Categorie: Columns

Geplaatst op

Onvermijdbare winst

Je zult maar een werkloos afgestudeerde academicus zijn in de Roemeense letterkunde, sappelend in de bijstand. Gisteren was je nog totaal kansloos op de arbeidsmarkt, maar nu lijk je opeens gebeiteld te zitten de komende jaren. Als gevolg van de bezuinigingen verdwijnen er zo’n 30 studies bij de faculteiten Letteren en Geesteswetenschappen. Het lijkt al vast te staan dat de studies Portugees en Roemeens helemaal zullen verdwijnen.

Blijkbaar wordt Roemenie door het huidige kabinet niet gezien als een groeimarkt waar Nederland zijn VOC mentaliteit kan laten gelden. Op hun beurt denken de Roemenen dat als Mohammed niet naar de berg komt, dan komt de berg wel naar Mohammed. Dus stromen de Roemenen massaal toe naar ons land om, vooralsnog illegaal, te gaan werken bij aspergetelers en tomatentelers. Omdat deze toegestroomde Roemenen onze taal niet beheersen en niet bekend zijn met onze wet zijn ze vaak een makkelijke prooi voor de VOC mentaliteit die welig schijnt te tieren bij onder andere onze aspergetelers.

Om in de huidige tijd werk te vinden schijn je het vooral van je netwerk te moeten hebben. Maar ja, als je in de bijstand zit dan zit je daar blijkbaar in omdat je dat netwerk ontbeerde en je hebt vooral ook niet de mogelijkheid en geld om te investeren in dit broodnodige netwerk.

Op aandringen van minister Kamp hebben twee uitzendbureaus en de gemeente Westland de handen ineen geslagen om bussen met werklozen naar het Westlandse tuinbouwgebied te sturen om daar op 26 maart kennis te maken met tuinbouwbedrijven die zitten te springen om personeel. Voor de doctorandus in het Roemeens de kans om zijn netwerk te vergroten en een rol op te eisen als tolk/voorman in de tomatenplukkerij. Mocht dit toch niet helemaal zijn ding zijn kan hij misschien met behulp van de contacten die hij daar op doet, zich wellicht bekwamen in een bemiddelaarsrol tussen de Roemeense werknemer en de afdeling elektrotechniek van de TU Delft. Er schijnt binnen de Roemeense gemeenschap een grote behoefte te bestaan aan allerlei innovatieve oplossingen om het ambacht van skimmen te optimaliseren.

Hoe een domme bezuiniging voordelig uit kan pakken voor een heel klein select groepje mensen. Zou er dan toch een masterplan schuil gaan achter die botte bijl methode van dit kabinet? Of is het een omgekeerd geval van wat de Amerikanen bedoelen met Collateral damage. Onvermijdbare winst?

Geplaatst op

De NV Nederland

Een jaar of wat geleden zei Arend Jan Boekestijn tegen Maarten van Rossem dat het verbazingwekkend was hoe Mark Rutte een totaal gebrek had aan ideeën en het koste hem zijn politieke kop.

Deze ideeënarmoede is ondertussen wel duidelijk aan het licht gekomen met de bezuinigingsronden die elkaar opvolgen. Men legt lasten bij het deel van de bevolking die het minst draagkrachtig is, bezuinigt elk mogelijk economisch herstel kapot en zweert bij de heilige graal van de marktwerking.

Nou Mark, bij gebrek aan goede ideeën van jouw kant wil ik jou een voorstel opperen waar jij toch op zijn minst een halve erectie bij zult krijgen. Het incorporeert marktwerking, privatisering, aandelen en winstmaximalisatie.

Vandaag werd bekend dat Volkswagen een winst behaald heeft van 16 miljard. Laat dat nou het bedrag zijn dat jullie meenden in eerste instantie tekort te komen. Stel aan VW (Verhagen en Wilders) voor dat Volkswagen deze winst in onze staatskas stort en maak ze aandeelhouder van de Staat der Nederlanden. Je hoeft dan die bezuinigingen die jij zegt met pijn in je hart uit te voeren tav de gezondheidszorg, PGB, onderwijs, immigratie, ontwikkelingshulp enzovoort dan niet door te voeren, zodat je wat meer tijd krijgt om eindelijk eens goed na te denken wat nu werkelijk goed is voor het land en haar inwoners.

