Maand: april 2012

Geplaatst op

Principieel opgezet

Gisterenavond was er een reportage bij Eenvandaag waarin mensen hun favoriete huisdier na hun overlijden op laten zetten. Het schijnt populair te zijn want er is een wachttijd van enkele maanden, waarbij de overblijfselen van de geliefde huisdieren ondertussen liefdeloos in een veel te volle koelcel opgeslagen worden.

De reportage had voor mij een nogal hoog Willibrord Frequin gehalte met zijn handel in geamputeerde hoofden. Desalniettemin laat het zien hoe mensen de liefde voor hun huisdier verwarren met het reduceren van het geliefde beest tot gebruiksvoorwerp. Hoever zijn wij dan nog verwijderd van de volgende stap? De overleden vrouw of man op laten zetten zodat deze prominent in de huiskamer je gedurende een aantal jaren nog liefdevol aan kan staren met glazen ogen?

Mocht het zover komen dat dit daadwerkelijk ook in zwang komt dan wil ik voorstellen dat wij minister Leers, als zijn tijd daar is, ook laten prepareren en opzetten. Wij geven hem dan een leuk plaatsje in de wandelgangen van het Tweede Kamergebouw als toonbeeld van de teloorgang van een politieke partij en hoe die partij zijn ziel verkocht om maar op het pluche te kunnen blijven zitten. Ik stel voor dat wij hem in een knielende houding plaatsen waarin hij bid om vergeving. Een houding die hij toch vaak aangenomen moet hebben gedurende de afgelopen anderhalf jaar van gedoogsteun door de PVV. Hem afbeelden in staande positie wordt sowieso moeilijk want de laatste dagen heeft hij wel erg duidelijk laten zien dat hij geen ruggengraat heeft.

Als je twee dagen na de val van het kabinet afstand neemt van jouw eigen plannen om Europawijd aan te dringen op nog strengere immigratieregels, laat je zien dat jij jouw ziel verkocht had aan de duivel en er ook geen sprake is van een principiële houding.

Ik ben blij dat deze plannen nu van tafel zijn maar hoeveel mooier zou het zijn geweest als hij niet vele mensen ellende bezorgd had voordat hij tot inkeer kwam.

Als wij naast Leers dan ook nog een opgezette Koppejan zouden plaatsen met zijn voeten in een teiltje met water, dan zou dit het plaatje nog completer maken. Begeleidend bordje erbij met de tekst; Twee confessionele politici uit een tijdperk dat CDA principes net zo standvastig waren als vloeibare was. Net zoals de inzet van Balkenende met zijn programma van normen en waarden een wassen neus bleek.

Geplaatst op

Duivenneukers

In Hengelo is een monument onthuld ter nagedachtenis aan het kindermisbruik binnen de Katholieke kerk.

Wat ik persoonlijk opvallend vind is dat in het monument, naast de afbeeldingen van twee kinderen, er ook de afbeelding opgenomen is van een hond.

Moeten wij dit uitleggen als een vooraankondiging van het volgende schandaal? Dat priesters  zich ook massaal vergrepen hebben aan seks met dieren? Wat doet die hond daar anders?

Ik zal eens in mijn familie te raden gaan of verwanten van mij ooit domicilie zochten in Katholieke instellingen en wat voor ervaringen zij daarbij opgedaan hebben.

Zou het fenomeen kinderboerderij zijn oorsprong vinden in het Katholieke onderwijssysteem? Dan zou dit kunnen duiden op een patroon.

Gelukkig voor de Katholieke Kerk is bestialiteit in Nederland nog steeds niet strafbaar. Hoewel het natuurlijk schandalig is dat de wetgever dit nog steeds toestaat.

 

Geplaatst op

Gelukszoekers

Dit kabinet richt veel pijlen op het buiten de deur houden van wat zij beschouwd als economische vluchtelingen die zich in ons land willen vestigen.

Door de op stapel staande bezuinigingen in het onderwijs melden veel Nederlandse studenten zich aan bij Belgische onderwijsinstellingen omdat het collegegeld daar maar een fractie bedraagt van wat ze in Nederland op moeten hoesten. Om economische motieven vluchten ze naar het buitenland. Een opmerkelijk bijverschijnsel van een beleid wat zegt zich richten op de kenniseconomie en innovatie.

Vormen deze studenten de voorbode en voorhoede van een nieuwe ontwikkeling en volgen binnenkort de mensen die werkloos zijn of dat dreigen te worden omdat er meer en meer aan de sociale zekerheid, het ontslagrecht en pensioenvoorzieningen gesleuteld dreigt te worden? Trekken politieagenten, onderwijzers, chronisch zieken straks massaal over de grenzen om economisch asiel aan te vragen in het buitenland?

