Categorie: Columns

Geplaatst op

Historici en politiek

In 1986 studeerde ik af in een periode dat het betreden van de arbeidmarkt niet gemakkelijk was, zeker voor historici. Zelf heb ik toen, door nog een HEAO opleiding te doen, werk gevonden op administratief gebied, om uiteindelijk in de automatisering te belanden. Maar in al die tussenliggende jaren ben ik zelden in aanraking gekomen met mijn medevakgenoten. Waar waren ze gebleven en hoe zorgden ze dat er brood op de plank kwam?

In een werksituatie kwam ik ze nooit tegen en privé sporadisch. In de zomer van 1993 belandde ik tijdens een zeilcursus in Friesland aan boord bij twee historici uit Nijmegen die in hun levensonderhoud voorzagen door freelance stukjes te schrijven. Acht jaar later leerde ik een historica kennen waar ik tweemaal mee uitgeweest ben. Zij had een tijdje als fractiemedewerkster gewerkt voor een Tweede Kamerlid van D66 en toen wij elkaar leerden kennen werkte zij bij het ministerie van binnenlandse zaken waar ze “Europa” in haar portefeuille had. Wat dat precies inhield heb ik nooit begrepen ondanks dat ik er destijds behoorlijk over doorgevraagd heb. Maar blijkbaar was het een opstap naar Europa want als ik Google op haar naam werkt ze nu in Brussel.

Blijkbaar is de politiek een goede voedingsbodem voor de ambities van historici want opeens waren ze er en nemen ze, of namen ze, prominente posities in. Balkenende, Rutte, Verhagen, Boekestijn en Hoogervorst.

Wat voor mij vooral intrigerend is, is dat al deze heren, evenals de twee genoemde historici uit Nijmegen die ik op een zeilboot trof, zich erg thuis voelen aan de rechterkant van het politieke spectrum. Van Boekestijn heb ik zo snel niet meer kunnen opduikelen dan dat hij contemporaine geschiedenis als hoofdvak had en aan Vrije universiteit gestudeerd heeft. Dat laatste heeft hij gemeen met Hoogervorst en Balkenende. Maxime en Mark hebben gestudeerd in Leiden in de periode dat ik daar ook mijn opleiding volgde. Dus Verhagen moet ik wel eens tegengekomen zijn op de Middelstegracht of aan de Doelensteeg want wij zijn allebei in hetzelfde jaar afgestudeerd. Ik kan mij hem niet herinneren, hoewel zijn gezicht mij altijd wel bekend voorkomt als ik hem op tv zie. Mark begon zijn studie in 1985 en studeerde af in de vaderlandse geschiedenis. Verhagen in contemporaine geschiedenis,  van Hoogervorst heb ik het niet kunnen vinden en Balkenende net als ik in sociaaleconomische geschiedenis. Allemaal hebben wij er destijds de maximale studieduur voor genomen van 6 a 7 jaar, met als uitschieter Maxime Verhagen die er 11 jaar over gedaan heeft.

Ik ben geschiedenis gaan studeren omdat ik wilde begrijpen waarom de wereld er uit ziet zoals ze nu is. Wellicht had ik vanuit die gedachte ook filosofie of psychologie kunnen gaan studeren. Uit de opsomming over mijn medevakgenoten die ik hierboven gemaakt heb valt niet echt een lijn op te maken. Misschien is het belangrijkste verschil dat ik het “nu” wilde begrijpen en de heren hun zinnen gezet hebben op het zelf schrijven van geschiedenis en er op een prominente manier deel van uit te maken. Dat op zich is weer niet iets wat specifiek voorbehouden is aan mensen met een voorkeur voor rechts. 

Geplaatst op

Ruimtelijke verrommeling

Mijn laatste schrijfsels gingen over maatregelen die het kabinet door wil voeren en eigenlijk hoopte ik dat ik het daarbij kon laten voor een tijdje. Maar nee, nu is daar het blondje uit dit kabinet dat haar plannen lanceert.

