Maand: juni 2012

Geplaatst op

Neoliberaal navigeren

De afgelopen jaren is er een duidelijke trend te bespeuren waarbij de algemene consensus lijkt dat de samenleving steeds meer individualistisch wordt en het begrip solidariteit niet langer meer de basis vormt van onze maatschappij. De overheid zal niet langer meer fungeren als geluksmachine die je helpt om je weg te vinden en te bereiken. Je zult zelf moeten navigeren om je doel in het leven te bereiken en langs de obstakels te bewegen die het leven nu eenmaal biedt. Lukt het je niet om op deze manier jouw doel in het leven te bereiken dan valt je dat aan te rekenen. Ook als je op hindernissen stuit waar je niet op gerekend had of op had kunnen rekenen.

Dit is in een notendop de nieuwe neoliberale levensvisie die in een snel tempo de wereld aan het veroveren is. Daarnaast wordt er op gehamerd dat een van de manieren om te overleven in deze hectische tijden is om te innoveren.

Dat laatste heb ik besloten te doen en daarom ga ik een nieuw interactief navigatiesysteem op de markt brengen. TomTom verkeerd in slecht weer nu de markt voor navigatiesystemen meer en meer verzadigd lijkt maar mijn innovatieve invulling van navigeren heeft een hoog neoliberaal gehalte waardoor ik denk dat mijn systeem precies aansluit op de huidige beleving van de consument. Ik noem het de TonTon, naar goed chinees gebruik om qua naamgeving dicht aan te leunen tegen een merknaam dat zijn sporen al verdiend heeft. Dit bespaart mij tonnen aan marketingkosten.

Hoe werkt het en hoe onderscheidt het zich van de concurrent en hoe wordt de neoliberale component er in geïncorporeerd?

Wel nu, je stelt jezelf een doel en dat voer je in in het systeem. Wat er vervolgens gebeurt is, dat in tegenstelling bij de traditionele systemen waarbij je verteld wordt dat je bijvoorbeeld de tweede afslag links moet nemen en dat je honderd meter van tevoren moet voorsorteren, er gewerkt wordt met de woorden “warm”en “koud”. Je zet jezelf in beweging en moet gokken of je links, rechts of rechtdoor moet. Het systeem reageert hierop door je te vertellen of je in de goede richting gaat door te zeggen of je warm of koud bent. Denk je in hoe op deze manier het nemen van een rotonde een geheel nieuwe beleving wordt. Het idee blinkt dus uit in eenvoud.

Bijkomend voordeel, vanuit de neoliberale gedachtegang, is dat alle foute beslissingen die je maakt omgezet worden in klinkende munt voor de industrie. Je zult teveel kilometers maken waar schoenfabrikanten, benzinemaatschappijen en de auto-industrie wel bij varen omdat de slijtage van jouw vervoermiddel zich in een hoger tempo zal voltrekken. Daarnaast zal je regelmatig moeten stoppen om aan voorbijgangers de weg te moeten vragen omdat je er echt niet meer uitkomt, dit is het aspect waarbij het o zo belangrijke netwerken aan bod komt. Immers zonder netwerk kom je nergens meer tegenwoordig. Ook zal je regelmatig gebruik moeten maken van je mobiele telefoon, al is het maar om te vertellen dat je jouw bestemming wat later zult bereiken. Telecombedrijven spinnen er garen bij. Dat allemaal op basis van jouw eigen beslissingen en inzichten zonder dat iemand je betuttelend verteld wat je moet doen.

Kortom bijna alle neoliberale invalshoeken komen aan bod en ik zie dan ook een groot marktpotentieel in wat ik noem de rechtse groeimarkt. Voor een kleine meerprijs kan je kiezen uit de stemmen van Mark, Melanie, Ivo en Edith.

Zelf heb ik als Dooiedakduif een goed werkend ingebouwd navigatiesysteem waar de wetenschappers nog steeds hun vinger niet op hebben kunnen leggen hoe deze nu precies werkt, dus ik zal zelf geen baat hebben bij de TonTon. Natuurlijk wel financieel en dat is op zich ook weer heel neoliberaal.