Volkswagen zal natuurlijk wel iets terug willen voor dit geld. Jij en jouw club zullen waarschijnlijk met volkswagenstropdassen om, jullie functie uit moeten oefenen. De dienstwagens zullen vervangen moeten worden door Maybachs of een Bucatti Veyron, maar dat is op zich geen straf. Tenzij Volkswagen uit oogpunt van winstmaximalisatie besluit jullie te voorzien van de Volkswagen Polo. De directe winst voor Volkswagen is dat de Nederlander niet meer het vel over zijn oren getrokken wordt door jullie en financieel misschien de ruimte krijgt om uit dankbaarheid een volkswagen aan te schaffen.

Een commercieel bedrijf dat aandeelhouder wordt van een soevereine staat. Levert dat geen integriteitprobleem op? Dit gevaar ligt natuurlijk wel op de loer maar jouw gewaardeerde medewerker Hans Hillen heeft zich jarenlang laten betalen door de tabaksindustrie en naar zijn zeggen heeft dat geen enkel effect gehad op zijn besluitvorming op dat gebied. Waarom zou dat niet waar zijn? Wij geloofden hem ook op zijn blauwe ogen toen hij zei dat een ondergeschikte gezegd had dat Kunduz een militaire missie was en hij dit ten stelligste ontkende. Jullie zijn toch al van het asfalt dus Volkswagen is op dat gebied de gedroomde zakenpartner.

De politieke realiteit is nu ook al dat er innige banden zijn met de captains of industry van de multinationals die het land draaiende houden. Een andere verklaring lijkt er niet te zijn voor het feit dat de maatregelen die jij nu treft of overweegt om de binnenlandse economie de nek om te draaien en de positie van de werknemer te verzwakken ten bate van de winstmaximalisatie van de werkgevers.

Misschien kan je bij deze overname ook bedingen dat er door Volkswagen extra aandacht besteedt wordt aan het probleem in Born? Is die roeptoeter uit het zuiden ook blij dat er iets voor zijn achterban gedaan wordt.

Stel dit idee eens voor tijdens het overleg dat jij nu voert in het Catshuis. Benadruk dat deze overname de afhankelijkheid van dit kabinet aan Brussel doet afnemen. Fleur en Geert zullen je om je hals vliegen van vreugde. Maar doe alles om de schijn te vermijden dat het hele idee eigenlijk een vorm van ontwikkelingshulp zou zijn van Volkswagen aan ons land. Een vorm van ontwikkelingshulp aan een bananenrepubliek. Want dat is waar jij en jouw team in een hoog tempo dit land nu in aan het omvormen zijn.

Geplaatst op

Meldpunt slim bezuinigen

Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek zijn wij nu officieel in een recessie beland zo is gisteren bekend gemaakt. Het antwoord van onze minister van Economische zaken op deze ontwikkeling is slim bezuinigen. Toen hem gevraagd werd wat het verschil is tussen gewoon bezuinigen en slim bezuinigen is, bleef het stil. Hij haalde alleen zijn oude stokpaardjes van stal; opheffen van de ontslagbescherming, hervorming van de gezondheidszorg en huizenbezitters stimuleren hun schulden af te lossen.

Daar is natuurlijk niets slims aan. Zeker niet als door het CBS aangegeven is dat de krimp veroorzaakt wordt door een sterk dalende consumptie van de huishoudens. Al zijn stokpaardjes leiden ertoe dat de consument steeds minder te besteden heeft en meer financiële onzekerheid krijgt als vooruitzicht. Als je dit combineert met de bezuinigingsmaatregelen die deze regering tot nu toe genomen heeft en wat er nog in het vat zit, kan je haast niets anders concluderen dat juist dit kabinet een grote vinger in de pap heeft in het veroorzaken van de recessie waarin wij nu beland zijn.

Enige tijd geleden hoorde ik Rutte zeggen dat als je als overheid jouw schulden op laat lopen dit ontploft voor je gezicht. Ongetwijfeld is dit waar. Maar als je bij het schrappen in jouw huishoudboekje vooral bezig bent met het verleggen van de kosten naar de burgers dan ontploft de zaak alsnog in jouw gezicht. Je hebt dan even uitstel van executie gecreëerd maar vooral het fundament gelegd voor een probleem dat daardoor een nog meer structureel karakter zal hebben. Zoek de bezuinigingen in het efficiënter maken van de overheidsbestedingen en niet in het uitkleden van de moeizaam opgebouwde regelingen voor (sociale) zekerheid en welzijn.

