Een afgedwongen excuus is geen excuus

Regelmatig doe ik mijn boodschappen bij mijn lokale AH in Den Haag en onlangs kreeg ik een onaangename verrassing. Overal om mij heen hoorde ik Limburgs spreken. De rillingen liepen over mijn rug. Bezoekers uit ons eigen ontwikkelingsgebied op bezoek. Met welke reden waren ze hier en waarom in zulke grote getale? Hopelijk toch niet vanuit het oogpunt van familiehereniging of nog erger, gedreven door economische motieven? Het zweet brak mij uit bij de gedachte dat zij onze Randstad nog meer zouden infiltreren met hun verwerpelijke omgangsvormen en normen en waarden.

Gelukkig was dit een eenmalige ervaring en zijn mijn angsten die ik hierboven benoemde tot nu toe geen werkelijkheid geworden. Er is één aspect van onze multiculturele samenleving waar ik moeite mee heb en dat zijn de economische gelukszoekers uit het zuiden van ons land die onze banen inpikken en onze Randstad doordrenken met hun cultuur.

Waarom waren ze opeens in zulke grote getale hier in Den Haag? Ik bleef het mij afvragen en gisteren viel opeens het kwartje. Waarschijnlijk was het een georganiseerde busreis van “goede” geassimileerde Limburgers die op zoek waren naar halal vlees. Naar ik nu begrijp is de kennis van de doorsnee Limburgse supermarkteigenaar niet groot op dit terrein want deze betitelt Turks varkensvlees als halal. Hij verpakt deze opvatting trouwens ook nog op een bijzonder onsmakelijke manier. Daarbij gesteund door zijn mede fractieleden die een jaar geleden als enige reactie konden bedenken dat zijn opmerking schadelijk voor de partij zou zijn als deze opmerking publiekelijk bekend zou worden. Een fraai staaltje van verwerpelijke normen en waarden.

Een Statenlid trok zijn conclusies na het uitblijven van interne maatregelen binnen de fractie en dat valt te prijzen. De heer Bosmans is nu uit de fractie gezet en de fractie zelf beraad zich over haar publiekelijke reactie volgens de fractieleider. Dit betekent waarschijnlijk dat er druk intern overleg is met de grote roerganger en verklaart waarom Geert nu opeens niets te twitteren heeft over een onderwerp dat werkelijk van belang is.

Er komt vast een excuus in een of andere vorm voor dit voorval, dit onder druk van de publieke opinie omdat het uiteindelijk toch naar buiten gekomen is. Hoe die ook zal luiden, een afgedwongen excuus is geen excuus. Dit hele voorval legt vooral bloot welke sentimenten er leven binnen deze partij, dat is op zich niets nieuws, maar het laat ook zien dat er iets wezenlijks mis is met de ethiek binnen haar geledingen. Maar ja wat wil je, de partijleider is zelf een Limburger.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *