Categorie: Columns

Geplaatst op

Voortschrijdend inzicht

Dertig jaar geleden was ik een jonge jongen die zijn auto op wilde pimpen met verhoogde remlichten. In die tijd hadden wij nog geen Koos Spee, het verkeersgeweten van Nederland, maar verboden werd het wel om voor mij nog steeds onduidelijke redenen.

Een aantal jaren later werd ik op de Bergweg in Rotterdam aangehouden door de politie. De kentekenplaat op mijn motor werd te klein bevonden en werd ter plekke in beslag genomen en uiteraard kreeg ik een boete. Ik kreeg van de agent een vodje waarop stond dat ik ontheffing kreeg om zonder kentekenplaat terug te rijden naar mijn toenmalige woonplaats. Zoals iedere weldenkende jonge jongen zou doen heb ik toen de gelegenheid te baat genomen om met 160 km per uur naar huis te rijden onder het motto: knappe jongen die mij nu fotografeert voor te hard rijden!

Het argument tegen de te kleine kentekenplaat (18*16 cm) was dat hij niet leesbaar zou zijn bij hogere snelheden. Daarom waren destijds de voorgeschreven maten voor een kentekenplaat voor een motorfiets 21*21, 21*24, 24*21 of 24*24 cm.

Inmiddels lijken de eisen die gehanteerd worden bij de ogentest voor de politie aangescherpt zodat ze beter kentekenplaten kunnen lezen want sinds een tiental jaar is er een nieuwe verplichte kentekenplaat voor motorfietsen; 18*16 cm.

Je werd verplicht jouw oude kentekenplaat te vervangen voor dit nieuwe formaat. Iets wat de politie Haaglanden  lijkt te  zijn ontgaan want tot voor kort zag ik nog steeds politiemotoren rijden met het oude formaat kentekenplaat gemonteerd.
Ook is het verhoogde remlicht in de auto sinds jaren een verplichting geworden.

Inzichten veranderen maar soms neemt dit absurde vormen aan. Afgelopen zondag zie ik Koos Spee op tv die het volk vertelt dat vrachtauto’s die zwaarder beladen zijn dan het maximum combinatiegewicht dat in Nederland geldt misdadig bezig zijn. Dit vanwege het verhoogde risico op nog ernstiger verkeersongevallen en daarnaast rijden ze de wegen kapot omdat die niet op dat soort gewicht berekend zijn.

Gisteren in het nieuws: minister Schultz staat toe dat de transportsector met extra lange en zware vrachtwagens gaat rijden,terwijl de Europese Unie die internationaal nog verbiedt.De minister van Verkeer zegt dat proeven hebben aangetoond dat de grotere vrachtwagens zuiniger,goedkoper en schoner zijn.

Waarschijnlijk slaat het “goedkoper” op het brandstofverbruik per ton lading want het kan toch geen betrekking hebben op de kosten voor wegen die kapot gereden worden, de files die ontstaan vanwege de reparatie van de weg om die reden en de toename van nog ernstigere verkeersongevallen. Alle argumenten die Koos hanteerde.

Ik ben een groot voorstander van een juist gebruik van voortschrijdend inzicht maar het moet voor mij wel de juiste elementen van logica bevatten. De enige logica die ik nu kan ontdekken is dat Koos en Melanie blijkbaar niet met elkaar praten.

kooten en de bie \”de rijles\”

Geplaatst op

Handleiding

Zojuist lees ik een tamelijk bizar bericht op Teletekst. Een Zuid-Koreaan die een maand geleden dood gevonden werd in een lege mijn blijkt zichzelf gekruisigd te hebben. Compleet met doornenkroon en bijpassende steekwond in zijn zij. Bij hem in de buurt werd een handleiding gevonden voor zelfkruisiging.

Als doorsnee consument moeten wij allemaal op enig moment wel eens een handleiding lezen als wij een product aangeschaft hebben. Vooral handleidingen die betrekking hebben op elektronische producten uit Aziatische landen kunnen bijzonder curieus zijn als je een poging gaat doen om deze in jouw eigen taal te lezen. Vaak zijn deze handleidingen schijnbaar door een vertaalmachine gehaald waardoor er de meest curieuze zinnen en beschrijvingen ontstaan. Bij lezing ervan ga je vaak twijfelen of Nederlands nu echt wel jouw moedertaal is. Ik begrijp ze vaak niet en om enige onzekerheid over mijn eigen geestelijke vermogens uit de weg te gaan ga ik meestal direct naar de Engelse handleiding. Daarbij heb ik altijd de stiekeme hoop dat er in de Engelse uitleg een beschrijving van de werking van een knopje staat die ik niet terug zal vinden in de Nederlandse vertaling zodat ik een geheime functie ontdek van het apparaat dat alleen weggelegd is voor Engelstaligen. Dit doe ik zelfs bij handleidingen van Philips, toch een Nederlands product.