Melanie heeft naast verkeer en waterstaat ook ruimtelijke ordening onder haar hoede, tegenwoordig samengevoegd in één ministerie. De teneur van de maatregelen is dat de 26 nationale regelingen die gebieden tegen verrommeling moeten beschermen moeten verdwijnen. De lagere overheden, gemeenten en provincies, mogen voortaan zelf besluiten. Wat van nationaal en internationaal belang is, wordt door het Rijk benoemd. Een soort België aan de Rijn. Iets wat onze minister wel aanspreekt.

Op de middelbare school kreeg ik destijds bij aardrijkskunde, ruimtelijke ordening. Daarbij werd België benoemd als voorbeeld hoe het nu juist niet moest. Wildbouw op de meeste vreemde plekken, geen samenhang tussen gebouwen onderling en de omliggende omgeving.

Nu klinkt het zeker niet verkeerd om orde te scheppen in een wildgroei van regelingen en er een goede overdachte overkoepelende regeling van te maken. Maar een goed plan staat of valt met een goed doordacht uitgangspunt en daar gaat het mis.

Het zit helaas in de mens ingebakken dat hij zich vooral laat leiden door eigenbelang of als ze verenigd zijn in een instituut, door het belang van dit orgaan. Al jaren hebben gemeenten er belang bij zoveel mogelijk inwoners te hebben omdat dit een bepalende factor is voor de hoeveelheid geld die zij van het Rijk ontvangt. Daarnaast is de verkoop van gemeentegrond aan projectontwikkelaars om bedrijfsterreinen of vinexwijken te ontwikkelen, een belangrijke (haast onmisbare) bron van inkomsten. Dit resulteert er in dat de gemeenten blijven uitdijen en omliggende gemeenten inlijven om zo aan deze groeiende honger te voldoen. Zet een paar van deze groeimonsters naast elkaar en je houdt een groen hart over ter grootte van een voetbalveld. Immers elke gemeente wil het maximale halen uit de geboden ruimte. Voor provincies, die de waakhond zouden moeten zijn voor de ambities van deze gemeenten, geldt niet veel anders, getuige de plannen voor een Randstadprovincie. Dit kabinet denkt vooral vanuit de eigen portemonnee en het belang van de ondernemer dus die heeft er geen belang bij dit proces af te remmen.

Regels zijn er ter bescherming tegen het ongebreideld najagen van eigenbelang ten koste van anderen of in ieder geval voor het zorgen van een moment van bezinning. Als mensheid hebben wij een beschaving juist dankzij het hebben van regels. Het probleem zit dus niet in het hebben van regels maar in de kwaliteit van die regels en hoe ze toegepast worden.

Door te peuteren aan de kwaliteit van de regels wordt de rekening bij toekomstige generaties neergelegd. In dit geval is het opnieuw onder de loep nemen van het woud van bestaande regels beslist niet verkeerd, maar als je daarbij als overheid voorbij gaat aan het gegeven dat je door maatregelen op andere terreinen impulsen afgeeft die aanzetten tot een verkeerd gebruik en toepassing van deze regels dan leg je geen goeddoordacht pakket van maatregelen en nieuwe regels op tafel.

Het bestaande pakket van regels was er met een reden. Door de ontwikkeling in de tijd zullen ze elkaar vast overlappen op bepaalde gebieden, soms in tegenspraak zijn met elkaar en wellicht onnodig vertragend werken bij bepaalde besluitvorming. Maar als geheel hebben ze er wel voor gezorgd dat wij nu nog steeds geen België aan de Rijn zijn. Ik ben bang dat wij met dit nieuwe pakket uiteindelijk zullen doorschieten naar een Manhattan aan de Rijn waarbij de Veluwe ons Central Park wordt.

Voor ons duiven op zich geen verkeerd toekomstbeeld want wij gedijen erg goed in stedelijk gebied. Maar het is niet alleen ons belang wat hier op het spel staat.