Onze blonde roeptoeter heeft een meldpunt ingesteld waar binnen- en buitenland massaal over valt. Het onderwerp is niet erg politiek correct en het benoemde probleem is veroorzaakt onder een kabinet waar de VVD in zat, inclusief die blonde roeptoeter. Toen de grenzen opengesteld werden voor de Oost-Europeanen hoor ik toenmalig minister Zalm nog zeggen; “geen angst, het zullen er hooguit enkele duizenden zijn”. Deze opmerking laat op zich al zien dat hij erg goed is met cijfers. Ook zo’n voorbeeld van een VVD maatregel die uiteindelijk ontploft voor hun eigen gezicht.

Hoewel ik de insteek van dit meldpunt verwerpelijk vind, heb ik besloten ook twee meldpunten in te stellen. Dit in de lijn van Mark Rutte die gezegd heeft dat als er een probleem is je dit best mag benoemen al is het een pijnlijk onderwerp. Daarom heb ik de volgende meldpunten ingesteld:

www.ikwordfinancieelverkrachtdoormarkrutteenzijnclubvanondermaatspresterendeministersmetrechtsconservatieveideeenwaarbijzenietalleendenederlandsesamenlevingfinancieelontwrichtenmaarookmaatschappelijk.nl

En als eerbetoon aan de roeptoeter, Verhagen, Leers, Stassen en Bosman.

www.integriteitschijntalswoordnietvoortekomeninhetlimburgswoordenboekdaaromisdeenigegoedelimburgerdebelgischelimburger.nl

Geplaatst op

het H woord

De discussie over het H woord houdt Nederland al geruime tijd in zijn greep met als resultaat dat de woningmarkt helemaal op slot zit. De oplossingen die aangedragen worden door politiek, makelaars, banken en de DNB zijn allemaal variaties op het thema dat de consument zogenaamd tegen zichzelf beschermd moet worden zodat hij zich niet te diep in de schulden steekt.

Eerlijk gezegd begrijp ik al die aangedragen oplossingen niet en sowieso het zogenaamd onderliggende probleem niet goed. Natuurlijk is het zo dat een grote groep huizenkopers de afgelopen 10 jaar zich een hypotheek heeft aan laten smeren die in de categorie woekerpolis valt en dat dit op de korte termijn problemen oplevert voor degenen die nu besluiten hun huis te verkopen, al dan niet door omstandigheden gedwongen. Maar de lange termijn heeft uitgewezen dat de Nederlandse woningmarkt goed functioneert met zijn systeem van hypotheekaftrek.

Als ik morgen een auto koop met behulp van een lening dan weet ik dat die auto vanaf de eerste seconde dat ik mijn handtekening gezet heb onder het contract, hij minder waard is dan het bedrag waar ik hem voor gekocht heb. Hij zal nooit meer de waarde krijgen die ik er voor betaald heb, hoeveel tijd er ook overheen gaat. Hetzelfde geldt voor een boot, een plasma tv enzovoort. Toch kan ik vrij probleemloos een lening krijgen voor dit soort aankopen.

Bij de aankoop van een huis gaan de banken en de politiek opeens krampachtig doen terwijl de kans dat een woning op termijn in waarde gaat stijgen historisch gezien een gegeven is. Het zijn net aandelen, de markt fluctueert maar op de lange termijn treed er altijd weer herstel op. Nu rollen alle partijen over elkaar heen om er op te wijzen hoe groot de collectieve schuld is die woningbezitters hebben in Nederland.

Het vreemde is dat al deze zogenaamd noodzakelijke maatregelen die nu de revue passeren allemaal tot gevolg hebben dat ze leiden tot aantasting van de koopkracht van de individuele consument. Beperking van de hypotheekrenteaftrek, verhoging van het woningforfait, beperking van het maximale leenbedrag, vlaktaks of verplichte vervroegde aflossing. De DNB deed er vandaag nog een schepje bovenop door voor te stellen dat de starters nog maar 90% van het benodigde hypotheek bedrag mogen lenen zodat zij een onwaarschijnlijk hoog bedrag op tafel moeten leggen om de resterende 10% en de kostenkoper kosten te betalen. Zelfs bij de huidige prijzen voor woningen kan je voor dat geld een leuke middenklasse auto kopen. Waar je dan wel probleemloos een lening voor kunt krijgen!

