Hoofdelijk aansprakelijk

Een van de zaken die de discussie en het vinden van een
oplossing voor de Eurocrisis bemoeilijkt is het gegeven dat welke oplossing er
ook komt voor dit probleem, het gevoel blijft dat de veroorzakers zich niet aan
de gemaakte afspraken gehouden hebben en daar in een bepaald opzicht zelfs voor
beloond worden omdat anderen, die niet verantwoordelijk zijn voor het ontstaan
van dit probleem, op moeten draaien voor de kosten. In dit geval is dit gevoel
niet helemaal juist. Als men destijds goede afspraken gemaakt had bij het instellen
van de eurozone met goede sancties voor de overtreders van de regels dan waren
het nu niet de belastingbetalers in landen als Nederland die telkens weer
opnieuw geld op moeten hoesten in de pogingen om het ontstane probleem in te
dammen.

In 2001 hebben KPN, Vodafone en T-Mobile verboden
kartelafspraken gemaakt. Ze wisselden onderling informatie uit over de hoogte
van vergoedingen voor dealers die de telefoons verkopen. Als uitvloeisel van
deze overtreding moeten ze elk een boete betalen, opgelegd door de NMA. Deze boete gaan deze bedrijven ongetwijfeld weer verhalen bij hun consumenten door hogere tarieven
in rekening te brengen. Zo wordt de consument tweemaal genaaid. Eerst bij de
aankoop van de telefoon en nu nogmaals om de boete op te hoesten.

Zowel bij dit laatste als bij het eerste voorbeeld is het
duidelijk dat een systeem van boetes uitdelen of financiële wurgconstructies
opleggen niet een oplossing biedt waarbij de onschuldige consument of
belastingbetaler niet de dupe wordt. In mijn ogen is er maar een systeem van
corrigerend optreden tegen dit soort wanpraktijken dat daadwerkelijk iets
bewerkstelligd en dat is door de verantwoordelijke bestuurders persoonlijk en
hoofdelijk verantwoordelijk te stellen. Ook financieel. Niet het bedrijf of
land is verantwoordelijk voor het niet nakomen van gemaakte afspraken of wetten
maar de persoon die de zaak uit de hand heeft laten lopen of opdracht heeft
gegeven om bewust de regels te overtreden.

Mocht blijken dat deze oplossing op de lange termijn niet voldoende afschrikwekkend werkt en dus geen  soelaas biedt, dan is er altijd nog de Guillotine. De geschiedenis heeft laten  zien dat dit hulpmiddel een belangrijke rol gespeeld heeft om daadwerkelijk een
streep te zetten onder het Ancient Regime. De hoofdelijk aansprakelijkheid gaan wij dan ook echt letterlijk nemen.

Rechts Nederland zal toch ongetwijfeld warm lopen
voor deze oplossing. Ze zijn nu al bezig om overtreders reeds bij de eerste
overtreding aan de schandpaal te knopen en vervolgens elke kans te ontnemen om het leven te beteren in de toekomst. Nu in hun ogen gebleken is dat de zachte aanpak niet werkt voor de gewone wetsovertreder ligt het in de lijn om dit door te trekken naar de laag van bestuurders die niet malen om het nakomen van, in hun ogen, boterzachte afspraken.

Direct marketing

In het verleden kreeg ik veel direct marketing post toegestuurd, met name voor het aanvragen van creditcards. Dit was steevast gericht aan C. Dooiedakduif. Nu wil het geval dat ik A. Dooiedakduif heet, C is mijn zus. Het duurde even voor dat ik destijds de link maakte dat het de KPN was die mijn adresgegevens verkocht. Immers, toen ik het ouderlijk nest verliet was ik in de woning van mijn zus getrokken die was gaan samenwonen en ik had de al aangesloten telefoon die op naam van C stond, gelaten zoals die was. Opnieuw op naam stellen kostte toen zo’n 300 gulden. Weggegooid geld voor iets wat toch al aanwezig was. Die tenaamstelling heb ik altijd zo gelaten bij alle verhuizingen die volgden.