Geplaatst op

Onverdraagzaamheid

Onlangs heb ik een stukje geschreven over het PGB en de plannen van het kabinet daarmee. Gisteren werd ik opmerkzaam gemaakt op een stukje over hetzelfde onderwerp geschreven vanuit een andere overtuiging en invalshoek. Uit de titel en de teneur van het stuk bleek dat de betreffende meneer een overtuigd aanhanger is van Adam Smith, aangevuld met wat men zou kunnen noemen neoliberalisme.

Wat is een neoliberaal vraag jij je misschien af? Mijn antwoord op deze vraag, een eikel met een persoonlijkheidsstoornis. Het wetenschappelijk onderbouwde antwoord, een liberaal die zich hecht aan de conservatieve waarden zoals ongelijkheid. Op zich een opmerkelijk fenomeen omdat het liberalisme zijn wortels heeft in de verlichting. Een stroming die gaat over het zoeken naar nieuwe kennis en nieuwe samenlevingsvormen met als idealen rechtvaardigheid, democratie en mensenrechten.*

De titel van ‘s mans stukje luidt: “Subsidies maken mensen lui”.** Na lezing van het stukje was mijn primaire reactie, dat heb je nou eenmaal als Dooiedakduif, om te schijten op zijn hoofd. Maar ik heb mij ook doorontwikkeld en ik heb er voor gekozen een reactie te schrijven op zijn column. Niet mijn beste werk, want geschreven in emotie van het moment, maar misschien toch iets voor hem om over na te denken.
Wat mij stoorde aan zijn verhaal was de onverdraagzaamheid en het financieel opportunisme dat hij tentoonspreidt. Zinnen als: dat subsidies (lees in dit kader het ook als uitkeringen) legitimeren dat de een profiteert van de arbeidsinspanning van de ander en dat hem daarbij niet de mogelijkheid geboden wordt om daaraan niet mee te betalen”. *** Waarna het woord solidariteit en het begrip de sterkste schouders …. uitgespuugd worden als ware het vergif. Dat laatste is het waarschijnlijk ook voor hem.

Er gebeuren dingen in je leven en afhankelijk van wat je meemaakt wordt je, naarmate je ouder wordt, milder of juist het omgekeerde, verbitterd. Dat doet het leven met je. Maar op het moment dat de component onverdraagzaamheid zijn kop opsteekt gaat het in mijn ogen fout, zeker als je het gaat koppelen aan een levensovertuiging. Historische voorbeelden genoeg, zeker in de afgelopen eeuw.

Zelf heb ik latente gevoelens van onverdraagzaamheid en vooroordelen jegens inwoners van Limburg, Noord Brabant en alle Opelrijders in het algemeen. Ik ben er trouwens van overtuigd dat er een grote overlap zit tussen de eerste twee groepen en de laatste, maar daar heb ik nog geen sluitend bewijs voor kunnen vinden.

Hopelijk is het grote verschil tussen de neoliberaal en mij, dat ik in mijn onverdraagzaamheid niemand iets kwaads toewens of toedicht.
Ik overweeg om misschien in therapie te gaan om mijn gevoelens van onverdraagzaamheid te ontstijgen. Aan de andere kant, het leven is wel lekker overzichtelijk met zo’n afgebakend vijandsbeeld.

*Ontleend aan wikipedia.
** Als je googlet op deze titel en de zoekterm Dooiedakduif kan je het betreffende artikel lezen.
*** Dit is een vrije weergave van zijn tekst. Geen letterlijk citaat.

Geplaatst op

Lease back

Het kabinet heeft zijn volgende serie bezuinigingen aangekondigd in de vorm van het schrappen, uitkleden van een aantal voorzieningen en /of duurder maken ervan in het basis zorgpakket. Het klinkt mij allemaal in de oren als een lease back constructie.

Voor degenen die er niet mee bekend zijn, er is een goed recent voorbeeld; PSV verkoopt de grond onder haar stadion aan de gemeente Eindhoven om het vervolgens terug te huren. Op de lange termijn moet PSV een veelvoud aan huur betalen van wat de verkoop haar nu opgeleverd heeft.