Voor welke variant er ook gekozen gaat worden, het leidt er toe dat de woningbezitters steeds minder te besteden hebben waardoor het kunnen betalen van de maandelijkse hypotheek werkelijk onder druk komt te staan in combinatie met alle bezuinigingsmaatregelen die dit kabinet genomen heeft of aangekondigd. Dit zal er toe leiden dat de economie nog grotere klappen krijgt en uiteindelijk de woningmarkt nog meer op slot komt te zitten. Het probleem van de collectieve schuld verwordt zo tot het probleem van de individuele schuld.

Een verbod op bepaalde hypotheekconstructies zoals woekerpolissen en volledig aflossingsvrije hypotheken is uiteraard een goed idee voor nieuwe hypotheken. Maar als het uitgangspunt is dat de individuele hypotheekgever tegen zichzelf beschermd gaat worden door zijn maandelijkse lasten te verhogen dan schieten de beoogde maatregelen hun doel voorbij.

Geplaatst op

Een afgedwongen excuus is geen excuus

Regelmatig doe ik mijn boodschappen bij mijn lokale AH in Den Haag en onlangs kreeg ik een onaangename verrassing. Overal om mij heen hoorde ik Limburgs spreken. De rillingen liepen over mijn rug. Bezoekers uit ons eigen ontwikkelingsgebied op bezoek. Met welke reden waren ze hier en waarom in zulke grote getale? Hopelijk toch niet vanuit het oogpunt van familiehereniging of nog erger, gedreven door economische motieven? Het zweet brak mij uit bij de gedachte dat zij onze Randstad nog meer zouden infiltreren met hun verwerpelijke omgangsvormen en normen en waarden.

Gelukkig was dit een eenmalige ervaring en zijn mijn angsten die ik hierboven benoemde tot nu toe geen werkelijkheid geworden. Er is één aspect van onze multiculturele samenleving waar ik moeite mee heb en dat zijn de economische gelukszoekers uit het zuiden van ons land die onze banen inpikken en onze Randstad doordrenken met hun cultuur.

Waarom waren ze opeens in zulke grote getale hier in Den Haag? Ik bleef het mij afvragen en gisteren viel opeens het kwartje. Waarschijnlijk was het een georganiseerde busreis van “goede” geassimileerde Limburgers die op zoek waren naar halal vlees. Naar ik nu begrijp is de kennis van de doorsnee Limburgse supermarkteigenaar niet groot op dit terrein want deze betitelt Turks varkensvlees als halal. Hij verpakt deze opvatting trouwens ook nog op een bijzonder onsmakelijke manier. Daarbij gesteund door zijn mede fractieleden die een jaar geleden als enige reactie konden bedenken dat zijn opmerking schadelijk voor de partij zou zijn als deze opmerking publiekelijk bekend zou worden. Een fraai staaltje van verwerpelijke normen en waarden.

Een Statenlid trok zijn conclusies na het uitblijven van interne maatregelen binnen de fractie en dat valt te prijzen. De heer Bosmans is nu uit de fractie gezet en de fractie zelf beraad zich over haar publiekelijke reactie volgens de fractieleider. Dit betekent waarschijnlijk dat er druk intern overleg is met de grote roerganger en verklaart waarom Geert nu opeens niets te twitteren heeft over een onderwerp dat werkelijk van belang is.

Er komt vast een excuus in een of andere vorm voor dit voorval, dit onder druk van de publieke opinie omdat het uiteindelijk toch naar buiten gekomen is. Hoe die ook zal luiden, een afgedwongen excuus is geen excuus. Dit hele voorval legt vooral bloot welke sentimenten er leven binnen deze partij, dat is op zich niets nieuws, maar het laat ook zien dat er iets wezenlijks mis is met de ethiek binnen haar geledingen. Maar ja wat wil je, de partijleider is zelf een Limburger.

Geplaatst op

Watersnood anno 2012

Er voltrekt zich in het noorden van ons land een nationale ramp zo laten de media ons al een aantal dagen weten. Eerlijk gezegd nam ik deze berichten nogal met een korreltje zout want bij mij kwamen beelden op van de vorige “bijna” ramp in 1995/1996, toen de uiterwaarden dreigden over te lopen als gevolg van overvloedige regenval in landen aan de bovenloop van de rivieren die ons land binnenkomen.

