Tag: dooiedakduif

Geplaatst op

Kwartje

Het duurde even voordat bij mij het kwartje viel waarom de PVDA en de VVD elkaar zo goed en snel konden vinden gedurende het formatieproces van de afgelopen weken. Het blijkt heel simpel. Sinds de VVD zich presenteert als de partij voor de hardwerkende burger vinden ze elkaar op het onderwerp arbeid.

Dat bleek vandaag wel heel duidelijk toen de consequenties bekend werden voor de chronisch zieken die niet of slechts deels deel kunnen nemen aan het arbeidsproces. Zij worden bedeeld met een lastenverhoging van duizend of meer euro per jaar door het afschaffen van de aftrek voor ziektekosten.

Het CPB bevestigt dat de koopkracht van mensen met een uitkering tot 30% kan dalen, alleenverdieners ( tot -/- 20%) en gepensioneerden tot (-/- 25%).

Het motto is bruggen slaan, maar laat zich blijkbaar vertalen tot; iedereen die niet (voldoende) werkt, slaan.

Het kwartje blijkt een duur kwartje, een soort kwartje van Kok, eenmaal ingevoerd blijft het de mensen altijd achtervolgen.

Ik ben blij dat het nooit zover gekomen is dat men tot afschaffing van de Eerste kamer gekomen is. Dat is de laatste brug die deze plannen nog kan tegenhouden.

Geplaatst op

Tweemaal modaal

Heel hardwerkend Nederland met een inkomen boven modaal maakt zich zorgen over de plannen van het aanstaande kabinet. Of windt zich er in ieder geval behoorlijk over op en vindt het een schandalige vorm van nivellering. Zo ook G, de vriend van een vriendin van mij, die zoals zij vertelde een avond chagrijnig naast haar op de bank gezeten heeft bij het vooruitzicht maximaal 480 euro per maand meer aan zorgpremie kwijt te zijn.

Beste G misschien vind jij het aardig om eens het volgende rekensommetje met mij te maken hoe het mij de afgelopen jaren is vergaan.

In 2001 moest ik de handdoek in de ring gooien wat betreft mijn werkzame leven. Ik werd 80-100% arbeidsongeschikt verklaard. Vanaf 1986 tobde ik al met ernstige gezondheidsklachten maar in 2001 moest ik uiteindelijk toch het werktoneel verlaten. Jarenlang werkweken gemaakt van 50-60 uur per week, dus ik voldeed wel aan het plaatje van wat de doorsnee liberaal verstaat onder de hardwerkende burger. Toen ik mijn carrière besloot, verdiende ik zo’n 110 duizend gulden per jaar. Een bovengemiddeld inkomen in die jaren.

Ik kwam in de WAO terecht en kreeg niet zoals menigeen denkt 70% van mijn laatst verdiende loon maar kwam op zo’n 50% daarvan uit. Dit doordat de hoogte van deze uitkering een maximum dagloon kent en daar zat ik beduidend boven. Gelukkig had ik, niet dit scenario voor ogenhebbend, een WAO-gat verzekering afgesloten. Had ik dat niet gedaan dan had ik nu 772 euro netto minder te besteden gehad per maand. Al met al zit ik nu net iets boven een modaal inkomen. Geen reden tot klagen dus want menig chronisch zieke komt er heel wat minder bekaaid af. Meer in de buurt van het minimum loon of zelfs bijstand niveau.

Ik ben in het bezit van een eigen huis wat ik destijds gekocht heb op basis van het inkomen toen ik nog werkte. De terugval in inkomen is dus goed merkbaar voor mij, zeker in combinatie met het geld dat ik moet besteden aan dieetkosten en geneesmiddelen. Per maand ben ik 700 euro kwijt aan hypotheek, een bedrag dat ongeveer gelijk is aan wat ik kwijt zou zijn als ik in een vergelijkbare huurwoning zou wonen. Geen idioot hoog bedrag dus in ieder geval voor een appartement van 100 m2 meter.

Na jaren van verholen bezuinigingen zit ik nu op het randje van mijn financiële kunnen. Ik heb al jaren mijn belastingteruggave nodig om de financiële eindjes aan het eind van het jaar rond te breien.