Maar in het geval van de Zuid-Koreaan moet het wel een bijzondere handleiding geweest zijn voor godsdienstfanaten en wel een hele goede. Het bericht vertelt namelijk dat de man zichzelf gekruisigd had en genageld aan een kruis. Deze kruisiging moet iets weg gehad hebben van de act van een illusionist. Want hoe sla je nou een spijker door je hand heen terwijl je andere hand al vastgenageld zit aan het kruis? Zou hij de Engelse of de Koreaanse vertaling gelezen hebben van zijn handleiding?

Geloof, het blijft omhuld door mystiek.

Geplaatst op

DPI

Een aantal jaren geleden werden wij geteisterd door reclamefilmpjes voor betaalde nummerinformatie, bel 1850 en 1888. Zojuist heb ik op YouTube deze filmpjes opgezocht en volgens de reacties van de mensen die ik erbij lees werden ze enorm gewaardeerd. Niet door mij!

Waarom dan toch op zoek gegaan naar deze filmpjes? Nou door de ophef die ontstaan is over DPI, Deep Packet Inspection. De KPN analyseert het dataverbruik van haar klanten en dit druist in tegen de privacyregels. Persoonlijk had ik niet anders verwacht van de KPN dat zij dit soort gedrag zou vertonen gebaseerd op mijn ervaringen met dit bedrijf, zowel privé als zakelijk. Misschien dat ik daar op een later tijdstip nog eens over schrijf want ik heb letterlijk voorbeelden ten over.

Als je de verschillende filmpjes van 1888, KPN dus, bekijkt is het plot steeds hetzelfde. Groot in beeld is het telefoonnummer van een bedrijf te zien waarbij de medewerkers van KPN allerlei toeren uithalen om dit nummer voor ons, de consument, ontoegankelijk te maken. Ze doen dit afwisselend door verfbommen of kanonnen af te schieten op de voorwerpen waar dit telefoonnummer op afgebeeld is. Deze beelden worden begeleid met de woorden: “Wij van 1888 willen graag dat u ons belt. Dan moeten wij er alleen voor zorgen dat u ons echt nodig heeft”, waarna de openbaar toegankelijke informatie door de mensen van 1888 vernietigd wordt.

Dit is volledig in lijn met de maatregelen die de KPN nu afgekondigd heeft. Met het gebruik van DPI heeft KPN geconstateerd dat de consument gebruik maakt van diensten als het vrij toegankelijke en kosteloze WhatsApp (als je mobiel internet hebt) en wij van KPN gaan, net als bij 1888, ervoor zorgen dat u ons echt nodig heeft! Wij gaan u hiervoor laten betalen net zoals wij dat met bellen naar inlichtingen gedaan hebben.

In de jaren 90 was op een gegeven moment het credo dat de bedrijfscultuur binnen een bedrijf heel belangrijk was als je ergens wilde gaan werken of er zaken mee wilde doen. In dat opzicht moet ik de KPN een pluim geven. In de commercials van dit bedrijf doet zij haar uiterste best haar arrogante en hufterige bedrijfscultuur uit te stralen, zij schermt dit niet af voor de buitenwereld. Het afschermen doet ze door het beperken van informatie en diensten die voorheen gewoon kosteloos en vrij toegankelijk waren.

De naam is ooit veranderd in KPN maar het blijven, zoals Wim Kan ze ooit noemde, plastic tieten trekkers (PTT) voor mij.

Bel 1888

Geplaatst op

Toekomst

In de jaren dat mijn Dooiedakduif zijn bijna een perfecte staat bereikte om aan zijn definitie te voldoen sprak ik met een man die mij uitlegde dat het woord “depressie” het onderdrukken van gevoelens betekent. Ik heb de man nooit een warm hart toegedragen en heb eigenlijk ook nooit meer nagedacht over zijn uitleg van dit woord.

Onlangs heb ik voor het eerst in 12 jaar mijn slaapkamermuur een verfje gegeven en toen ik het Loesjekaartje met de tekst “Toekomst is dat niet iets van vroeger” wat in een lijstje aan die muur hing verwijderde, moest ik opeens aan het bovenstaande denken. Ik ken het woord “Toekomst” al een kleine 50 jaar en opeens keek ik er met andere ogen naar. Zou het woord afgeleid zijn van het begrip dat iets je toekomt? Geen idee of deze uitleg letterkundig historisch juist is, maar ik vond het een mooie gedachte. Het zou impliceren dat er iets voor je in het verschiet ligt verderop in de tijd, iets wat bij jou past, alleen maar op grond van wie je bent of hoe je bent, in het leven staat.