Destijds werden vooral nieuwbouwprojecten bedreigd die in de uiterwaarden gebouwd waren door op winst beluste projectontwikkelaars. Ook toen werd er gerefereerd aan onze eeuwige strijd tegen het water dat ons land al eeuwen voert. Persoonlijk was ik destijds van mening dat als je huizen bouwt op de plek die historisch gezien juist bescherming moeten bieden tegen het water, je een strategisch slechte beslissing neemt die de vijand dan wel heel veel troeven in de hand geeft om een goede klap uit te delen. De huizen staan er nog steeds en inmiddels zijn er miljoenen overheidsgeld uitgegeven om de loop van de rivieren te kanaliseren en overloopgebieden te creëren. De korte termijn winsten die projectontwikkelaars en gemeenten destijds maakten hebben er vooral toe geleid dat de samenleving in zijn geheel opdraaide voor het winstbejag van een select clubje dat in ieder geval niet het collectieve belang op de lange termijn van de samenleving in zijn geheel voor ogen had.

Ik zie nogal wat overeenkomsten met de maatregelen van het selecte clubje dat nu onze regering vormt. In hoog tempo zijn ze de dijken die onze samenleving en natuur de afgelopen 60 jaar beschermden tegen armoede en sociale kwetsbaarheid, te ondergraven en door te breken. Ook nu zal het de samenleving op de lange termijn meer kosten dan het op korte termijn lijkt op te leveren. Mark Rutte verwoordt het goed; de overheid is geen geluksmachine. Inderdaad deze regering veroorzaakt leed voor de kwetsbaren.

Maar terug naar de gebeurtenissen in het noorden. Gisteravond werd mij duidelijk dat er inderdaad iets ernstigs aan de hand is, want het Leger des Heils is een inzameling begonnen. Er wordt speelgoed ingezameld voor de geëvacueerde kinderen. Beelden van een troosteloze sporthal waar de geëvacueerden verzameld waren met mensen in paniek die zo overhaast hun huis hadden moeten verlaten dat ze zelfs geen tijd gehad hadden om hun pinpas mee te nemen zodat ze nu niet in staat waren om zelf speelgoed voor hun kroost te kopen?

Welnee. Wij zagen nuchtere mensen wier familie al generaties lang wonen in de getroffen gebieden en weten dat ze kunnen vertrouwen op de dijken die in het verleden opgeworpen zijn om hen te beschermen tegen de elementen. Die zekerheid geeft rust en welzijn en dat is ook wat deze mensen uitstraalden.

Geplaatst op

Zelfinzicht of zelfkritiek, altijd lastig voor een politicus.

Zelfinzicht of zelfkritiek zijn eigenschappen die meeste
politici zichzelf wel toedichten maar slechts zelden belijden en dan meestal
alleen maar onder groeiende druk van buitenaf.

Zojuist lees ik dat Vicepremier Verhagen in Tros Kamerbreed gezegd
heeft dat de bisschoppen bij zichzelf te rade moeten gaan of moeten aftreden.
De kerk moet zich volgens jou afvragen waarom er in Nederland 4 miljoen
katholieken zijn en maar 200.000 kerkgangers.

Maxime kijk eens in een spiegel en vraag jezelf eens af hoe
het komt dat onder jouw leiderschap de partij gekelderd is van 21 zetels nu,
naar 11 zetels in de laatste peilingen. Er zijn in Nederland zo’n 12 miljoen
kiesgerechtigden en bij 11 zetels betekent dit zo’n 690.000 stemmen op het CDA
als de opkomst gelijk zou zijn als bij de verkiezingen van 2010. In Nederland
zijn er zo’n kleine 7 miljoen mensen verbonden aan Christelijke kerken. Slechts
10% van jullie potentiële kiezers kan zich dus vinden in het CDA onder jouw
leiderschap.

Toegegeven de cijfers die jij noemt voor de Katholieke kerk
zijn nog beroerder, slechts zo’n 5%. Maar daar is het duidelijk. Het probleem
zit niet de overtuiging die ze uitdraagt maar in het instituut en hoe zij met
haar leiderschap en volgelingen omgaat en omging.