Met de invoering van het nieuwe zorgstelsel is mijn zorgpremie fors gestegen, maar dit geldt voor een ieder dus dat zal ik buiten beschouwing laten voor het overzicht wat hierna volgt. De invoering van de opeenvolgende verhogingen van de eigen bijdrage voor de zorg kan ik wel meetellen want daar is voor mij als chronische zieke geen ontkomen aan met minimaal twee bezoeken aan het ziekenhuis per jaar voor controle. Die 350 euro moet ik dus in ieder geval inleveren. Als chronische zieke had ik in het verleden recht op een toeslag middels de belastingaangifte, deze is verdwenen. Een aantal medicijnen wordt niet meer vergoed. Deze kon ik wel weer opvoeren bij mijn belastingaangifte als zorgkosten maar in de loop van de afgelopen jaren is hier een verholen bezuiniging doorgevoerd. Kon ik in het verleden, als ik boven een drempel uitkwam met mijn ziektekosten deze als chronisch zieke met 110% verhogen, dit is inmiddels afgebouwd tot 40%. Ik ben erg veel geld kwijt aan dieetkosten, ik geef gemiddeld zo’n 450 euro per maand uit aan eten in mijn eentje. Een deel van die kosten kon ik declareren bij de belastingdienst in de vorm van dieetkosten. De laatste jaren zijn veel diëten geschrapt en de bedragen die je daarvoor af mag trekken ongeveer gehalveerd, wat het weer lastiger maakt om die drempel te halen en als je er overeen komt mag je het geheel nog maar met 40% verhogen. Concreet kan ik er het volgende over zeggen, kreeg ik in 2010 nog 4250 Euro terug van de belasting, dit jaar was dit 1500 euro. Een verschil van 2750 Euro. Ik heb die belastingteruggave nodig om de gaten te vullen die door het jaar heen zijn ontstaan. Het betreft vooral zorgkosten die ik voorgefinancieerd heb. Ik doe geen vreemde dingen met mijn geld, kleren koop ik nauwelijks, al 15 jaar niet meer op vakantie geweest maar wel stijgende energiekosten, gemeentelijke belastingen en zorgkosten.

Ik probeer om binnen mijn kunnen weer deel te nemen aan het leven en dat lukt langzaam aan steeds een beetje beter, hoewel ik wel het gevoel heb dat ik langzaam de grens bereikt heb wat nog haalbaar is voor mij. Wat mij in dit proces heel veel geholpen heeft is mijn PGB. Ook dit instrument staat al lange tijd onder druk. De eisen om er nog voor in aanmerking te komen zijn fors opgeschroefd de laatste jaren en de toegekende budgetten zijn ongeveer gehalveerd in 5 jaar tijd. Ook is er is een eigen bijdrage ingevoerd (224 Euro) wat je dus per definitie kwijt bent. Daarnaast is er volop onzekerheid of ik mijn toegekende indicatiestelling voor de komende jaren kan verzilveren en hoe. Met de overheveling van de AWBZ naar de gemeenten ontstaat nog meer onzekerheid over de daadwerkelijke toekenning en invulling van de toegekende indicatie. Daarmee is het onzeker of de weg die ik na lang hard werken ingeslagen ben en enige vorm heb kunnen geven, voort blijft bestaan.

Duidelijk mag zijn dat ik, afhankelijk voor mijn inkomen van een uitkering en met mijn fysieke beperkingen, op dit moment niet in staat ben mijn inkomen aan te vullen. De maatregelen van de afgelopen jaren hebben er hard ingehakt en met alles wat er nog op stapel staat ziet het er allemaal niet zo rooskleurig uit. Niet op de korte termijn en ook niet op de lange termijn. Door de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd blijk ik ook opeens met een WAO-gat gat te zitten. WAO-gat gat? Jazeker. Mijn afgesloten WAO-gat verzekering keert uit tot mijn 65ste jaar. Door het verhogen van de pensioenleeftijd zit ik dus straks 2 jaar met een gat waarin ik alleen nog maar mijn WAO heb die wel doorloopt tot mijn 67ste. Pas dan wordt mijn inkomen weer aangevuld door mijn pensioen.

