou kloppen? Onlangs kreeg ik de rekening van
mijn tandarts en moet dan concluderen dat het rubberen matje dat hij rond mijn
kies spande tijdens de behandeling ruim 10 euro moet kosten. Ik heb er niet om
gevraagd en liggend op mijn rug met mijn mond wijd open, kan ik ook niet
bepalen of het noodzakelijk was. Zo’n extra overzicht sturen lijkt mij alleen
maar bij te dragen aan een structurele verhoging van de administratieve kosten
rond ingrepen.

Zowel bij het PGB als bij het huidige stelsel van
zorgverzekeringen kunnen wij vaststellen dat ze uit de pen komen van VVD
bewindslieden en in beide gevallen rijzen de kosten de pan uit. Dat lijkt er
nogal op te duiden dat het opzetten van beide stelsels niet zo erg goed
doordacht was bij de invoering er van. Net als bij de invoering van de Euro
trouwens, ook een operatie die tot stand kwam onder een VVD minister!

Ze lijken bij de VVD nogal moeite te hebben met het
onderscheiden van oorzaak en gevolg. Als je een voorziening bedenkt en invoert
en deze niet goed doordacht blijkt, moet je de rekening en schuld niet bij de
gebruiker er van gaan leggen.

Het gelanceerde idee is natuurlijk niet vernieuwend. Al
enige tijd staan de kosten vermeld op de doos van de medicijnen die je bij de
apotheek haalt op voorschrift van een arts. En daar zit nu juist de kneep. Ik
heb nog nooit iemand gesproken die besloot een medische ingreep te ondergaan of
medicijnen te gaan slikken om een maximaal rendement te halen uit de premie die
hij betaald heeft voor zijn zorgverzekering. Als je gedwongen wordt door
omstandigheden om een ingreep te ondergaan dan is het laatste waar je hoofd
naar staat om eerst te gaan shoppen zodat jij de samenleving niet te veel gaat
kosten. De kostenbesparing in de gezondheid is vooral te vinden in preventie,
zodat medicijnen en medische ingrijpen voorkomen kunnen worden. Juist op dat
terrein zijn die boekhouders nu aan het snijden. Het klinkt dus wederom als een
goed doordacht plan van de VVD.

Toch is er een aspect van dit plan wat toepasbaar is in de
praktijk. Iedere keer dat een VVD ‘er besluit een nieuw plan te lanceren waar
de samenleving door geraakt wordt, word hij apart genomen door iemand van het
CPB om samen door te nemen wat het de maatschappij kost als hij in het openbaar
zijn ideeën spuit. Er wordt een voorcalculatie gemaakt wat het de maatschappij
aan ergernis, imagoschade van Nederland als innovatieland en financieel gaat
kosten. Als hij er dan toch toe besluit om zijn plannen door te zetten, wordt
er achteraf een nacalculatie gemaakt en word hij publiekelijk ter verantwoording
geroepen en een beroep gedaan op zijn geweten of het allemaal nou wel zo
noodzakelijk en verstandig was wat hij gedaan heeft.

Als dit plan voldoende kostenbesparend blijkt kunnen
wij er mogelijk toe over gaan om hier een landelijke regeling van te maken die
voor iedereen geldt, met als bijkomend voordeel dat de toenemende hufterigheid
in Nederland een halt toe geroepen wordt.

Foute keuzes

Ik ben roker, niet iets waar ik trots op ben, maar gezien
het feit dat ik, door mijn gezondheid gedwongen, qua voeding nog soberder leef
dan een Tibetaanse bedelmonnik, is het mijn enige uitspatting op het gebied van
genotsmiddelen. Ik durf zelfs zover te gaan dat die Tibetaanse bedelmonnik zijn
neus op zou halen voor mijn dieet.

Voor mij geen lekkere rode wijn, limonade, koffie, thee, borrelnootjes
en alle andere bedenkbare lekkernijen waar een mens zich zo af en toe aan
vergrijpt. Doe ik dit wel dan word ik onmiddellijk afgestraft met mij dagen achtereen
beroerd te voelen. Je hoort mij niet klagen want sinds ik afstand gedaan heb
van al deze lekkernijen, voel ik mij een stuk beter en heel wat minder
Dooiedakduif. Sociaal gezien is het wat lastig, maar omgeven met mensen die
begrip hebben voor mijn aandoening is het best te doen.

Nu lees ik dat de meerderheid van de Nederlandse bevolking
vindt dat rokers meer zorgpremie moeten gaan betalen. Ook mensen die veel
alcohol drinken en onvoldoende bewegen zouden daaraan moeten geloven. De
gedachte daarachter is natuurlijk dat de zorgpremies stijgen en als je iemand
in zijn portemonnee treft dan is de reactie of meer solidariteit of in dit
geval, is de solidariteit opeens ver te zoeken.

Het leven draait om het maken van keuzes en die keuzes
hebben hun invloed op je eigen gezondheid, de gezondheid van anderen, het
welzijn van anderen en treffen soms de hele samenleving. Vanuit die optiek zou
je roken, drinken en te weinig bewegen kunnen zien als keuzes die bestraft
moeten worden. Maar laten wij deze lijn eens doortrekken:

Vrouwen veroorzaken volgens de statistieken relatief weinig
verkeersongelukken tot het moment dat ze kinderen krijgen, dan stijgt hun
aandeel opeens exponentieel. Deze vrouwen zouden dus bovengemiddelde hogere
verzekeringspremies moeten gaan betalen.

Gezinnen met kinderen, vooral ze klein zijn, produceren veel
meer afval, vooral in vorm van luiers en zouden dus een extra hoge
afvalstoffenheffing moeten betalen.

Mensen die op een zonvakantie gaan om lekker bruin te worden
verhogen hun kans op huidkanker. Dus reisbestemmingen naar zonnige oorden
moeten belast worden met een extra premieheffing.

Mensen die dure spullen kopen en deze in huis plaatsen maken
dat inbraakkans verhoogd waardoor de verzekeringspremies voor ons allen steeds
hoger worden. Dus heb je meer in huis dan een bed, koelkast en wasmachine dan
zal je een hogere premie moeten gaan betalen.

Als je veel snoep eet dan is dit een ticket voor een hogere
tandartspremie.

Deze lijst is natuurlijk eindeloos te maken maar de aangehaalde
voorbeelden laten zien dat ons systeem van dekking tegen ziektekosten, afvalstoffen
en verzekeringen gebaseerd is op solidariteit. Een ieder heeft zo zijn uitspattingen
waar de maatschappij niet beter van wordt maar het leven wel dragelijker. Dus
moet ik als roker in mijn situatie opdraaien voor mijn enige uitspatting terwijl
jullie ondertussen jullie uitspattingen vieren op mijn kosten?

Kijk, een uitzondering mag natuurlijk wel gemaakt worden als jouw
leven een opeenstapeling is van foute keuzes. Je hebt er voor gekozen om
Limburger te zijn, je rijdt in een Opel en je bent aanhanger van de Henk en Ingrid filosofie? Dan mag je van mij financieel bloeden!