Waar knelt het bij het CDA op dit moment? Het leiderschap,
hoe ze met haar kiezers omgaat of de ideeën die jullie op dit moment uitdragen?
Het lijkt mij dat jij ook al enige tijd aan het ontkennen bent dat er iets
serieus mis is. Ik twijfel er niet aan dat het moment niet ver meer weg is, dat
ook jij het boetekleed aan zult moeten trekken. Ik ben alleen benieuwd of, als
het moment daar is, jij dit zult doen omdat de bewijzen zich tegen je opstapelen.
Of dat het voortkomt uit een moment van zelfreflectie waarin je tot de slotsom
komt dat het belang van CDA boven dat van jou zelf gaat.

Geplaatst op

Goed doordacht sociaal beleid

Tien jaar geleden zag ik de huidige minister van Sociale Zaken voor het eerst op televisie in zijn functie als Tweede Kamerlid. Met verbazing hoorde ik aan wat voor ideeën er in
dat hoofd van hem huisden. Het betrof toen vooral zijn gedachten over
asielzoekers en ik dacht bij mijzelf, bij deze man is het sociaal denken en
zich kunnen verplaatsen in de positie van een ander niet erg sterk ontwikkeld. In
het huidige politieke landschap lijkt dit juist een aanbeveling te zijn om op
de plek te belanden waar je zeker niet thuis hoort.

 

In de afgelopen twee dagen heb ik twee voorstellen van hem gelezen waar ik van denk wat heeft dit met sociaal te maken, maar waar hij blijkbaar een jaar de tijd voor nodig gehad
heeft om er over te broeden. Het storende aan de voorstellen is dat ze zo
slecht doordacht zijn en ver van de werkelijkheid staan.

 

Het eerste voorstel begint met de constatering dat wij in Nederland een half miljoen mensen hebben onder de 65 met een uitkering. Er zijn 300.000 mensen uit andere Europese landen hier werkzaam en wij hebben honderdduizend vacatures. Dus het werk is
er. Dit betekent dat als er werk elders is jij daarvoor zult moeten verhuizen
of reizen. Dit willen wij op gaan leggen aan mensen met een bijstandsuitkering.

 

Jarenlang is er vanuit de politiek op gehamerd dat een bijstandsuitkering geen luxe uitkering mag zijn. Hij is bedoeld om in de meest noodzakelijke levensbehoeften te
voorzien. Hoe dit in de praktijk uitwerkt is wel duidelijk door het toenemend
aantal mensen dat gedwongen gebruik maakt van voedselbanken. Vanwege het feit
dat voor woningen bijna overal wachtlijsten zijn van jaren zal je dus
aangewezen zijn op reizen. Als verhuizen wel een optie is waarvan moeten de
verhuiskosten en inrichtingskosten van betaald worden als je nu al je hoofd
niet boven water kan houden? Hetzelfde geldt natuurlijk voor het reizen. Waarvan
betaal je een maand lang het reizen tot het moment dat het eerst verdiende geld
op jouw rekening gestort wordt? Hopende dat het bedrag dat je gaat verdienen
voldoende is om die reiskosten te dekken. En dat is natuurlijk het volgende
punt; die honderdduizend vacatures die blijkbaar niet vervuld kunnen worden
zijn er al jaren dus die kunnen wij in het bovenstaande rekensommetje buiten
beschouwing laten. Blijven de 3000.000 concurrenten uit voornamelijk Oost Europa.
De reden dat deze mensen hier werk hebben is omdat ze zo goedkoop zijn voor de
werkgevers en de reden dat deze mensen zo goedkoop kunnen werken in ons land is
dat ze relatief weinig geld uitgeven aan huisvesting en gas en licht. De enige
manier om de strijd aan te gaan met deze mensen om een baan is door bereid te
zijn te werken tegen een lager loon dan waar zij voor werken. Maar die Oost Europeanen
werken al voor het merendeel tegen het wettelijk minimumloon, dus hoe kan je
daar onder gaan of op basis daarvan hoge dagelijkse reiskosten van betalen?