De eigen bijdrage voor psychische klachten gaat omhoog, er worden nog maar 5 consults vergoed in plaats van 8. Ook voor zwaardere psychische klachten komt er een eigen bijdrage van 175 tot 250 euro per jaar. Het aantal fysiotherapiebehandelingen dat patiënten met chronische klachten zelf moeten betalen, stijgt van 12 naar 20. Dieetadvisering en cursussen stoppen met roken verdwijnen uit het pakket.

Deze maatregelen treffen in eerste instantie vooral de minder draagkrachtigen en als zij deze kostenstijgingen niet op kunnen vangen, vervolgens de werkgevers door stijgende arbeidsuitval. Neemt deze arbeidsuitval chronische vormen aan dan zal een deel uiteindelijk in de WIA belanden en zullen deze dus kosten vormen voor de staat. In dit hele proces zullen de niet of onvoldoende behandelde klachten ernstiger worden en daardoor langduriger en gecompliceerder. De zorgkosten zullen uiteindelijk toch gemaakt moeten worden om te voorkomen dat mensen voor altijd aan de zijlijn komen te staan en nu tegen een hogere prijs. Deze kosten komen waarschijnlijk voor rekening van de zorgverzekeraars. Deze zullen hun gestegen kosten gaan verhalen op de verzekerden die vervolgens hun koopkracht nog meer zullen zien dalen. Dit op zijn beurt heeft weer zijn weerslag op de economie in zijn geheel.

Waar is de tijd gebleven met het motto “preventie is beter dan genezen”, wat goedkoper is op de lange termijn. Dat is juist waar dit kabinet niet mee bezig is. Ze schuift de kosten naar andere partijen en op de lange termijn, om zo op de korte termijn te scoren. Het is net een soort managementteam van PSV.

Eindhoven zou volgens een recent onderzoek de slimste plek ter wereld zijn maar dat Brainpark ligt waarschijnlijk toch een flink eindje weg van het PSV stadion, want deze lease back constructie kan niet als slim betiteld worden. Het kabinet zit nog veel verder weg van het Eindhovense Brainpark en dat is te merken.

Geplaatst op

Direct marketing

In het verleden kreeg ik veel direct marketing post toegestuurd, met name voor het aanvragen van creditcards. Dit was steevast gericht aan C. Dooiedakduif. Nu wil het geval dat ik A. Dooiedakduif heet, C is mijn zus. Het duurde even voor dat ik destijds de link maakte dat het de KPN was die mijn adresgegevens verkocht. Immers, toen ik het ouderlijk nest verliet was ik in de woning van mijn zus getrokken die was gaan samenwonen en ik had de al aangesloten telefoon die op naam van C stond, gelaten zoals die was. Opnieuw op naam stellen kostte toen zo’n 300 gulden. Weggegooid geld voor iets wat toch al aanwezig was. Die tenaamstelling heb ik altijd zo gelaten bij alle verhuizingen die volgden.

Toen ik in Den Haag kwam te wonen zo’n 12 jaar geleden begonnen die brieven op de mat te vallen en toen ik eenmaal de link gemaakt had, heb ik eens geïnformeerd bij de KPN hoe dat zat met het verkopen van mijn NAW gegevens. Dit werd in alle toonaarden ontkend. Later heb ik de overstap gemaakt naar bellen via internet en al snel begon die eindeloze stroom van brieven op te drogen. Achteraf gezien kan ik wel enig begrip tonen voor de soort brieven dat ik kreeg; gezien de tarieven die de KPN hanteert was het aannemelijk dat ik wel wat kredietruimte kon gebruiken.

Destijds werden de gegevens verkocht zonder dat je er enige weet van had. Nu is het allemaal wat anders geworden. Je kunt door het verkopen van je gegevens, je blootstellen aan direct marketing en zo kortingen bedingen. Denk aan Groupon, de AH bonuskaart, Gamma klantenkaart. Airmiles enzovoort.