De rechtgeaarde liberaal zal nu zeggen: je hebt nog 13 jaar om te sparen om het gat wat je nu voorziet op te vullen. Waarvan dan? Ik kan hiervoor geen geld meer opzij zetten want als ik de bedragen even optel die ik hierboven genoemd heb dan heb ik de afgelopen jaren al 277 euro ingeleverd per maand. Reken ik dat door naar een inkomen van boven de 70.000 euro dan heb ik al relatief gezien 15,5% meer ingeleverd dan jij straks gaat doen als je daadwerkelijk die 480 euro per maand extra zou moeten gaan betalen. De verhoging van de zorgpremie die voor mij in het vat zit is nog niet eens meegenomen in dit percentage. Jij hebt het vooruitzicht dat jouw inkomen door hard werken nog verder toe zal toenemen. Op dit moment heb ik dat vooruitzicht en die mogelijkheid niet.

Dus als heel hardwerkend VVD stemmend Nederland op dit moment of in opstand komt, of chagrijnig op de bank zit heb ik daar nu niet zoveel compassie mee. Ondanks de situatie waar ik in zit en waar ik het beste van probeer te maken, zal je mij nog steeds niet horen klagen, maar het beroep op mijn solidariteit heeft nu wel ongeveer de grens van wat mogelijk is bereikt. Tweemaal modaal en meer, nu is het jullie beurt!

Ik hoorde de voorzitter van de JOVD zeggen dat het wrang is dat de succesvolle mensen die wat van hun leven willen maken nu zo door deze beoogde ombuiging getroffen worden. Moet ik uit deze uitspraak afleiden dat ik niets van mijn leven gemaakt heb en daardoor de afgelopen jaren terecht zo gekort ben? Dat is een diskwalificatie waar ik aanstoot aan neem. Succes is een relatief begrip en de scheidslijn tussen wel en niet succes hebben (wat je daar ook onder mag verstaan) is dun. Een tegenwerkende gezondheid of ander onheil dat je treft kan je heel snel aan de andere kant van die lijn doen belanden. Daarom is solidariteit zo’n belangrijk instrument om onze samenleving leefbaar te houden.

Nagekomen bericht:

Ik lees net het onderstaande bericht. Dit lijkt een een aanvulling op mijn betoog. Naast de beoogde hervorming van het zorgstelsel schijnen er nog een paar maatregelen in de pijpleiding van het regeerakoord te zitten die de chronisch zieken nog ietsje harder gaat treffen dan de maximaal 480 Euro waar hierboven sprake van is voor de hoge inkomens. Dit bovenop de maatregelen die de afgelopen jaren al doorgevoerd zijn en waar ik de gevolgen hierboven reeds geschetst heb.

111     Teletekst za 03 nov            “Financiële strop chronisch zieken”

Chronisch zieken en gehandicapten gaan er een paar duizend euro per jaar  op achteruit door de maatregelen in het  regeerakkoord.Dat heeft de CG-Raad,de   koepel van 190 patiëntenorganisaties, berekend. Vooral de groep chronisch zieken met een inkomen tussen modaal en twee keer  modaal wordt hard getroffen, zegt de belangenorganisatie. Dat heeft onder meer te maken met het eigen risico en de inkomensafhankelijke zorgpremie.  Chronisch zieken met hoge medische kosten kunnen in grote problemen komen,  zegt de CG-raad.Nederland telt 4,5 mln  mensen met zeker één chronische ziekte.

 

Geplaatst op

Verminderde mondweerstand

Reclamemakers wringen zich in allerlei bochten om producten met onmogelijke argumenten aan de man te brengen. Zo schijnt er een toestand te zijn waarin haar kan verkeren waardoor de draagster er van zelf ook futloos van wordt. Gelukkig biedt Andrélon uitkomst.

Onlangs stuitte ik op het fenomeen verminderde mondweerstand. Met Zendium zou je deze mondweerstand weer op peil kunnen brengen. Onbedoeld zijn de reclamemakers gestuit op een probleem dat daadwerkelijk onze samenleving teistert. Door een verlaagde mondweerstand rollen de woorden makkelijker uit iemands mond, vaak zelfs al voordat iemand na heeft kunnen denken over wat hij eigenlijk had willen zeggen, wat meestal leidt tot allerlei ongewilde misverstanden. Deze tandpasta zou dus kunnen helpen om deze ontwikkeling in de kiem te smoren.

Daarnaast zal een verhoogde mondweerstand waarschijnlijk het seksleven van velen een nieuwe impuls kunnen geven. Immers het mannelijk lid wordt gestimuleerd door het bloot te stellen aan wrijving. Des te meer weerstand, des te meer wrijving, resulterend in meer opwinding. Iets waar beiden van profiteren.