De kaart zelf kreeg ik door vrienden toegestuurd in mijn Dooiedakduifperiode. En hoewel de tekst met mijn nieuwe uitleg lijkt te zeggen; er is niets meer is wat op jouw weg zal komen, stelde ik de tekst destijds dusdanig op prijs dat ik er een lijstje om gedaan heb en het opgehangen heb. Want in de oude betekenis drukte het uit dat ze begrepen hoe de situatie ervoor stond.

De man zijn uitleg van het woord “depressie” vind ik nog steeds twijfelachtig en ik denk dat hij repressie en depressie met elkaar heeft verward. Gelukkiger ben ik met mijn eigen vernieuwde inzicht in de betekenis van het woord “toekomst”. Of het juist is? Geen idee maar het woord toekomst heeft in zowel zijn oude als nieuwe gedaante zijn intrede weer gedaan.

O ja, de muur van de slaapkamer is hoerenkastrood geworden.

Geplaatst op

Pensioenleeftijd

Al maanden waart de discussie over het verhogen van de AOW leeftijd door Nederland. Getuige de aankondigingen voor acties door het openbaar vervoer in de grote steden voor woensdag zal het ook nog wel even rondwaren.
Ik wil hier niet een mening voor of tegen poneren, maar wel op een borrelpraatachtige manier het probleem eens benaderen. Want borrelpraat heb ik al genoeg gehoord over dit onderwerp zoals van de heer Jacobs, hoogleraar economie aan de Erasmus universiteit, die met droge ogen beweerde voor RTL Z dat het afgezien van de economische noodzaak het tenslotte zo is dat door de vooruitgang van de medische wetenschap wij nu pas 2/3 van ons leven achter de rug hebben als wij 65 jaar zijn. Dus is het niet minder dan fair om ons arbeidzameleeftijd wat op te rekken. Hoeveel mensen ken jij van 65/2*3= 97.5 jaar????
 

In 2025 zijn er naar verwachting 4 miljoen bejaarden (volgens de huidige definitie dat je met pensioen gaat als je 65 wordt). Ik lees in de media dat de verwachte besparing van het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd 4 miljard per jaar is. Dit is dan een optelsom van positieve en negatieve effecten van de maatregel. Iedereen later met pensioen maar naar verwachting ook meer kosten doordat meer mensen in de laatste jaren van hun arbeidzame leven in de WW terecht zullen komen.Een simpele rekensom leert ons dan dat de besparing per bejaarde 1000 euro per jaar is. Of te wel 83.33 euro per maand. Iedereen twee jaar langer laten werken om uiteindelijk dit per bejaarde te besparen. Op het oog lijkt de verhouding dan nogal scheef tussen het bespaarde bedrag en de verlengde werktijd. 

 

 
 
Iets anders wat de laatste tijd in het nieuws is, is de verlenging van de A4 het traject Midden Delfland. Dit gaat 880 miljoen kosten. Het traject zal zo’n 4 km lang worden (twee banen heen, twee banen terug). Dat is dus 220 miljoen per kilometer. Dat is 220.000 euro per meter. Dus zo’n 220 bejaarden van 67 die twee jaar langer doorgewerkt hebben.
Met moeite zal je ze kunnen plaatsen op het stukje snelweg over de breedte op hun stukje van een meter lang.
Het is natuurlijk een flauwe vergelijking en naar wat ik zie zal het stukje snelweg een geweldige ontlasting van de A13 zijn wat de economie, de werkgelegenheid, uiteindelijk het milieu en onze gezondheid vast ten goede zal komen (verminderde uitstoot van het verkeer nu opwerpt in de file) maar de verhoudingen lijken een beetje zoek. Ik laat nu geen contante waardeberekening los op de 880 miljoen die er nu aan besteed gaat worden maar ik denk als je het nu op de bank zou zetten het in 2025 best een bedrag op zou kunnen brengen dat in de richting van de 4 miljard komt. Natuurlijk is er uiteindelijk een besparing van 4 miljard per jaar nodig in 2025 maar er zijn nog veel meer stukjes snelweg die in de jaren tot dan aangelegd zullen moeten worden. Misschien ligt de oplossing wel in het juist aanleggen van al de noodzakelijk geachte stukjes snelweg tot 2025. Tegen die tijd zal er dan zo weinig Nederland over zijn dat niet al geasfalteerd is of vol met woonwijken en industrieterreinen staat dat er geen ruimte meer is om nog wegen aan te leggen zodat wij vanzelf 4 miljard per jaar besparen. Als Wouter Bos zijn zin krijgt in zijn bijdrage aan de discussie dan is er straks ook niemand meer die de wegen aan mag leggen omdat het werk te zwaar is zodat die persoon te vroeg aan zijn pensioen toe zou zijn.
 