Ook kan je lid worden van een vereniging, waar je voor de rest geen enkele band mee hoeft te hebben, om zo korting te verkrijgen. Dit kan soms absurde vormen aannemen zoals bij een vriendin van mij. Zij is lid geworden van de ADO supportersvereniging om op die manier korting te krijgen op haar ziektekostenverzekering. Of die korting gegeven wordt vanuit de gedachte dat ADO supporters elkaar onderling niet toetakelen en daardoor de kosten voor de betreffende ziektekostenverzekering, vooral actief in de regio Den Haag, lager uitvallen is onduidelijk.

Is er nog iemand geïnteresseerd in een partij gebruikte duivenveren? Gratis af te halen tegen inlevering van je NAW gegevens. Mijn neven en nichten zijn namelijk nog op zoek naar bruikbare adressen waar ze naar hartenlust hun behoefte kunnen doen.

Geplaatst op

PGB

Beste Mark,

Het wordt in hoog tempo duidelijk waar dit kabinet zijn pijlen op gericht heeft, de zwakkeren in de samenleving en niet in de positieve zin. Afgelopen week was het PGB aan de beurt.

In 1996 geïntroduceerd door toenmalig VVD staatssecretaris Erica Terpstra. Het bevat alle elementen waar menig VVD ‘er normaal gesproken een dikke plasser van krijgt; regie over je eigen leven, je koopt de zorg zelf in tegen de beste kwaliteit/prijsverhouding en geen bemoeienis van de overheden of in ieder geval minder kosten. Marktwerking op microschaal. De kosten van deze AWBZ zouden in zijn geheel met dit recept dalen.

15 jaar later is het adagium dat de regeling ten onder gaat aan zijn eigen succes. De kosten lopen de spuigaten uit en er maken mensen gebruik van die er geen gebruik van zouden moeten mogen maken. Die hebben wij eerder gehoord Bij de WAO. Wederom wordt hetzelfde pakket maatregelen uit de hoge hoed gehaald. Wij scherpen de eisen draconisch aan zodat een heel grote groep buiten de regeling gaat vallen. Geen moment van bezinning, althans niet in het openbaar, dat het niet de mensen zijn die gebruik maken van de regeling de regels destijds opgesteld hebben. Het is de politiek en zijn ambtenarenapparaat die destijds blijkbaar niet in staat waren de verschillende aspecten van deze regeling op zijn merites te beoordelen.

Nu zou je het nog kunnen gooien op voortschrijdend inzicht dat deze maatregelen afgekondigd worden. Maar er is nu sprake van een grootscheepse aanval die ingezet wordt op de chronisch zieken vanuit 3 verschillende hoeken. 90% van de mensen die nu een PGB hebben gaan dit recht verliezen. Een groot deel er van maakt gebruik van het onderdeel begeleiding, dit is ondersteuning bij dagelijkse bezigheden als boodschappen doen en af en toe een uitje, iets wat ze niet meer zelfstandig kunnen en wat ze nu op hun eigen manier en op een door hun zelf gewenst tiidstip kunnen doen. Deze begeleiding wordt uit de AWBZ gehaald en gaat ondergebracht worden in het bestuursakkoord. Hierdoor verliest het zijn status van wettelijk recht en wordt het een voorziening die ondergebracht wordt bij de gemeenten. De gemeenten moeten daarbij ook nog eens dezelfde voorzieningen creëren binnen een kleiner budget want ze krijgen minder geld van het rijk om dezelfde taken te vervullen. Het wordt een voorziening waarbij geldt dat als het geld op is voor dit jaar, het niet meer geleverd kan worden. We hebben gezien hoe goed zo’n regeling werkt voor de subsidie op zonnepanelen. In een dag is de pot leeg. Dikke pech als jij later in het jaar gedwongen gebruik moet maken van deze regeling.

Daarnaast creëert het rechtsongelijkheid. Immers woon je in een (grote) gemeente waar veel mensen behoefte hebben aan zo’n regeling is de kans groot dat jij, als je er aanspraak op moet maken, geconfronteerd wordt met het feit dat de pot leeg is. Terwijl jouw overburen in de aangrenzende gemeente er wel mogelijk gebruik van kunnen maken omdat daar mogelijk minder mensen aanspraak maken op dezelfde regeling.

