Hier zit ik dan met oordruppels in beide oren en als gevolg daarvan, zo doof als een kwartel. Zelfs voor een Dooiedakduif voelt dit niet prettig.
Al enige tijd had ik last van mijn oren, overmatig oorsmeer waardoor ze telkens dicht gingen zitten. In deze tijden van bankencrisis, eurocrisis, dreigende miljoenennota’s wil je toch kunnen vertrouwen op je zintuigen om op tijd te kunnen reageren en daardoor had ik wat te overenthousiast mijn oren bewerkt met een wattenstaafje. Gevolg: een gat in mijn trommelvlies.
Toch maar naar de dokter gegaan en nadat deze geconstateerd had dat er sprake was van een gebroken vlies kreeg ik het advies er met mijn handen vanaf te blijven en zeker geen wattenstaafjes meer ter hand te nemen. Gelukkig heeft de natuur zijn werk gedaan en heeft het vlies zich vanzelf hersteld. Dus naar een echte orendokter hoef ik niet.
Maar ondanks dat ik er vanaf bleef, bleef het jeuken en de oorsmeer productie ging onverminderd door zodat mijn oren nu niet goed funtioneren, ze zijn verstopt. Volgens mijn dokter het gevolg van een verstoorde zuurgraad in mijn oren. Dezelfde verschijnselen als bij een veel voorkomend vrouwenprobleem.
Ik heb mij laten vertellen dat in dat geval kwark uitkomst biedt. Sinds ik dat weetje weet kan ik niet meer langs het koelvak lopen zonder te kijken of er vrouwen zijn die grote hoeveelheden kwark in hun winkelwagentje stoppen. Dan weet ik nu wel hoe laat het is. Maar hoewel het probleem blijkbaar gerelateerd is moet ik geen kwark in mijn oren stoppen maar oordruppels en er vooral met mijn vingers er vanaf blijven.
Heb ik eindelijk iets aan mijn lichaam wat qua zuurgraad zich gedraagt als het vrouwelijk geslachtsorgaan, moet ik er met mijn poten vanaf blijven. Balen.