 
 
 
Geplaatst op

Bouwjaar

Wie van hetzelfde bouwjaar is als ik, kan zich vast nog herinneren hoe de boeren zich klagend door de jaren 70 worstelden. Melkplassen, boterbergen, te veel regen, te weinig regen en daardoor mislukte oogsten. Als zo’n bericht in het journaal kwam, in mijn herinnering was dat vooral in de maand augustus, zeiden mijn ouders altijd: een boer heeft altijd wat te klagen. Wat er in de tussenliggende jaren gebeurd is weet ik niet precies maar het klagen is in de loop der jaren verflauwd, Hoewel er dezer dagen wel een oprisping is over de melkprijs die de boeren krijgen en die onder hun kostprijs lijkt te liggen. 

In de tussenliggende jaren heb ik steeds meer het gevoel gekregen dat het onderwijs de boer uit de jaren 70 begint te belichamen. Er is een hoop mis in het onderwijs. Dat vind ik ook maar ik geloof niet dat de sleutel voor veel van de problemen ligt in de arbeidsvoorwaarden van het onderwijzend personeel. Nogal wat vrienden van mij uit mijn middelbare schooltijd hebben destijds voor het onderwijs gekozen. Dus ja ik ben bekend met het fenomeen van hossers en na-hossers. Door de jaren heen heb ik ze altijd horen klagen over hun beloning en het werk dat ze nog moesten verrichten buiten schooltijd om. Als dit onderwerp ter sprake kwam had ik er geen moeite mee om te vertellen wat ik verdiende. Als ik dat deed had dat steevast als reactie: zie je wel dat ik veel minder verdien. Maar als ik dan uitlegde dat ik inderdaad goed verdiende maar dat mijn salaris gebaseerd was op mijn prestaties en dat het regelmatig voorkwam dat ik werkweken van 50 a 60 uur maakte en indien nodig ook in het weekend werkte. Rekende ik dan mijn nettosalaris terug tot een uurloon wat ik dus daadwerkelijk verdiende dan verstomden deze geluiden al snel. In mijn salarisschaal was het afgesproken dat als overwerk zich voordeed dit gewoon beschouwd werd als dat het betaald werd uit mijn salaris. Overwerk werd dus niet uitbetaald. Waarbij ik dan voor hun gemoedsrust maar niet eens begon over de verschillen die er tussen ons bestonden in toegekende vakantiedagen.

Vandaag lees ik in de krant dat de piloten protesteren tegen de lange werkdagen die ze soms moeten maken. 12 uur aan een stuk werken. Het klinkt redelijk dat ze suggereren dat de kwaliteit van hun werk hieronder kan lijden en dat dit mogelijk gevolgen kan hebben voor de veiligheidsaspecten. Iets waar hun werk uiteindelijk om draait. In diezelfde krant lees ik dat er een nieuwe vakbond voor het onderwijzend personeel opgericht is die een aantal zaken wil bereiken om de kwaliteit van het onderwijs te bewaken. Een van de eisen is het terugbrengen van hun werkweek naar 20 uur, ongetwijfeld met behoud van het huidige salaris. Het zal wel een ongelukkige samenloop van omstandigheden zijn dat deze twee acties op hetzelfde moment gelanceerd worden, maar toen ik deze berichten las boven mijn bordje pap dacht ik dat in deze situatie de vergelijking van bewaking van kwaliteit door het verminderen van uren wel heel erg mank gaat als het gaat om het onderwijs.

Ik geloof er niet in dat de problemen die het onderwijs al jaren teisteren opgelost gaan worden door het onderwijzend personeel minder te laten gaan werken. Uiteindelijk zijn de problemen van de boeren geloof ik opgelost door het landbouwbeleid Europees aan te pakken. Brussel was tenslotte de plek waar de boeren uit heel Europa samenkwamen om hun te duur geproduceerde melk over de straten te laten vloeien. Misschien dat de oplossing voor ons Nederlands onderwijs ook in het aanpakken in Europees verband ligt. Benieuwd hoe het dan uit gaat pakken als er een compromis gemaakt gaat worden om het Nederlandse en Bulgaarse onderwijsprobleem uit het slop te trekken. Dan zal het zelfmedelijden van de Nederlandse onderwijzer vast weer een nieuw hoogtepunt bereiken.