Het zou zo maar kunnen, de Nederlander als economisch vluchteling.

Geplaatst op

Viva taal

In het weekend lees ik altijd Volkskrant Magazine en sinds enige tijd is daar de rubriek Buitenkans aan toegevoegd. Daar kunnen singles op de oude analoge manier een contactadvertentie plaatsen. Opgeleukt met een verhaaltje van de redactie over de betreffende personen.

Voor mij ligt het exemplaar van afgelopen weekend. In het oog springt de kop boven het verhaal van Lisette. Zij zoekt: ” Iemand die niet bang is mij op mijn plek te zetten”. Dat is een kop die je tegenwoordig boven veel van de vrouwelijke zoekers ziet, in allerlei variaties. Populair is ook “Ik zoek iemand die mij aan kan”.

Volgens mij is dit Viva taal voor; ik weet dat ik kuren heb maar ik ben niet van plan er zelf iets aan te doen. Daarvoor heb ik jou nodig, de ideale man die aan al mijn (niet reële) droomwensen voldoet. Jij mag het moeizame werk doen om mij te wijzen op al mijn onhebbelijkheden en onaangename karaktertrekjes. Als het daardoor uiteindelijk leidt tot een gespannen sfeer tussen ons, was jij toch niet de ware voor mij en ga ik weer vrolijk verder met het oppakken van mijn oude onhebbelijkheden. In ieder geval heeft onze relatie dan geleid tot een hoop gesprekstof met mijn vriendinnen, wat een band schept en mijn status en idee, dat ik toch wel een unieke persoonlijkheid ben versterkt. Ik ben zo bijzonder dat daardoor die ware voor mij zo moeilijk te vinden is. Een win-win situatie.

De arme man gefrustreerd en afgebrand achterlatend.

Geplaatst op

Klanttevredenheidsonderzoek

Zojuist floept het derde verzoek voor een online Klanttevredenheidsonderzoek mijn mailbox binnen. Het kost maar 5 minuten van mijn tijd om het in te vullen volgens het begeleidend schrijven. Bij elkaar dus maximaal 15 minuten als ik die berichten moet geloven.

Maar waarom zou ik ze geloven? Vodafone berekent mij nu een minuut beltegoed, zelfs als ik maar 20 seconden bel. Persoonlijk hebben zij mij daar nooit over geïnformeerd. Mijn zorgverzekeraar heeft een interpretatie van vergoeding voor gemaakte ziektekosten die niet overeenkomt met wat zij mij voorgespiegeld heeft toen ik de verzekering bij ze afsloot.

Waarom zou ik dus tijd steken in deze vragen? Als klanten weglopen, dan weten ze dat ze het niet goed doen en als zij werkelijk kwaliteit willen leveren dan mogen ze daar best zelf in investeren.

Ik ervaar dit soort verzoeken net als het fenomeen dat ik twee keer per jaar onderga als ik mijn kleding inkopen doe.

Verkoper: Wilt u dit leuke T-shirt ook hebben met de opdruk van de naam van de fabrikant er op?

Ik: Ja hoor. Hoeveel betaal je mij daarvoor?

Verkoper: Uhhh?

Ik: Als ik reclame ga maken voor die fabrikant dan is het toch niet zo gek dat ik daarvoor betaald krijg? Als jullie een advertentie zetten in het plaatselijke sufferdje dan moet je daar toch ook voor betalen? Dus ik wil dat T-shirt best hebben als jij mij 25 euro betaalt.

Verkoper: Uhhh?

Dus Vodafone, Eneco en DSW, met genoegen wil ik jullie online onderzoeken invullen in ruil voor een gepast bedrag. Sinds ik een gevierd columnschrijver ben hanteer ik een uurtarief van 360 euro per uur. 5 minuten is dus 30 euro. Elke minuut die ik boven de door jullie beloofde 5 minuten uitga valt buiten de bundel en dan gelden andere tarieven. Net als bij jullie.

Mijn bankrekeningnummer is bekend bij jullie dus stort eerst jullie onderzoeksbundel vol en dan ga ik met plezier aan de gang.

Geplaatst op

Vrijheid

Toen Jörg Haider 12 jaar geleden aan de macht kwam met zijn FPÖ in Oostenrijk, buitelde heel Nederland over elkaar heen van verontwaardiging over die ontwikkeling. Er was zelfs sprake van om tot een verbod te komen op het vakantievieren van de Oranjes in hun favoriete Lech. Rechtsgedachtegoed in Oostenrijk wordt snel in verband gebracht met fascisme.

