Als je een dorp of stad binnenrijdt zie je al snel of het een gemeente betreft die met zijn tijd is meegegaan. Naast de toegankelijke oude woongemeenschappen tref je de treurig ogende wijken aan met woonerven waar de bewoners zich jarenlang hebben kunnen verstoppen voor de buitenwereld. Blauwgras 23 of Draaigras 125 waren jarenlang onvindbaar voor familie, vrienden, politie en alle andere hulpdiensten. Het mag een wonder heten dat in al die jaren toch gewoon huisvuil opgehaald werd, alleen de chauffeur van de vuilniswagen leek er de weg te kennen. Pas met de komst van de TomTom hebben de inwoners weer een sociaal leven kunnen opbouwen, ze krijgen weer bezoek. Het is alsof deze wijken nieuw leven ingeblazen is, ze ogen opeens minder treurig.
De nieuwe treurige wijken van deze tijd zijn de Vinexwijken. Een tuin ter grootte van een postzegel, de huizen gebouwd met bakstenen in een kleur die vooral een associatie oproepen met crematoria en overal energiezuinige kleine ramen die de huizen doen lijken op bunkers, eigenlijk een bundeling van zwaar beveiligde uitvaartcentra. Deze uitstraling is eigenlijk perfect gekozen want het zijn plekken waar je nog niet dood begraven zou willen worden, laat staan levend aangetroffen. Ook worden deze wijken meestal gekenmerkt door brede wegen en dit is volgens mij gedaan met in het achterhoofd de Franse revolutie. De wegen in de Franse hoofdstad zijn na deze revolutie altijd breed aangelegd om te voorkomen dat als het volk in opstand zou komen, ze makkelijk barricades op de wegen op konden werpen. Het is niet de vraag of de inwoners van de Vinexwijken in opstand zullen komen tegen hun woonomgeving en het gezag, maar wanneer. Pas dan zullen ze achter de functie komen van de brede wegen in hun wijk, de bankstellen zullen niet aan te slepen zijn om een wegversperring op te werpen.
Een beetje zichzelf serieus nemende gemeente heeft natuurlijk verkeersdrempels en alle kruispunten vervangen door minirotondes omdat het zo hip oogt. De nieuwste trend is blijkbaar het plaatsen van matrixborden binnen de gemeentegrenzen. Ik tref ze steeds meer aan met de meest nutteloze informatie er op die maar denkbaar is. Zo zag ik gister een pas geplaatst bord waarop stond dat als je naar het centrum wilt je de pijl moet volgen en de borden S104. Nu wil het geval dat het bord zo groot is en op een dusdanige plek opgesteld is, dat je de reguliere verkeersborden die er al jaren hangen niet meer kan zien. Op deze borden staat trouwens duidelijk aangegeven dat als je naar het centrum wilt je naar rechts moet. De overige aanwijzingen voor andere richtingen zijn nu onzichtbaar gemaakt door het geplaatste matrixbord.
Door deze opsomming klink ik vast als iemand die moeite heeft om met zijn tijd mee te gaan en ongetwijfeld is dat waar op heel veel terreinen. Maar dat matrixbord zette mij aan het denken. Als mijn tijd daar is en ik het tijdelijke verruild heb voor het eeuwige, wil ik zo’n matrixbord als grafsteen. Met de juiste software daar aan verbonden kunnen mensen zo antwoorden van mij krijgen op allerlei vragen, maar natuurlijk ook voor nutteloze informatie, zoals hoe ze in het centrum, van de stad kunnen komen. Dat alles van over het graf en uiteraard lekker interactief. Zo kan ik straks doorleven als een soort orakel van Delphi.