Gelukszoekers

Dit kabinet richt veel pijlen op het buiten de deur houden van wat zij beschouwd als economische vluchtelingen die zich in ons land willen vestigen.

Door de op stapel staande bezuinigingen in het onderwijs melden veel Nederlandse studenten zich aan bij Belgische onderwijsinstellingen omdat het collegegeld daar maar een fractie bedraagt van wat ze in Nederland op moeten hoesten. Om economische motieven vluchten ze naar het buitenland. Een opmerkelijk bijverschijnsel van een beleid wat zegt zich richten op de kenniseconomie en innovatie.

Vormen deze studenten de voorbode en voorhoede van een nieuwe ontwikkeling en volgen binnenkort de mensen die werkloos zijn of dat dreigen te worden omdat er meer en meer aan de sociale zekerheid, het ontslagrecht en pensioenvoorzieningen gesleuteld dreigt te worden? Trekken politieagenten, onderwijzers, chronisch zieken straks massaal over de grenzen om economisch asiel aan te vragen in het buitenland?

Het zou zo maar kunnen, de Nederlander als economisch vluchteling.

Viva taal

In het weekend lees ik altijd Volkskrant Magazine en sinds enige tijd is daar de rubriek Buitenkans aan toegevoegd. Daar kunnen singles op de oude analoge manier een contactadvertentie plaatsen. Opgeleukt met een verhaaltje van de redactie over de betreffende personen.

Voor mij ligt het exemplaar van afgelopen weekend. In het oog springt de kop boven het verhaal van Lisette. Zij zoekt: ” Iemand die niet bang is mij op mijn plek te zetten”. Dat is een kop die je tegenwoordig boven veel van de vrouwelijke zoekers ziet, in allerlei variaties. Populair is ook “Ik zoek iemand die mij aan kan”.

Volgens mij is dit Viva taal voor; ik weet dat ik kuren heb maar ik ben niet van plan er zelf iets aan te doen. Daarvoor heb ik jou nodig, de ideale man die aan al mijn (niet reële) droomwensen voldoet. Jij mag het moeizame werk doen om mij te wijzen op al mijn onhebbelijkheden en onaangename karaktertrekjes. Als het daardoor uiteindelijk leidt tot een gespannen sfeer tussen ons, was jij toch niet de ware voor mij en ga ik weer vrolijk verder met het oppakken van mijn oude onhebbelijkheden. In ieder geval heeft onze relatie dan geleid tot een hoop gesprekstof met mijn vriendinnen, wat een band schept en mijn status en idee, dat ik toch wel een unieke persoonlijkheid ben versterkt. Ik ben zo bijzonder dat daardoor die ware voor mij zo moeilijk te vinden is. Een win-win situatie.

De arme man gefrustreerd en afgebrand achterlatend.

Koperdiefstal en de reactie van de NS daar op

121     Teletekst wo 21 mrt

***************************************

Kort nieuws binnenland

 

` Tussen Zutphen en Deventer en tussen

Hengelo en Deventer rijden geen treinen

vanwege koperdiefstal.Dat meldt de NS.

Verwacht wordt dat de stremming nog de

hele ochtend duurt.Reizigers wordt

aangeraden om te reizen.  zie 751

***************************************

volgende  nieuws  weer&verkeer  sport

Toeval

Na het avondeten kijk ik meestal een uurtje tv en zie dan verschillende reclameblokken aan mij voorbijtrekken. Naar welke zender je ook kijkt ze lijken allemaal op elkaar. Het is net als het bezoeken van een willekeurig winkelgebied in welke stad of dorp dan ook. Je ziet de bekende winkelformules en ketens aan je voorbij trekken.

Als kind was ik helemaal verrukt toen Mac Donald’s zich vestigde op de Coolsingel als teken dat Rotterdam inderdaad een wereldstad was. Nu veertig jaar later zie ik het vooral als een uiting dat iedere stad of dorp dat ambities in die richting heeft zich die status aan wil meten. Overal dezelfde Blokkers, AH’s, Gall en Gall’s, etc. Af en toe zit er een exoot tussen die een bezoek aan zo’n winkelgebied aantrekkelijk maakt voor mij. Bijvoorbeeld Plato, wat een verademing is ten opzichte van de winkelketen van Free record shop. Maar helaas, het is een uitstervend fenomeen. De voortschrijdende mondialisering lijkt er vooral toe te leiden dat wij in elk dorp en ook op tv eenheidsworst voorgeschoteld krijgen.

Maar zo af en toe zit er een vreemde eend in de bijt, zoals de reclame van Rivella. Sinds zondag zie ik deze reclame elke dag voorbijkomen. Ik begrijp de boodschap die uitgedragen wordt niet goed maar wat ik nog curieuzer vind; voor wie is deze reclame bestemd? In de afgelopen 51 jaar heb ik twee mensen ooit Rivella zien drinken. De eerste keer was in de restauratie van een klein plaatselijk vliegveld in Duitsland waar mijn vader per ongeluk Rivella kocht voor mijn toen 8 jarige zusje. Ze nam één slok, spuugde dat demonstratief uit om vervolgens een strot open te trekken waarbij ze kenbaar maakte dat ze “dat” niet lustte. Dertig jaar later vroeg een vriend mij Rivella voor hem te bestellen toen wij tijdens het zeilen ergens aanlegden om iets te drinken.