De storm van verontwaardiging luwde, met in dit weekend opnieuw een kleine oprisping toen bekend werd dat August Penz van de FPÖ, die kandideert voor het burgemeesterschap van Innsbruck, campagne voert met posters waarop staat; “Vaderlandsliefde in plaats van Marokkaanse dieven”. Volgens Penz had hij nooit de bedoeling om iemand te kwetsen. Wij weten natuurlijk wel beter.

Dit weekend werd eveneens bekend dat de Haagse VVD fractie een zogenaamde “mislukte” 1 aprilgrap gemaakt had. Zij introduceerde gisteren een spitsverbod voor mensen met een uitkering. Behalve een klein berichtje in de krant haalde dit bericht niet echt het nieuws. Terwijl dit bericht wel degelijk een lijn doortrekt die al in november 2011 zichtbaar werd. Zie hiervoor ook mijn stukje met de titel “Tweedeling” van 19 november jl. De Haagse raadsfractie suggereerde toen om de Occupy-activisten op het Malieveld hun uitkering af te nemen onder het motto “wie kan demonstreren in de kou, kan ook werken”. Het idee werd destijds overgenomen en gesteund door de landelijke VVD fractie. Ditmaal werd er door VVD prominent Charlie Aptroot afstand genomen van deze “mislukte grap”. Dat geldt misschien voor de individuele VVD’er, maar volgens mij leggen deze beide initiatieven wel degelijk bloot wat de onderhuidse sentimenten zijn binnen de VVD.

FPÖ is de afkorting voor Freiheitliche Partei Österreichs, VVD staat voor Volkspartij voor Vrijheid en Democratie en PVV staat voor Partij Voor de Vrijheid. Alle drie hebben ze het woord “vrijheid” prominent in hun naam staan, alle drie hebben ze er een handje van om bevolkingsgroepen weg te zetten in een dubieus daglicht en ze in een benarde positie te plaatsen.

Het lijkt hoog tijd voor een nationale en internationale herdefiniëring van het begrip “Vrijheid” want volgens mij betekende het woord in oorsprong niet een verdeling van de maatschappij in “Wij en Zij” denken. Iets meer vrijheid van het individu voor ons dan voor jullie. Dat kan toch niet het uitgangspunt geworden zijn na twee eeuwen liberalisme?

Geplaatst op

Filedruk gedaald?

De filedruk op de snelwegen is in het eerste kwartaal gedaald met 30% volgens de ANWB. Daarbij wordt het begrip filedruk gedefinieerd als de lengte maal de duur van de file. Deze uitkomst lijkt de bekroning op het werk van dit kabinet wat betreft hun asfaltpolitiek.

Met trots kan ik u melden dat het gemiddelde gewicht van de bezoekers van deze site in het eerste kwartaal van dit jaar gedaald is met 10 kg. Obesitas in Nederland lijkt teruggedrongen te worden! Deze constatering is natuurlijk volledig uit de lucht gegrepen als ik er niet bij vermeld dat ook de gemiddelde lengte van mijn bezoekers afgenomen is, waardoor hooguit te constateren valt dat kleinere mensen relatief minder wegen dan lange mensen.

En dat is wat de ANWB over het hoofd lijkt te zien. Als je met meer asfalt de wegen breder maakt wordt de filelengte korter maar dat zegt niets over het aantal auto’s dat in die file gestaan heeft. De trend is sowieso dat er momenteel meer kleinere auto’s op de weg verschijnen waardoor er meer auto’s passen in een file van dezelfde lengte.

Als ik volgens deze zienswijze de cijfers van de ANWB nogmaals bekijk, dan constateer ik dat de zogenaamde 30% lagere filedruk als volgt bekeken kan worden. Meer asfalt betekent in de praktijk een verbreding van 2 rijbanen naar 3. Dit is een toename van 50%. Per saldo is de filedruk dus zelfs met 20% toegenomen als je de lengte van een file neemt als een van je uitgangspunten. Nu zijn niet alle snelwegen verbreed, dus laten wij als gemiddelde een verbreding van de snelwegen met 30% aannemen, dan is de filedruk dus ongewijzigd gebleven. Vul die filelengte en breedte met meer kleinere auto’s dan kan je haast niets anders concluderen dat er per saldo zelfs meer mensen in de file gestaan hebben ten opzichte van vorig jaar.