Bedenk het volgende scenario: Gerrit Zalm gaat op bezoek bij zijn baas Mark Rutte en als managers onder elkaar bespreken ze hoe hun respectievelijke bedrijfjes er voor staan. Gerrit vertelt dat hij eind 2010 vestigingen heeft in 28 landen, 26.160 medewerkers en 6.8 miljoen klanten. Mark heeft vestigingen in 169 landen (consulaten en ambassades), ongeveer 974.000 medewerkers (rijksambtenaren) en ruim 16 miljoen klanten. Beide zijn het er over eens dat het niet meevalt om zo’n grote organisatie te runnen, lange dagen en veel verantwoordelijkheid. Gelukkig worden beiden marktconform betaald als compensatie voor hun inspanningen.
Bedenk het volgende scenario: Ad Scheepbouwer gaat op bezoek bij de president van de Verenigde Staten en als managers onder elkaar bespreken ze hoe hun respectievelijke bedrijfjes er voor staan. Ad vertelt dat hij eind 2010 actief is in 3 landen, ruim 30.000 medewerkers, een schuld van 8 miljard euro en zo’n 6 miljoen klanten heeft. Barack heeft vestigingen in bijna alle landen in de wereld, ongeveer 2 miljoen medewerkers, een schuld van ongeveer 14 biljoen dollar en een kleine 311 miljoen klanten. Beide heren zijn het erover eens dat zulke grote getallen veel verantwoordelijkheid met zich meebrengt en dat je dit doet vanuit een soort roeping, de juiste man op de juiste plaats op het juiste moment.
Geïnteresseerd vraagt Obama aan Scheepbouwer of hij nu ook tegen veel geld campagne heeft moeten voeren en moest lobbyen om de positie te veroveren die hij nu inneemt. Nou nee zegt Ad. Het is zo’n hondenbaan dat eigenlijk alleen het salaris mij over de streep getrokken heeft. Mensen met zulke unieke capaciteiten als ik willen dit soort werk alleen doen als wij er erg goed voor betaald worden, markconform noemen wij dat. Goh, hoeveel verdien jij dan zo per jaar? Nou zegt Ad, het basissalaris is vrij mager en onder druk van de politiek in Nederland is het aandeel opties en bonussen ook niet meer wat het geweest is. Zeg zo’n 1 miljoen euro als basissalaris en als je alles bij elkaar optelt is het een kleine 8 miljoen euro per jaar. En jij? Je beslist tenslotte over de gezondheid en welzijn van 311 miljoen mensen in jouw eigen land en eigenlijk over het welzijn en leven van miljarden mensen als hoofd van het machtigste land ter wereld. Je begint oorlogen, je beëindigt ze, je beslist of wij over 10 jaar voet zetten op mars en hebt met het wel of niet navolgen van de regels van het Kyoto verdrag, eigenlijk de toekomst in handen van onze hele planeet. Barack antwoord: in zijn geheel valt het wat tegen, ik heb weliswaar wat extra’s, een auto en vliegtuig van de zaak, een ambtswoning, wat kleedgeld en een royale onkostenvergoeding maar het basis salaris is beter dan dat van jou, 1.2 miljoen.
Als je al deze getallen zo hoort zou je haast gaan denken dat het leiden van een klein of groot land een soort traineeship is om later capabel genoeg geacht te worden om de verantwoordelijkheden aan te kunnen om een beursgenoteerde onderneming te leiden. Zalm (750.000 euro per jaar) verdient ruim vier maal zoveel als zijn baas Rutte en Scheepbouwer ruim 6.5 keer zoveel als de leider van het machtigste land ter wereld. Je moet toch over een bovengemiddelde vorm van zelfdunk beschikken om met droge ogen te beweren en denken dat jouw functie zoveel geld rechtvaardigt.
Cijfers ontleend aan Wikipedia en de Volkskrant van 16 juli 2011.
Bedenk het volgende scenario: Je maakt meerdere malen een slippertje en je inkomsten dalen vervolgens met ruim 31%. Het gevolg is dat je vervolgens in 2010 “slechts” 62,3 miljoen dollar hebt verdiend. Het overkwam Tiger Woods. Hij lachte letterlijk z’n lul uit z’n broek.