Geplaatst op

Leeftijdsdiscriminatie

Wat is het toch een geruststellende gedachte dat het bestuur van Nederland, lokaal en landelijk toch in handen is van capabele bestuurders. Nadat een aantal jaren geleden het plan van het Nijmeegse gemeentebestuur afgeschoten is om SUV’s te weren uit het centrum van Nijmegen vanwege hun milieuvervuilende eigenschappen heeft nu het Utrechtse gemeentebestuur besloten te komen met het plan om oudere vervuilende personenauto’s te weren uit het centrum van de stad.

Dieselauto’s ouder dan 8 jaar en benzineauto’s ouder dan 12 jaar mogen uiterlijk 2015 niet meer het centrum in. Dit plan is onderdeel van een plan om aan Europese regels te voldoen ten aanzien van luchtvervuiling in de stedelijke omgeving. Dit riekt naar een gevalletje van leeftijdsdiscriminatie met als invalshoek “kort door de bocht”.

In de hedendaagse samenleving wordt de oudere momenteel weggezet als een kostenpost en een last en tegelijkertijd wordt benadrukt dat de oudere zijn economische waarde heeft en die ook te gelde moet maken. Tegelijkertijd liggen er plannen voor de versoepeling van het ontslagrecht waarvan ondertussen de algemene consensus is dat deze vooral de oudere werknemer treft waardoor hij juist economisch buitenspel gezet wordt.

Of de oudere aan de verwachtingen van de bestuurders in Den Haag kan voldoen hangt natuurlijk af van de situatie en conditie waarin de betreffende oudere verkeert. De ene oudere is de andere niet. Bij auto’s is dat wat makkelijker vast te stellen. Onderdeel van de jaarlijkse APK is de roet/uitlaatgasmeting. Voldoet de desbetreffende auto niet aan de eisen dan mag hij niet de weg op. Een wet die voor alle auto’s geldt. Nu krijgen wij straks de situatie dat je in de wettelijk goedgekeurde auto overal mag rijden behalve in het centrum van Utrecht als hij boven een bepaalde leeftijd is. Een hele domme vorm van leeftijdsdiscriminatie die getuigt van weinig technisch inzicht en hoe de wet eigenlijk in elkaar steekt.

Mijn auto van 10 jaar oud heeft technisch dezelfde motor als de nieuwe modellen die nu van de lopende band afrollen in Japan. Het verbruik en de uitstoot zijn hetzelfde als die van het nieuwe model met energielabel B. Het stadsverbruik wordt vooral nadelig beïnvloed door de gebrekkige doorstroming van het verkeer in de stad. De zogenaamde rode golf. Juist op de plekken waar de doorstroming van het verkeer beroerd is worden de onrustbarend hoge luchtvervuilingniveaus gehaald.

Dus politiek Utrecht ga je huiswerk opnieuw doen. Een leeftijdsgrens hanteren als domme richtlijn getuigt niet van een innovatief inzicht in hoe je problemen aan moet pakken. Iedereen heeft belang bij schone lucht maar politiek opportunisme om jullie gebrek aan het doortastend aanpakken van deze problematiek op deze manier te verhullen is niet de juiste weg. Daarnaast heeft het doorvoeren van deze maatregel natuurlijk ook andere componenten. Het vervangen van een oude auto door een nieuwer exemplaar is meer belastend voor het milieu dan het blijven doorrijden in de oude goed onderhouden auto. Daarnaast is het ook een maatregel met sociale consequenties. Waren het bij het plan van Nijmegen vooral de meer vermogende autorijders die zich een SUV kunnen veroorloven die getroffen werden, bij dit plan is het vooral de minder vermogende rijder die alleen auto kan rijden in een goedkoper “ouder” exemplaar.