Wil jij jullie seksbeleving weer een nieuwe impuls geven, koop dan Zendium om de orale belevenis een nieuwe impuls te geven.

Geplaatst op

Voetstuk

Het beeld van J.P. Coen is van zijn sokkel gevallen, weliswaar
nadat het aangetikt was door een vrachtwagen, maar de persoon Coen was al enige
tijd onderwerp van discussie. Opvattingen en denkbeelden veranderen naarmate de
tijd verstrijkt en daarom lijkt het mij zinnig om het idee los te laten dat
wij pas een standbeeld oprichten als de betreffende persoon niet meer onder ons
is. Wat heeft de persoon er aan om het gepaste eerbetoon te krijgen als hij of
zij overleden is. Ze kunnen er niet zelf meer van genieten en hebben ook geen
inspraak meer in hoe het beeld er uit moet gaan zien en waar het geplaatst gaat
worden.

Daarom wil ik u als lezers de unieke gelegenheid geven geld te doneren om een standbeeld op te richten voor mij, waarmee u tot uitdrukking kunt brengen hoe u mijn scherpzinnigheid en humor waardeert. Samen kunnen wij dan een geschikte plek uitzoeken waar het beeld moet komen te staan. Zelf dacht ik aan de Dam of op het Binnenhof maar dit staat uiteraard open voor discussie. Hoe groter uw bijdrage, hoe meer zeggenschap u krijgt in het hele totstandkomingproces van dit project.

Als de tijden veranderen en mijn kwaliteiten niet langer passen in de tijdgeest dan heeft u als donateur er recht op om, als het moment daar is dat ik van het voetstuk val waarop u mij geplaatst heeft, uw aandeel in de oud ijzer opbrengst van het beeld te gelde te maken. Zie dit project dus als een eerbetoon aan mij en als investering en belegging in de toekomst waar u de vruchten van zult plukken. Metalen zullen steeds schaarser worden in de toekomst en omdat ik verwacht dat naarmate de tijd vordert men mijn grootsheid
meer en meer zal gaan waarderen zal het waarschijnlijk enige tijd duren voordat
u uw belegging kunt verzilveren in harde valuta, maar wel met een hoog rendement.

Zelf overweeg ik 1000 euro bij te dragen aan een standbeeld voor de grote communicator Mark Rutte. Om geheel in stijl te blijven met zijn recente prestaties zal hij teleurgesteld raken als hij merkt dat mijn toegezegde bedrag in werkelijkheid slechts 5 euro blijkt te zijn, dit omdat er een ingewikkelde berekeningsmethode achter mijn donatie steekt. Daar hij zich op basis van de door mij aan hem toegezegde donatie verrekent zal zijn standbeeld
uiteindelijk veel kleiner uitvallen dan dat van mij, daar ben ik van overtuigd.

Doe mee met deze nieuwe trend van het oprichten van standbeelden voor nog in leven zijnde personen en geef gul zodat mijn grootsheid straks uittorent boven die van Mark. Ik beloof dat ik op gepaste wijze zal genieten van het door u aan mij getoonde eerbetoon. Mocht mijn ego hierdoor tegen mijn verwachting in de onmenselijke proporties aannemen zoals die van bijvoorbeeld de heer Wiegel, dan beloof ik dat ik op eigen kosten hiervoor in therapie zal gaan. Mocht dit niet het gewenste resultaat opleveren dan val ik uiteindelijk vanzelf wel van mijn voetstuk. Toch?

Geplaatst op

Resomeren

De uitvaartbranche in Nederland wil een nieuwe techniek gaan
toepassen naast het cremeren en begraven, het zogenaamde resomeren. Bij deze
techniek wordt het lichaam in een machine gelegd en met een vloeistof opgelost
waarna er alleen wat poeder overblijft. Dit laatste zal wel uit het oogpunt
zijn dat de achtergeblevenen toch iets tastbaars willen behouden. Het is een
techniek die al in de VS en Canada wordt toegepast. Het wordt gebracht als een
nieuwe techniek maar wordt volgens mij al eeuwen toegepast door moordenaars die
hun slachtoffers in zuurbaden werpen om elk spoor van hun slachtoffer uit te
wissen. Een bijzonder grappig voorbeeld hiervan is te zien in een van de eerste
afleveringen van de Amerikaanse serie “Breaking Bad”.