Langs de belastingsluiproute is de overheid bezig om de hoeveelheid aftrekposten en de hoogte van de aftrekposten sterk te beperken. Wederom onder het adagium dat er oneigenlijk gebruik gemaakt wordt van deze regeling. Daarnaast was het zo ( t/m vorig jaar) dat je, als je hoge ziektekosten had en deze boven een bepaalde drempel uitkwamen, je jouw aftrek met 113% mocht verhogen. Dit jaar is dit teruggebracht tot 77% en slechts 40% volgend jaar. Financieel wordt de chronisch zieke dus meer en meer in het nauw gebracht en financieel afhankelijk gemaakt van de nu bestaande regelingen.

Mark, jij als liberaal die hecht aan de gedachte dat de regie voeren over je eigen leven een groot goed is, moet toch inzien dat wat jullie nu voorstellen indruist tegen wat jullie prediken?

Volgens mij woon jij in Den haag en het zou toch vervelend zijn dat als jij aan het einde van het jaar, nadat jij je zoveelste vreugdedansje maakt in het torentje ongelukkig ten val komt, of misschien een klein hersenbloedinkje. Het kan eenieder overkomen en levenslange gevolgen hebben waardoor je aangewezen raakt op deze voorziening om semi-zelfstandig de boodschappen in huis te krijgen. Gaat je moeder dat dan samen met je doen omdat de pot leeg is bij de gemeente Den Haag? Of Geert?

Er is vast een betere en meer creatieve oplossing te bedenken dan het pakket maatregelen dat er nu ligt.

Menig chronische zieke knokt om zijn zelfstandigheid te herwinnen of te behouden en dat is nu mogelijk dankzij de (vorig jaar al aangescherpte) geldende regels. Het is toch zonde dat zij die zelfstandigheid en mogelijkheid tot eigen invulling van hun leven gaan verliezen? Alleen maar omdat jullie door de gedachte aan al het geld dat jullie mogelijk gaan besparen een dikke plasser kregen en stopten met helder denken.

Geplaatst op

OV-acties

Op 23 juni 1978 ging ik samen met een vriend naar het mega concert van Bob Dylan in de kuip. Samen met 50.000 enthousiaste fans in de kou en de regen. Toen wij vanuit Spijkenisse wilden vertrekken bleek het streekvervoer te staken en niet te rijden. Lastig als je net 18 bent en nog geen rijbewijs hebt. Gelukkig kregen wij een lift naar Hoogvliet waar wij op het stadsvervoer konden stappen dat wel reed.

33 jaar later en een flink aantal OV-stakingen verder ontgaat mij nog steeds waarom men nog immer voor deze vorm van staken kiest. Door niet te rijden treft men de partij waar men juist geen conflict mee heeft!

Het kabinet heeft een reeks maatregelen aangekondigd waar ik ook grote moeite mee heb en een aantal daarvan treffen het openbaar vervoer. De afgelopen weken zijn er al een aantal acties geweest en op 7, 8 en 9 juni staan de volgende acties op stapel.

Ik draag het verzet tegen de plannen van dit kabinet een warm hart toe. Echter, als ik een conflict heb met mijn werkgever, de overheid of wie dan ook dan spijker ik toch ook niet de voordeur van mijn buren dicht zodat zij slechts met de grootste moeite, tegen extra kosten, tijdverlies en met ergernis op hun werk kunnen komen?

Deze vorm van staken treft de mensen die medeslachtoffer worden van deze bezuinigingsmaatregelen. Waarom dan je acties tegen hen richten? Zo richt je jouw pijlen op de verkeerde partij. Kies voor publieksvriendelijke acties.