Toen ik in Den Haag kwam te wonen zo’n 12 jaar geleden begonnen die brieven op de mat te vallen en toen ik eenmaal de link gemaakt had, heb ik eens geïnformeerd bij de KPN hoe dat zat met het verkopen van mijn NAW gegevens. Dit werd in alle toonaarden ontkend. Later heb ik de overstap gemaakt naar bellen via internet en al snel begon die eindeloze stroom van brieven op te drogen. Achteraf gezien kan ik wel enig begrip tonen voor de soort brieven dat ik kreeg; gezien de tarieven die de KPN hanteert was het aannemelijk dat ik wel wat kredietruimte kon gebruiken.

Destijds werden de gegevens verkocht zonder dat je er enige weet van had. Nu is het allemaal wat anders geworden. Je kunt door het verkopen van je gegevens, je blootstellen aan direct marketing en zo kortingen bedingen. Denk aan Groupon, de AH bonuskaart, Gamma klantenkaart. Airmiles enzovoort.

Ook kan je lid worden van een vereniging, waar je voor de rest geen enkele band mee hoeft te hebben, om zo korting te verkrijgen. Dit kan soms absurde vormen aannemen zoals bij een vriendin van mij. Zij is lid geworden van de ADO supportersvereniging om op die manier korting te krijgen op haar ziektekostenverzekering. Of die korting gegeven wordt vanuit de gedachte dat ADO supporters elkaar onderling niet toetakelen en daardoor de kosten voor de betreffende ziektekostenverzekering, vooral actief in de regio Den Haag, lager uitvallen is onduidelijk.

Is er nog iemand geïnteresseerd in een partij gebruikte duivenveren? Gratis af te halen tegen inlevering van je NAW gegevens. Mijn neven en nichten zijn namelijk nog op zoek naar bruikbare adressen waar ze naar hartenlust hun behoefte kunnen doen.

DPI

Een aantal jaren geleden werden wij geteisterd door reclamefilmpjes voor betaalde nummerinformatie, bel 1850 en 1888. Zojuist heb ik op YouTube deze filmpjes opgezocht en volgens de reacties van de mensen die ik erbij lees werden ze enorm gewaardeerd. Niet door mij!

Waarom dan toch op zoek gegaan naar deze filmpjes? Nou door de ophef die ontstaan is over DPI, Deep Packet Inspection. De KPN analyseert het dataverbruik van haar klanten en dit druist in tegen de privacyregels. Persoonlijk had ik niet anders verwacht van de KPN dat zij dit soort gedrag zou vertonen gebaseerd op mijn ervaringen met dit bedrijf, zowel privé als zakelijk. Misschien dat ik daar op een later tijdstip nog eens over schrijf want ik heb letterlijk voorbeelden ten over.

Als je de verschillende filmpjes van 1888, KPN dus, bekijkt is het plot steeds hetzelfde. Groot in beeld is het telefoonnummer van een bedrijf te zien waarbij de medewerkers van KPN allerlei toeren uithalen om dit nummer voor ons, de consument, ontoegankelijk te maken. Ze doen dit afwisselend door verfbommen of kanonnen af te schieten op de voorwerpen waar dit telefoonnummer op afgebeeld is. Deze beelden worden begeleid met de woorden: “Wij van 1888 willen graag dat u ons belt. Dan moeten wij er alleen voor zorgen dat u ons echt nodig heeft”, waarna de openbaar toegankelijke informatie door de mensen van 1888 vernietigd wordt.

Dit is volledig in lijn met de maatregelen die de KPN nu afgekondigd heeft. Met het gebruik van DPI heeft KPN geconstateerd dat de consument gebruik maakt van diensten als het vrij toegankelijke en kosteloze WhatsApp (als je mobiel internet hebt) en wij van KPN gaan, net als bij 1888, ervoor zorgen dat u ons echt nodig heeft! Wij gaan u hiervoor laten betalen net zoals wij dat met bellen naar inlichtingen gedaan hebben.

In de jaren 90 was op een gegeven moment het credo dat de bedrijfscultuur binnen een bedrijf heel belangrijk was als je ergens wilde gaan werken of er zaken mee wilde doen. In dat opzicht moet ik de KPN een pluim geven. In de commercials van dit bedrijf doet zij haar uiterste best haar arrogante en hufterige bedrijfscultuur uit te stralen, zij schermt dit niet af voor de buitenwereld. Het afschermen doet ze door het beperken van informatie en diensten die voorheen gewoon kosteloos en vrij toegankelijk waren.

De naam is ooit veranderd in KPN maar het blijven, zoals Wim Kan ze ooit noemde, plastic tieten trekkers (PTT) voor mij.

Bel 1888