Deze nieuwe techniek wordt verkocht onder het motto dat resomeren minder belastend is voor het milieu dan de traditionele manieren van uitvaart. Persoonlijk zie ik meer in het idee om ieder verzorgingshuis te voorzien van een crematorium. Dit biedt in mijn ogen een aantal voordelen op milieutechnisch, efficiency en sociaal gebied.

Iedere keer als er iemand overlijdt in het verzorgingstehuis, wordt de overledene samen met zijn inboedel verbrand in het aanleunende crematorium. De daarmee opgewekte warmte wordt gebruikt om de verwarmingsketels van het tehuis op te warmen zodat er warm water beschikbaar komt voor douchen en, afhankelijk van het seizoen, verwarming van de kamers. Zo zouden douchebeurten geconcentreerd kunnen worden rond de uitvaart van een van de medebewoners.

Natuurlijk levert dit gesprekstof op tussen de medebewoners over de vraag dankzij wie ze vandaag of, zoals tegenwoordig meer gebruikelijk is geloof ik vanuit efficiency overwegingen, deze week kunnen douchen. Dit versterkt de sociale samenhang van de groep. Was het Mientje van de vijfde met die mooie eikenhouten meubelen of Jaap van de derde? Als het Jaap is dan wordt het kort douchen dit keer, die had allemaal van die goedkope Ikea troep op zijn kamer.

De verzorgingshuizen zouden dankzij deze methode, aangevuld met wat zonnepanelen, geheel zelfvoorzienend kunnen worden in hun warmte en energie voorziening. Vanuit milieutechnisch oogpunt heel wenselijk.

Uiteraard zie ik ook wel wat nadelen. Er wordt op dit moment al wat afgepest in de verzorgingshuizen tussen de bewoners onderling. Tijdens een strenge winter zou dit ertoe kunnen leiden dat er een te grote groepsdruk ontstaat om het aanstaande overlijden van een van de medebewoners te bespoedigen omdat de temperatuur op de kamers begint te dalen vanwege het feit dat de doorloopsnelheid te laag ligt. Maar ja, dat is marktwerking en het helpt het probleem van de vergrijzing binnen de perken te houden. De norm zal dan worden: een goed verzorgingshuis is er een waar de schoorsteen altijd rookt.

Ben benieuwd of mijn idee de milieubewuste Benidormbastard meer aan zal spreken dan het vooruitzicht op resomeren.

Geplaatst op

Weigerambtenaar

Het COC is vandaag, in aanloop naar de Amsterdam Gay Pride,
een actie gestart tegen de weigerambtenaar. Dit is een ambtenaar van de burgerlijke
stand die weigert om partners van het gelijke geslacht te huwen.

Ik heb altijd aangenomen dat deze weigering voortkomt uit
een levenshouding, gevoel, religieuze beleving en overtuiging die niet strookt
met de gedachte dat mensen van hetzelfde geslacht getrouwd kunnen zijn. Ik ben
geen aanhanger van deze overtuiging en alle andere genoemde overwegingen, maar
ik vind het wel opmerkelijk en vreemd dat het COC nu op deze manier de aanval
inzet op het fenomeen weigerambtenaar.

Sinds 2001 mogen twee mensen van hetzelfde geslacht voor de
wet trouwen in Nederland en als ik mij goed herinner, is toen bij wet geregeld
dat er een overgangsregeling kwam waarbij al aangestelde ambtenaren van de burgerlijke
stand de mogelijkheid behielden om een zogenaamde weigerambtenaar te zijn.
Ambtenaren die aangesteld zijn na de aanname van deze wet hebben niet deze
optie om een zogenaamd homohuwelijk te weigeren. Het is dus een langzaam
uitstervend fenomeen, deze weigerambtenaar.

Ik denk dat het goed is dat deze overgangsregeling destijds
ingesteld is anders hadden de weigerambtenaren opeens van de ene op de andere
dag hun baan verloren omdat ze een bepaalde levensovertuiging hebben. Je kunt
niet zomaar een gevoel of overtuiging uitschakelen. Juist vanwege dit punt bevreemdt
mij deze actie van het COC.

Het homo zijn is door de eeuwen heen weggezet als een
afwijking en gelukkig raakt de maatschappij er meer en meer van doordrongen dat
dit een foute gedachte is. Net zoals ik mij hetero voel, zo voelt de homo zich
homo. Vanuit die gedachte is het heel vreemd dat de weigerambtenaar nu als
doelwit gekozen wordt. Deze mensen doen dit weigeren ook vanuit een gevoel en
om nu te zeggen dat je dit gevoel niet mag volgen is ongeveer hetzelfde als de
kerk, een van de grootste aanjagers van de homovervolging door de eeuwen heen, nu
homofilie billijkt maar nog steeds het praktisch belijden ervan verwerpt.

Net zoals de homo het recht heeft om zijn gevoel te volgen moet
dit ook gelden voor de weigerambtenaar. Er zijn volgens mij meer als voldoende
ambtenaren die een homopaar met veel plezier het huwelijksbootje in helpen.
Juist om die plezierbeleving moet je juist bij die ambtenaren zijn als je de
stap neemt om te trouwen. Of wil je getrouwd worden door iemand die de
ceremonie tegen heug en meug doet omdat hij of zij daartoe verplicht wordt en
anders mogelijk zijn baan verliest? Lijkt mij geen goede insteek. De weigerambtenaar
verdwijnt echt wel vanzelf van het toneel. COC, richt je pijlen op andere zaken
en volg niet deze weg van het nagelen aan de schandpaal. Die methode heeft de homowereld zelf te lang parten gespeeld.

Geplaatst op

Stopwoorden

Ieder tijdsgewricht heeft zijn specifieke woordgebruik en
stopwoordjes. In mijn jeugd was vroeger iets gaaf, tegenwoordig is het vet en
voor mijn tijd was iets mieters.

Vanuit het niets gebruiken hele volksstammen opeens woorden als “Absoluut” en “Zeker weten”als overtreffende trap voor het gebruik van het woord “inderdaad”. Geen idee waar het vandaan kwam maar opeens was het er. Misplaatste en nietszeggende begrippen in mijn ogen, want wat is er, behalve de dood, nu echt zeker in het leven? Mooi weer vandaag hé, Absoluut, zeker weten! Het irriteert mij.

Nog meer irritatiegevoelens roept het gebruik van stopwoorden
op als, weet je, weet je wel, zeg maar en je weet wel. Gooi daar dan de nieuwste trend
bovenop van het gebruik van het woord “Ja” op een vragende manier, dat op de
meest idiote manieren en plaatsen in een zin gebruikt wordt, liefst meermalen
binnen één zin. Constant heb je dan het gevoel dat je staat te praten met een
zwakbegaafde Limburger die een overmatige behoefte heeft aan zelfbevestiging, immers die eindigt al standaard bijna al zijn zinnen met het vragende woordje “hè”. Telkens als dit soort woorden opduiken bij een gesprekspartner moet ik de neiging onderdrukken om na de zoveelste “weet je wel” te zeggen, nee dat weet ik niet. Of na de
derde vragende “ja” in een zin opeens nee te zeggen. Alleen maar om te kijken
of de ander werkelijk iets in huis heeft en mij iets zinnigs te vertellen
heeft.

Ook een irritante is het gebruik van de woorden “Hoi hoi” als
begroeting. Ik denk dan, daar heb je er weer een met een gespleten
persoonlijkheid. De verzachtende omstandigheid in dit geval is dat ik het
tegelijkertijd wel sympathiek vind dat al die persoonlijkheden de moeite nemen
om mij afzonderlijk te begroeten. Of is het zo dat de ander mij goed denkt te
kennen en op die manier al de persoonlijkheden die in mij huizen, afzonderlijk
begroet? Zou om deze reden de genoemde stopwoordjes zo vaak gebruikt worden? Omdat
het voor de spreker onduidelijk is welke van mijn persoonlijkheden hij of zij op
dat moment voor zich heeft? Het niet duidelijk is welke persoonlijkheid iets
wel weet of niet weet?

Ligt de oorzaak van mijn irritaties nu bij mij of Is het gebruik
van dit soort stopwoorden een uiting van de schizofrene wereld waar wij in leven?
Ik ben, ja,  in verwarring, ja,  zeg maar, weet je wel? Absoluut, zeker weten! Ik laat het voor nu maar even hierbij.

Doei doei.