Geplaatst op

Solidariteit

Vorige week zijn wij ontsnapt aan het einde der tijden zoals die was voorspeld door een bejaarde evangelist in de Verenigde Staten. In deze zelfde week las ik een ingezonden brief in de Volkskrant van de VVD lijsttrekker in het Europarlement, Hans van Baalen. In die brief betoogde hij als “geruststelling” dat de financiële steun voor het noodlijdende Griekenland gebaseerd is op ons eigen belang en niet vanuit de gedachte van solidariteit.
 

 

Ik kreeg de indruk dat de gedachte aan dat laatste hem en alle rechtse stemmers bij voorbaat al onpasselijk maakte. De plannen en maatregelen die het huidige kabinet afgesproken hebben in het regeerakkoord stralen deze aversie van een solidariteitsgedachte uit. Daarnaast doet men niet al te moeilijk om haar beloften die aan de kiezer gedaan zijn bij de verkiezingen in 2010 te laten vallen vanuit opportunistische overwegingen om een Kamermeerderheid met de SGP te bewerkstelligen.
 

 

Het oprukken van rechts, het rechtse gedachtegoed en de bijpassende mores Is niet iets wat alleen voor Nederland voorbehouden is, het is een mondiale trend die al jaren aan de gang is. Ik zie grote overeenkomsten met de Japanse oester. Deze heeft vanuit Japan zijn intrede gedaan in onze wateren en verdringt langzaam de inheemse oester. Ze overwoekert, parasiteert en vernietigt hem. Daar stopt de opmars van de Japanse oester niet. Ze pleegt roofbouw op haar omgeving waarbij alleen haar eigen belang voorop staat. Uiteindelijk gaat deze roofbouw zo ver dat ze ook haar eigen leefomgeving haar niets meer te beiden heeft en geen leven meer mogelijk is. De Japanse oester roeit zichzelf uit.
 

 

Wij hebben de hand van God helemaal niet nodig om het einde der tijden voor ons als mens te bewerkstelligen. Wij kunnen dat heel goed alleen af. Gelukkig zijn er nog steeds mensen die nog in solidariteit geloven. Zolang zij nog tegenwicht kunnen bieden blijft de dag van het einde der tijden in de toekomst verschuiven.
 

 

Mijn culinaire tip: we moeten meer Japanse oesters gaan eten zodat het er niet teveel worden om zo haar tegen zichzelf te beschermen. Die Hans van Baalen lust ik wel rauw.
 
 

 

 

Geplaatst op

meldpunt

De Koninklijke Nederlandse Schutters Associatie heeft een meldpunt ingesteld voor het melden van een vermoeden van een wapenbezitter die door dreigt te draaien. Dit naar aanleiding van de schietpartij in Alphen aan den Rijn. Een soort kliklijn voor de verontruste burger of medelid van de schietvereniging dus.
Is dit nu werkelijk nodig voor iets wat wij tot nu toe als een incident kunnen beschouwen of verdient het navolging?

Een meldpunt voor Karateka’s die wild uit hun ogen kijken buiten de sportschool?

Een meldpunt voor Suzuki Swift rijders die verward uit hun ogen kijken? Op zoek naar dranghekken.

Een meldpunt waar ik de agent aan kan geven die onlangs een lasergun op mijn auto richtte terwijl ik voorbij kwam rijden en die daarbij een schiethouding aannam welke niet zou misstaan in een Amerikaanse misdaadserie. Alsof ik daar in mijn auto zat met een bomgordel om en een kalasjnikov op schoot. Zoiets zag ik in ieder geval in zijn ogen toen hij routineus zijn lasergun-houding aannam. Had ik hier te maken met een agent die summa cum laude de politieschool had afgerond of had hij net een joint gerookt en schuilt er een Sander V. in hem?

Voor degenen die denken dat ik verwarde ideeën ten toon spreid, een Dooiedakduif onwaardig, kan proberen dit te melden bij de plaatselijke vogelvereniging, misschien kunnen zij gepaste maatregelen tegen mij nemen of een onderzoek naar mijn geestelijke vermogens instellen.

Het instellen van dit meldpunt komt op mij over als het schieten met een kanon op een mug. Misschien dat de KNSA het daarom gedaan heeft; het heeft met schieten te maken.