Kortom, waar zit de rechtvaardiging voor deze dure vorm van reclame maken voor dit merk? Welke doelgroep proberen ze aan te boren of te onderhouden? Zijn er eigenlijk wel mensen die Rivella drinken? Afgelopen week legde ik dit voor aan een vriend en die deelde mijn ervaringen. Hij kende ook niemand die uit vrije wil een Rivella zou bestellen. Vervolgens suggereerde hij dat Rivella mogelijk een soort wasstraat uit de televisie serie Breaking Bad is. Verliesgevend en dienend als dekmantel voor witwaspraktijken.

Dit zal vast niet zo zijn, maar het roept wel de vraag op wie de Rivella drinkers zijn in Nederland. Werd het geschonken aan de bar van de Hells Angels in hun honk in Amsterdam en is het toeval dat de start van deze reclamecampagne samenvalt met de sluiting van dit honk? De Angels worden ten slotte beschuldigd van witwaspraktijken.

Intrigerende samenloop van omstandigheden.

Movember

Vorige week vrijdag zette ik de tv aan en opeens keek ik in
het gezicht van Ruud Gullit met een snor. Dit bleek in het kader te zijn van
Movember. Na enig zappen zag ik bij DWDD dat wat niet meer wil groeien boven op zijn hoofd, wel wil lukken op de bovenlip van Marc Marie Huijbregts. Wederom inhet kader van Movember.

Zojuist heb ik mijn zorgverzekering overgesloten voor 2012
want mijn huidige zorgverzekeraar heeft besloten mijn eigenrisico tussen de
regels door stilletjes te verhogen door in het komende jaar nog maar 80% van de tandartskosten te vergoeden.

Al ploegend door de verschillende vergoedingen viel mijn oog
er op dat prostaatonderzoek zowel in de basisverzekering als bij alle aanvullende verzekeringen niet vergoed wordt. Dit in tegenstelling tot onderzoeken naar kanker bij de specifiek vrouwelijke lichaamsdelen.

Het is leuk hoor zo’n actie om mensen attent te maken op de
risico’s van prostaatkanker maar als zorgverzekerend Nederland een signaal
afgeeft dat zij geen aandacht aan dit fenomeen willen besteden, dan is het
enige tastbare effect voor dit moment een excessieve haargroei op bovenlippen van mannen die daardoor lijken op pornosterren uit de jaren 70 en 80.

Schieten

Vanavond waren in het journaal beelden te zien van uitbundige Libiërs die hun bevrijding vieren. Zoals het bij een klassieke revolutie hoort, wordt die overwinning gevierd door het schieten in de lucht met hun geweren.

Statistisch gezien moeten daarbij toch slachtoffers vallen? De kogels die omhoog gaan zullen toch ook weer naar beneden komen en wellicht onschuldige feestvierders treffen? Ik hoop dat de feestvierders vooral richting de woestijn schieten, er zijn al
teveel slachtoffers gevallen bij deze strijd.

Verwarrend

Vroeger als je iemand op straat in zichzelf zag praten dacht je dat die persoon in de war was en liep je er in een boog omheen.

Tegenwoordig is het helemaal van deze tijd om, met je headset op verbonden met de rest van de wereld, schijnbaar tegen jezelf pratend over straat te gaan.

Wat moeten de mensen die echt in de war zijn nu doen om zich te onderscheiden van de rest?

low pricing, high service

Een tijdje terug schreef ik een stukje over de spotjes van de KPN en hoe deze naadloos aansloten op haar bedrijfscultuur. Vandaag hoorde ik een radiocommercial van BCC en die wil ik jullie niet onthouden.

Wie ooit een voet in BCC gezet heeft weet dat als je er iets wil kopen je niet om de verkoper heen kan. Het artikel moet namelijk altijd eerst uit het magazijn gehaald worden en dat kan alleen de verkoper voor je doen. Vele malen heb ik achter druk bezig zijnde verkopers aangelopen om hun aandacht te trekken.

Na jarenlang bezoek weet ik nu dat de beste methode is om je bij de kassa op te stellen en te wachten totdat de verkoper achter de balie al de klanten die willen afrekenen (dat kunnen zij omdat ze uiteindelijk een verkoper hebben weten te verleiden om hun gewenste artikel uit het magazijn voor hen te halen) afgewerkt heeft. Neem dan een nederige houding aan en vraag heel vriendelijk of je het door jouw gewenste artikel mag kopen. Stel geen moeilijke vragen want dan moet je waarschijnlijk wachten op zijn collega die gespecialiseerd is in waterkokers, dat kan dan weer even duren en waarschijnlijk weet hij niet meer te vertellen dan dat het verschil tussen waterkokers A en B is, dat ze allebei water koken.

Hier kan je horen hoe BCC haar klantbezoek ervaart: low pricing, high service

Alom verkopers die uit zichzelf naar jou toe komen en vragen of ze je van dienst kunnen zijn. Wat een winkelwalhalla lijkt me dat.

Jack “the joker”de Vries

Onlangs zag ik de film Batman op tv en al de tijd dat ik er naar keek dacht ik, aan wie doet de Joker, gespeeld door Jack Nicholson, mij nou denken?

Enkele dagen later kwam onze voormalige staatssecretaris Jack de Vries weer in het nieuws. Opeens zag ik het. Let eens op de mond, de kaaklijn en de jukbeenderen van elk. Bij de Joker aangezet met schmink en bij Jack de Vries van nature dezelfde doorlopende mondhoeken.

Jack is nu voor mij,  Jack “the  joker” de Vries.