Geplaatst op

Niet zo goed met cijfers

Het niveau van het onderwijs is al jaren aan het dalen en ik denk dat de meesten van ons die zich daar druk over maken, net als ik het idee hebben dat die verslechtering ingezet is nadat wij onze eigen opleiding afgerond hadden. Dit is natuurlijk gevoelsmatig en niet direct hard te maken met cijfers en voorbeelden. Hoewel, onze premier is met zijn studie begonnen in het jaar nadat ik afgestudeerd ben en in de afgelopen periode heeft hij laten zien dat hij in ieder geval geen ster is in cijfers en dat geldt eigenlijk voor een groot deel van de ploeg die hem omringt.

3000 agenten erbij uit het regeerakkoord blijkt hetzelfde als 3000 voorgenomen ontslagen niet te effectueren. Minister Schippers besluit het PGB nagenoeg af te schaffen omdat er teveel mensen gebruik van maken. Als ik de cijfers nog goed in mijn hoofd heb zitten waren het er volgens haar eerst bijna 180.000, dit stelde ze later bij naar zo’n 130.000 terwijl het volgens cijfers van het CPB zo’n 110.00 waren. Dit roept toch grote vraagtekens op hoe de onderbouwing van dit besluit tot stand gekomen is. 110.000 is slechts iets meer dan de helft van de 180.000 waar eerst vanuit gegaan was. Vervolgens komt ze met een eigenbijdrage voor langdurige hulp in de GGZ. Deze eigenbijdrage zou stijgen naar 295 euro per jaar, dit werd vervolgens bijgesteld naar 275 euro per jaar om nu te landen op 200 euro per jaar. Wederom ben ik zeer benieuwd naar de onderbouwing van dit cijfer en die van de noodzaak om deze eigenbijdrage in te voeren.

Onze premier verzuchtte in april op een vraag van een journalist of het begrotingstekort op Volksgezondheid 2 miljard was, “ik zou willen dat het tekort 2 miljard was”. Suggererend dat het tekort veel hoger was. In werkelijkheid ging het om een tekort van 1 miljard. Afgelopen donderdag zat hij volgens eigen zeggen goed in de cijfers en bleek hij er 59 miljard naast te zitten. Alle andere Europese regeringsleiders kwamen wel op 109 miljard uit, maar Mark bleef en blijft het slimste jongetje van de klas spelen en gaf zijn minister van financiën de opdracht met een ongeloofwaardige verklaring te komen die de juistheid van zijn inzicht bevestigd omdat het een interpretatie verschil betreft. 109 miljard tot en met 2019 in plaats van 2014. Tijd en geld zijn twee afzonderlijk grootheden en als de een toeneemt, betekent dit niet dat deze invloed heeft op de grootte van de ander. Het is en blijft 109 miljard.

Een bijspijkercursus rekenen lijkt me welbesteed aan deze twee want met alle bezuinigingen en besparingen die dit kabinet voor ogen heeft lijken ze zich niet te realiseren wat de uitwerking van het teruglopen van de koopkracht tot gevolg zal hebben voor onze nationale economie. De export is heel belangrijk en maakt er een substantieel onderdeel van uit maar de banenmotor is nog altijd het MKB en de binnenlandse markt. Als de mensen straks minder geld te besteden hebben zal dit vooral onze binnenlandse markt treffen, de werkgelegenheid zal afnemen met toenemende werkloosheid tot gevolg. Een toename van het aantal werklozen zal wederom een rem zetten op het consumentenvertrouwen waardoor dit proces zichzelf zal versterken. Het is niet voor niets dat van de week bekendgemaakt is dat, na het lanceren van tal van bezuinigingsplannen, het producentenvertrouwen naar een historisch dieptepunt gedaald is. Zij zien de bui wel degelijk hangen.

Of is het zo dat het Kabinet zichzelf rijk rekent met de gedachte dat een toename van het aantal bijstandsgerechtigden straks toch voor rekening komt van de gemeenten en niet van het Rijk dankzij het ophanden zijnde bestuursakkoord? Dat de hapering van de binnenlandse markt straks des te meer reden zal geven om de versoepeling van het ontslagrecht er door te drukken met als resultaat dat arbeid goedkoper kan worden en zo onze exportgerichte kant van de economie een nieuwe impuls gegeven kan worden? Ik heb er een hard hoofd over, in ieder geval niet het gevoel dat ik kan rekenen op de rekencapaciteiten van dit Kabinet en zeker geen vertrouwen in het idee van een alleen op de exportgerichte economie. Dat zal onze afhankelijkheid van de nu toch al onzekere wereldeconomie alleen maar zal versterken. Een goed verhaal moet je ook kunnen onderbouwen met goede cijfers en goed rekenwerk.

