De afgelopen jaren is er een duidelijke trend te bespeuren waarbij de algemene consensus lijkt dat de samenleving steeds meer individualistisch wordt en het begrip solidariteit niet langer meer de basis vormt van onze maatschappij. De overheid zal niet langer meer fungeren als geluksmachine die je helpt om je weg te vinden en te bereiken. Je zult zelf moeten navigeren om je doel in het leven te bereiken en langs de obstakels te bewegen die het leven nu eenmaal biedt. Lukt het je niet om op deze manier jouw doel in het leven te bereiken dan valt je dat aan te rekenen. Ook als je op hindernissen stuit waar je niet op gerekend had of op had kunnen rekenen.
Dit is in een notendop de nieuwe neoliberale levensvisie die in een snel tempo de wereld aan het veroveren is. Daarnaast wordt er op gehamerd dat een van de manieren om te overleven in deze hectische tijden is om te innoveren.
Dat laatste heb ik besloten te doen en daarom ga ik een nieuw interactief navigatiesysteem op de markt brengen. TomTom verkeerd in slecht weer nu de markt voor navigatiesystemen meer en meer verzadigd lijkt maar mijn innovatieve invulling van navigeren heeft een hoog neoliberaal gehalte waardoor ik denk dat mijn systeem precies aansluit op de huidige beleving van de consument. Ik noem het de TonTon, naar goed chinees gebruik om qua naamgeving dicht aan te leunen tegen een merknaam dat zijn sporen al verdiend heeft. Dit bespaart mij tonnen aan marketingkosten.
Hoe werkt het en hoe onderscheidt het zich van de concurrent en hoe wordt de neoliberale component er in geïncorporeerd?
Wel nu, je stelt jezelf een doel en dat voer je in in het systeem. Wat er vervolgens gebeurt is, dat in tegenstelling bij de traditionele systemen waarbij je verteld wordt dat je bijvoorbeeld de tweede afslag links moet nemen en dat je honderd meter van tevoren moet voorsorteren, er gewerkt wordt met de woorden “warm”en “koud”. Je zet jezelf in beweging en moet gokken of je links, rechts of rechtdoor moet. Het systeem reageert hierop door je te vertellen of je in de goede richting gaat door te zeggen of je warm of koud bent. Denk je in hoe op deze manier het nemen van een rotonde een geheel nieuwe beleving wordt. Het idee blinkt dus uit in eenvoud.
Bijkomend voordeel, vanuit de neoliberale gedachtegang, is dat alle foute beslissingen die je maakt omgezet worden in klinkende munt voor de industrie. Je zult teveel kilometers maken waar schoenfabrikanten, benzinemaatschappijen en de auto-industrie wel bij varen omdat de slijtage van jouw vervoermiddel zich in een hoger tempo zal voltrekken. Daarnaast zal je regelmatig moeten stoppen om aan voorbijgangers de weg te moeten vragen omdat je er echt niet meer uitkomt, dit is het aspect waarbij het o zo belangrijke netwerken aan bod komt. Immers zonder netwerk kom je nergens meer tegenwoordig. Ook zal je regelmatig gebruik moeten maken van je mobiele telefoon, al is het maar om te vertellen dat je jouw bestemming wat later zult bereiken. Telecombedrijven spinnen er garen bij. Dat allemaal op basis van jouw eigen beslissingen en inzichten zonder dat iemand je betuttelend verteld wat je moet doen.
Kortom bijna alle neoliberale invalshoeken komen aan bod en ik zie dan ook een groot marktpotentieel in wat ik noem de rechtse groeimarkt. Voor een kleine meerprijs kan je kiezen uit de stemmen van Mark, Melanie, Ivo en Edith.
Zelf heb ik als Dooiedakduif een goed werkend ingebouwd navigatiesysteem waar de wetenschappers nog steeds hun vinger niet op hebben kunnen leggen hoe deze nu precies werkt, dus ik zal zelf geen baat hebben bij de TonTon. Natuurlijk wel financieel en dat is op zich ook weer heel neoliberaal.