De volgende keer dat ik in het centrum sta te wachten in een file zal ik begripvol opkijken naar de bestuurder van de gloednieuwe SUV naast mij en hem bemoedigend toeknikken dat hij toch erg goed bezig is, ondanks het feit dat hij nooit de lagere uitstoot en verbruikscijfers zal halen van mijn auto.

Als variant van een tekst die ik onlangs las op mijn Loesje scheurkalender; Als ik de mening wil horen van een bestuurder vraag ik het wel aan een taxichauffeur.

Geplaatst op

Reclame die tegen je werkt

De makers van televisiereclame hebben als oogmerk om middels hun reclame meer producten te verkopen door hun potentiële klanten in verleiding te brengen of door er indruk mee te maken.

Bij mij werkt het vaak andersom. Op basis van reclames  die ik zie besluit ik regelmatig dat product in ieder geval nooit te gaan kopen.

Zo is er op dit moment een nieuwe reclame van Esso waarin de technologie van hun producten wordt geroemd. Via een voice-over spreekt een dame de begeleidende tekst. In die tekst zijn er erg veel zinnen die eindigen met woorden als kopen, lopen, tanken enzovoort. Door de dame steevast uitgesproken als lope, kope, tanke etc. alsof het uitspreken van de “n”teveel energie kost.

Wat bij mij dan weer het beeld oproept dat Esso er net niet genoeg energie in wil stoppen om hun producten echt goed en af te willen maken.

Tot ik deze reclame zag was ik er nooit echt mee bezig of ik wel of niet mijn benzine bij Esso zou halen. Nu ga ik het ergens anders kope.

Geplaatst op

Ontwrichtend

Een uurtje geleden, zittend aan mijn ontbijt, lees ik de verschillende bijlagen van mijn krant. Ik dwaal door interessante achtergrondartikelen, filosofische verhandelingen en voel mijn geest geprikkeld. Totdat ik stuit op het wederom vernieuwde Volkskrant Magazine wat vol staat met emo-geleuter, nieuwtjes over niemendalletjes , een opzienbarende artikel over Rob de Nijs die vader geworden is en mannen die al vroeg opa geworden zijn. Wat een wijvenblad is dat geworden.

Even, maar dan ook slechts heel even, voel ik een grote verwantschap met Stef Blok. Zijn inzet, het korten op de ontwikkelingshulp met 3 miljard, vind ik verwerpelijk maar ik herken mij in zijn argumenten. De mensen willen zelf uitmaken hoe hun geld besteed wordt daar is de overheid niet voor en wij stoppen al zestig jaar geld in ontwikkelingslanden en het resultaat is teleurstellend.

Ik steek al 26 jaar geld in de Volkskrant en als de uitkomst daarvan zo’n flutblaadje is, dan is dat teleurstellend. Ik wil zelf bepalen welk deel van mijn geld waaraan uitgegeven wordt. Dit beperkt zich niet alleen tot mijn krant maar ook naar de overheid.

Ik wil niet dat het belastinggeld dat ik betaal besteed wordt aan het aanleggen van nog meer asfalt, financiële steun aan onze eigen ontwikkelingsgebieden als Limburg en Brabant. Ik wil niet meebetalen aan het financieel ondersteunen van politieke partijen en hun vertegenwoordigers die het woord solidariteit als iets vies beschouwen.

Op 12 september zijn er verkiezingen en de partijen die daar deel aannemen krijgen van de overheid geld om campagne te voeren. Als ze eenmaal gekozen zijn dan wordt hun salaris en dat van hun ondersteunende staf betaald van onder meer mijn belastinggeld. Dat wil ik niet langer. Laat ze maar gaan bedelen bij mensen en hun lobbyclubs die hen dan bewust financieel steunen. Kunnen ze dat geld niet binnenhengelen dan wordt Nederland geconfronteerd met een nieuw fenomeen, niet alleen het morele failliet van het huidige politieke systeem maar ook met het financiële failliet van een aantal politieke partijen. Laat maar zien of populistisch politiek bedrijven zich ook vertaald in financieel je eigen broek op kunnen houden binnen de regels die daar voor gelden. Jullie hebben daar de middelen voor in tegenstelling tot de mensen die je nu wilt treffen in ontwikkelingslanden.