Geplaatst op

Verwarrend

Vroeger als je iemand op straat in zichzelf zag praten dacht je dat die persoon in de war was en liep je er in een boog omheen.

Tegenwoordig is het helemaal van deze tijd om, met je headset op verbonden met de rest van de wereld, schijnbaar tegen jezelf pratend over straat te gaan.

Wat moeten de mensen die echt in de war zijn nu doen om zich te onderscheiden van de rest?

Geplaatst op

Confusion will be my epitaph

Als je een dorp of stad binnenrijdt zie je al snel of het een gemeente betreft die met zijn tijd is meegegaan. Naast de toegankelijke oude woongemeenschappen tref je de treurig ogende wijken aan met woonerven waar de bewoners zich jarenlang hebben kunnen verstoppen voor de buitenwereld. Blauwgras 23 of Draaigras 125 waren jarenlang onvindbaar voor familie, vrienden, politie en alle andere hulpdiensten. Het mag een wonder heten dat in al die jaren toch gewoon huisvuil opgehaald werd, alleen de chauffeur van de vuilniswagen leek er de weg te kennen. Pas met de komst van de TomTom hebben de inwoners weer een sociaal leven kunnen opbouwen, ze krijgen weer bezoek. Het is alsof deze wijken nieuw leven ingeblazen is, ze ogen opeens minder treurig.

De nieuwe treurige wijken van deze tijd zijn de Vinexwijken. Een tuin ter grootte van een postzegel, de huizen gebouwd met bakstenen in een kleur die vooral een associatie oproepen met crematoria en overal energiezuinige kleine ramen die de huizen doen lijken op bunkers, eigenlijk een bundeling van zwaar beveiligde uitvaartcentra. Deze uitstraling is eigenlijk perfect gekozen want het zijn plekken waar je nog niet dood begraven zou willen worden, laat staan levend aangetroffen. Ook worden deze wijken meestal gekenmerkt door brede wegen en dit is volgens mij gedaan met in het achterhoofd de Franse revolutie. De wegen in de Franse hoofdstad zijn na deze revolutie altijd breed aangelegd om te voorkomen dat als het volk in opstand zou komen, ze makkelijk barricades op de wegen op konden werpen. Het is niet de vraag of de inwoners van de Vinexwijken in opstand zullen komen tegen hun woonomgeving en het gezag, maar wanneer. Pas dan zullen ze achter de functie komen van de brede wegen in hun wijk, de bankstellen zullen niet aan te slepen zijn om een wegversperring op te werpen.

Een beetje zichzelf serieus nemende gemeente heeft natuurlijk verkeersdrempels en alle kruispunten vervangen door minirotondes omdat het zo hip oogt. De nieuwste trend is blijkbaar het plaatsen van matrixborden binnen de gemeentegrenzen. Ik tref ze steeds meer aan met de meest nutteloze informatie er op die maar denkbaar is. Zo zag ik gister een pas geplaatst bord waarop stond dat als je naar het centrum wilt je de pijl moet volgen en de borden S104. Nu wil het geval dat het bord zo groot is en op een dusdanige plek opgesteld is, dat je de reguliere verkeersborden die er al jaren hangen niet meer kan zien. Op deze borden staat trouwens duidelijk aangegeven dat als je naar het centrum wilt je naar rechts moet. De overige aanwijzingen voor andere richtingen zijn nu onzichtbaar gemaakt door het geplaatste matrixbord.

Door deze opsomming klink ik vast als iemand die moeite heeft om met zijn tijd mee te gaan en ongetwijfeld is dat waar op heel veel terreinen. Maar dat matrixbord zette mij aan het denken. Als mijn tijd daar is en ik het tijdelijke verruild heb voor het eeuwige, wil ik zo’n matrixbord als grafsteen. Met de juiste software daar aan verbonden kunnen mensen zo antwoorden van mij krijgen op allerlei vragen, maar natuurlijk ook voor nutteloze informatie, zoals hoe ze in het centrum, van de stad kunnen komen. Dat alles van over het graf en uiteraard lekker interactief. Zo kan ik straks doorleven als een soort orakel van Delphi.