Geplaatst op

Beeldvorming

Morgen zijn de verkiezingen voor de Eerste Kamer en ze beloven dit jaar ongemeen spannend te zijn gezien de samenstelling van ons huidige gedoogde minderheidskabinet. Maar dat zal bij eenieder ondertussen wel algemeen bekend zijn.

 

Nog maar een jaar geleden buitelden de politieke partijen over elkaar heen om te verklaren dat de Eerste Kamer afgeschaft zou moeten worden omdat het niet meer van deze tijd zou zijn. Ook gisteravond was er bij Eenvandaag een item over dit onderwerp en net als een jaar geleden ging men in mijn ogen wederom voorbij aan de rol en betekenis die de eerste kamer wel degelijk heeft.

 

Gisteravond ging het over de manier waarop deze kamer gekozen wordt via getrapte verkiezingen en hoe dit leidt tot achterkamertjespolitiek. Statenleden die uitgenodigd worden op het torentje, politieke partijen die coalities vormen om tot een zo gunstig mogelijke verdeling van de restzetels te komen en de VVD die zijn verkiezingsbelofte voor het uitbreiden van de koopzondagen introk om zo de SGP binnen te halen als extra gedoogpartner. De discussie lijkt dus vooral betrekking te hebben op de manier van kiezen en het effect dat hieruit voortvloeit wat een versterking van de aloude achterkamertjespolitiek oplevert.

 

Inhoudelijk werd er vorig jaar en ook nu niet, ingegaan op de eigenlijke rol van de Eerste Kamer; Ze bespreekt het wetsvoorstel dat door de Tweede Kamer aangenomen is en let hierbij vooral op de technische kanten van het voorstel, hoe deugdelijk het wetsvoorstel is en of het zich verhoudt met andere wetten. Dit laatste is geen overbodige luxe gezien de uitlatingen van ministers en Tweede Kamerleden die zo af en toe de revue passeren. Een dieptepunt op dit gebied was de suggestie van onze voormalige minister Verdonk die suggereerde een wet te willen maken die het iedereen verbood om een andere taal dan Nederlands te spreken in Nederland. Ik zag het al voor mij hoe een buslading Japanse toeristen uitstapt op de Dam om vervolgens direct afgevoerd te worden in politiebusjes omdat ze de wet overtreden. Een politieke verhouding in de Tweede Kamer op enig moment (TON en PVV) zou er toe kunnen leiden dat zo’n wetsvoorstel door de Tweede Kamer zou komen. Gelukkig hebben wij dan de Eerste kamer die een bezinnende blik op zo’n voorstel kan werpen om vervolgens te concluderen dat heel Limburg en Brabant in overtreding zouden zijn op deze wet.

 

De Eerste kamer is meer wars van de politieke waan van de dag die de Tweede Kamer beheerst en daarnaast ontbeert ze het recht van Amendement waardoor een wetsvoorstel slechts aangenomen kan worden of verworpen. Zo wordt voorkomen dat er gepeuterd wordt aan allerlei details waardoor er een politiek wangedrocht ontstaat. Als er al een wangedrocht ligt omdat deze zo bekokstoofd is in de Tweede Kamer dan is de kans groot dat deze verworpen wordt als deze in strijd is met de bestaande wetten.
Ik zie zeker nog steeds een rol voor de Eerste Kamer. De manier waarop de kamer nu tot stand komt staat voor mij wel ter discussie maar dat is een andere discussie dan die over diens rol in ons staatsbestel. Gezien het kennisniveau, de specialisaties die de Tweede Kamerleden zich eigen moeten maken en de voorstellen die het kabinet Rutte heeft om het aantal leden van de Tweede Kamer terug te brengen tot 75 lijkt het mij dat de rol van waakhond door de Eerste Kamer juist nog meer gekoesterd moet worden. Straks moeten de Tweede Kamerleden zich nog meer specialisaties eigen maken en dat kan niet tot goede besluitvorming leiden.