Op 23 juni 1978 ging ik samen met een vriend naar het mega concert van Bob Dylan in de kuip. Samen met 50.000 enthousiaste fans in de kou en de regen. Toen wij vanuit Spijkenisse wilden vertrekken bleek het streekvervoer te staken en niet te rijden. Lastig als je net 18 bent en nog geen rijbewijs hebt. Gelukkig kregen wij een lift naar Hoogvliet waar wij op het stadsvervoer konden stappen dat wel reed.
33 jaar later en een flink aantal OV-stakingen verder ontgaat mij nog steeds waarom men nog immer voor deze vorm van staken kiest. Door niet te rijden treft men de partij waar men juist geen conflict mee heeft!
Het kabinet heeft een reeks maatregelen aangekondigd waar ik ook grote moeite mee heb en een aantal daarvan treffen het openbaar vervoer. De afgelopen weken zijn er al een aantal acties geweest en op 7, 8 en 9 juni staan de volgende acties op stapel.
Ik draag het verzet tegen de plannen van dit kabinet een warm hart toe. Echter, als ik een conflict heb met mijn werkgever, de overheid of wie dan ook dan spijker ik toch ook niet de voordeur van mijn buren dicht zodat zij slechts met de grootste moeite, tegen extra kosten, tijdverlies en met ergernis op hun werk kunnen komen?
Deze vorm van staken treft de mensen die medeslachtoffer worden van deze bezuinigingsmaatregelen. Waarom dan je acties tegen hen richten? Zo richt je jouw pijlen op de verkeerde partij. Kies voor publieksvriendelijke acties.