Rechtse politiek lijkt zich meer en meer te kenmerken door een visie waarbij geldt dat er strenge regels moeten zijn en iedereen zich daar aan moet houden. Alleen voor zichzelf gelden er natuurlijk andere regels. Een fraai voorbeeld is hoe de regering het afgelopen jaar zich opgesteld heeft tijdens de Eurocrisis en de Hedwigepolder. Als het er op aan komt dan blijken gemaakte afspraken opeens niet zo hard uitgelegd te mogen worden als het  jezelf betreft. Nu zijn de afspraken die wij internationaal gemaakt hebben rond de hoogte van de ontwikkelingshulp blijkbaar aan de beurt.

Toch zie ik een positieve kant aan de uitspraken van dat kale mannetje. Als iedere burger zeggenschap krijgt over hoe zijn belastinggeld besteed wordt dan zou dit wel eens de banenmotor kunnen zijn waar deze regering de afgelopen periode zo naarstig op zoek geweest is. De belastingdienst zou zo de rol van de zorg over kunnen nemen als de grootste banensector van Nederland. Immers er moeten duizenden mensen aangesteld worden om op individuele basis te onderhandelen met de belastingbetaler over waar hun geld wel en niet aan besteed willen zien en dat moet dan ook nog allemaal administratief vastgelegd worden.

Dit zou natuurlijk een enorme financiële bom leggen onder onze overheidsinkomsten en uitgaven maar het is wel heel liberaal. Net zoals wij nu (zogenaamd) de mogelijkheden gekregen hebben om ons eigen zorgpakket samen te stellen (nee voor mij geen kraamzorg) kunnen wij dan straks bepalen aan welk uitgavenpakket van de overheid wij wel en niet bij willen dragen. Weg solidariteit en weg de morele waarden die onze samenleving met elkaar zou moeten verbinden.

Ik heb mij vergist in jou Stef, eigenlijk ben je een groot visionair met een grootse missie. Ga eens thee drinken met die blonde roeptoeter en ongetwijfeld kunnen jullie samen nog meer dingen verzinnen die de solidariteitsgedachte binnen onze samenleving kunnen ontwrichten.

Geplaatst op

Van sigarenboer naar tatoeëerder

De laatste voetbalwedstrijd waar ik mij druk over maakte was Nederland – Argentinië in 1978. Ik was jong en zat vloekend voor de televisie. Sindsdien heeft het spel in mijn ogen weinig ontwikkeling doorgemaakt en heeft mij zelden kunnen boeien, een enkele wedstrijd uitgezonderd.

Het WK van twee jaar geleden vond ik wat dat betreft een hoogtepunt op het gebied van dieptepunten. Hoe je met zulk antivoetbal tot een tweede plaats kunt komen bij wat het summum zou moeten zijn van voetbalbeleving is ronduit een schandaal. De coach zegt van aanvallend voetbal te houden maar winnen nog belangrijker te vinden. Nou de afgelopen week heb ik gezien dat er van beide geen sprake is bij het Nederlands elftal.

Wat wel een ontwikkeling doorgemaakt heeft is de speler. Met stijgende verbazing keek ik in de tussenliggende jaren naar het commentaar door de spelers na de wedstrijd. Ik bleek naar een goede wedstrijd gekeken te hebben die uiteindelijk niet gewonnen werd omdat het geluk niet aan de kant van Oranje was. Vooral een van broertjes de Boer bleek last te hebben van een gigantisch gebrek aan zelfkritiek.

Maar goed, ik heb wat wedstrijden voorbij zien trekken de afgelopen dagen en wat mij als randzaak opviel was de explosie van tatoeages bij de spelers. Blijkbaar een wijdverbreid Europees fenomeen onder voetballers.

Wat ik mij nu af vraag is of dit een voorbode is van een hausse aan nieuwe tatooshops als deze spelers hun carrière beëindigen. Vroeger begon je als voormalig profvoetballer een sigarenwinkel maar dat is een uitstervend vak geworden. Toen hebben wij een tijd gehad dat ze of trainer of voetbalanalist werden, maar die markt raakt langzamerhand overspoeld.

Zou een goede oog voet coördinatie, onontbeerlijk voor een topvoetballer, gemakkelijk om te scholen zijn naar een goede oog hand coördinatie? Het kliederen zelf hebben ze al onder de knie, zoals we de afgelopen dagen hebben kunnen zien.

Geplaatst op

Vrije uitloop lucht

Vorige week heb ik vrije uitloop lucht gekocht bij een benzinestation. Tenminste dat vermoed ik, want nog nooit eerder heb ik voor niet gebakken lucht moeten betalen. Voor de prijs die ik moest betalen, moet het wel heel bijzondere lucht zijn geweest. Net zoals je voor vrije uitloop eieren extra moet betalen.

Dit valt in de categorie tegenstrijdige prikkels afgeven. Een belangrijk onderdeel van veilig en zuinig rijden vormt het rijden op banden die op de juiste bandenspanning gebracht zijn. Minder rolweerstand, betere wegligging en de banden gaan langer mee. De duurzaamheid lijkt erbij gebaat. Maar de benzinestations hebben besloten de consument ervoor te laten betalen. Eerst geld inwerpen en dan krijg je toegang tot lucht. Wie er beter wordt van deze aanpak is mij een raadsel. De benzinestations besteden de nieuwe automaten uit en betalen daar geld voor aan een pachter die de apparaten onderhoud en het geld int. Er wordt dus vooral geld rondgepompt en een barrière opgeworpen om regelmatig de zuinigheid van de auto bij te houden. Het is tegenwoordig onmogelijk geworden om binnen de gemeentegrenzen van Den Haag je autobanden op te pompen zonder daar voor te moeten betalen.

Nog zo’n vreemde prikkel wordt afgegeven door hoe de energie rekening tegenwoordig opgebouwd is. Er staan nogal wat vaste kosten op die een substantieel deel uitmaken van de totale rekening en dat maakt eigenlijk dat iedere kubieke meter gas of KWh die ik extra gebruik mij steeds minder kost.

Een voorbeeld:

Transport van elektriciteit:                       € 185.06

Meetdienst elektriciteit                              €   30.60

Totaal vaste kosten                                      € 215.66

De eerste KWh die ik gebruik kost mij dus (incl energiebelasting) : € 215.66+ €0.24 = €215.90

Twee KWh kost mij dan slechts: €216.14.  Per KWh dus slechts €108.07, enzovoort. Hoe meer ik gebruik, hoe goedkoper ze worden. Zodat een 100 KWh extra nauwelijks nog een extra belasting vormen op de totale afrekening.

Voor gas hetzelfde verhaal: de eerste kubieke meter kost mij €162.75. Gebruik ik er twee dan kosten mij ze nog maar per stuk €81.68 per stuk.

Deze tariefstructuur bevordert alleen maar dat iedere eenheid die je extra gebruikt jouw energiekosten relatief steeds goedkoper worden. Niet bepaald een stimulans om het grootverbruik terug te dringen. Het lijkt zijn doel, het terugdringen van energieconsumptie, nogal voorbij te schieten. Net zoals dat je extra moet betalen om jouw auto energie zuiniger te laten rijden. Om nog maar niet te spreken over het terugdringen van verkeersonveilige situaties en alle kosten die daarmee verbonden zijn.

De overheid zet in op energiebesparing maar door de privatisering zijn het juist de private partijen in hun rol van distributeur die dit beleid ondermijnen. Alle vaste kosten op de energierekening zijn ter bekostiging van het in stand houden van die partijen. De prijs per eenheid van elektriciteit en gas vallen in het niet bij de totale kosten en mede daardoor gaat er geen energiebesparende impuls uit van deze prijsopbouw.