 

Het tweede voorstel is een aanscherping van de ziektewet. Voor mensen met een tijdelijk contract wordt de hoogte van de uitkering afhankelijk van de tijd die ze gewerkt hebben.
Bij ziekte krijgen ze eerst 70% van het loon en daarna gaat het, afhankelijk
van het aantal maanden dat je gewerkt hebt terug naar 70% van het minimumloon.
Al jaren is het zo dat als je in dienst treed bij een (nieuwe) werkgever je een
tijdelijk contract aangeboden krijgt. Dit is dus een maatregel die iedereen
treft die van baan verwisseld of deel begint te nemen aan het arbeidsproces. Ik
moet hierbij denken aan een secretaresse die bij ons kwam werken en na de
eerste werkdag op weg naar huis geschept werd door een auto, met een
gecompliceerde beenbreuk als gevolg. Dus zou de uitkomst van dit voorstel zou
voor haar geweest zijn een heel snelle terugval in inkomen terwijl ze een goed
betaalde baan had bij haar vorige werkgever. Als deze maatregel bedoeld is om
de arbeidmarkt flexibeler te maken dan schiet het zijn doel wel erg voorbij.

 

Er wordt gepropageerd dat de toekomst voor Nederland ligt bij het flexwerken maar als overheid ga je de rechten van deze werknemers vervolgens uitkleden. Volgens mij gaat de
arbeidsmarkt door dit soort maatregelen steeds meer op slot zitten. Een ander
voorbeeld van dit soort beleid is dat de banken de verplichting opgelegd
gekregen hebben spaarzamer om te gaan met het verstrekken van hypotheken. Als gevolg
daarvan krijg je alleen nog een hypotheek als je een vaste baan hebt. De flexwerker
is wat dat betreft volledig buitenspel gezet met als gevolg dat de huizenmarkt
nog meer op slot is gaan zitten.

 

De lijn die ik bespeur in het beleid van minister Kamp’s denken is dat hij vooral gevangen zit in Wij en Zij denken. De flexwerker, de bijstandstrekker en de asielzoeker
worden in zijn denken gebrandmerkt op gronden die ik niet begrijp. Dit kabinet
verkoopt dit soort maatregelen onder het mom dat zij de verantwoordelijkheid
bij de mensen zelf legt, maar in werkelijkheid wentelt zij haar
verantwoordelijkheid af op mensen die niet in positie zijn om iets met deze verantwoordelijkheid aan te kunnen. Daar is niet sociaals aan.

 

Wat de basis is voor zijn Wij en Zij denken weet ik niet. Hij kan het in ieder geval niet ontlenen aan een superioriteitsgevoel over anderen op basis van zijn sociale en intellectuele capaciteiten.

Geplaatst op

De moderne mens

Ik heb ooit eens gelezen dat de moderne mens in een jaar
tijd meer informatie te verstouwen krijgt dan de middeleeuwer in zijn hele
leven. Misschien was het zelfs wel in een maand tijd. In ieder geval werd dit
nieuws gebracht als iets wat de moderne mens onderscheid van onze voorouders,
namelijk het vermogen om grote hoeveelheden informatie te verwerken en daar
daadwerkelijk iets mee te aan te kunnen vangen.

Radio, televisie, internet, sociale media, telefoon, e-mail,
sms’en, pings en twitter. De berichten vliegen je inderdaad om de oren in een
niet aflatende stroom.

Ik geloof er inderdaad best in dat de moderne mens,
opgegroeid in een tijd waarin deze informatiestromen tot ontwikkeling gekomen
zijn, daar makkelijker mee om kan gaan dan iemand die daar plompverloren
ingeworpen wordt. Maar het heeft bijeffecten; de informatie die tot ons komt
wordt steeds vluchtiger van karakter en wordt steeds vaker verpakt in
soundbites die ons er toe moeten verleiden om juist aandacht te besteden aan
een specifiek bericht. Dit gaat ten koste van de verdieping.

Meer en meer merk ik hoe zich dit vertaald in het dagelijkse
leven. Nieuws wordt steeds oppervlakkiger en blijkt meer en meer onbetrouwbaar.
Mensen krijgen daardoor een steeds korter attentieniveau voor de informatie of
berichten die ze ontvangen. Anno 2011 ervaar ik steeds vaker dat als je iets
vraagt aan iemand, het in toenemende mate moeite kost om aan de ander duidelijk
te maken wat jouw vraag of nieuws precies inhoud. De ontvanger hoort het half
aan of leest het globaal en is al bezig met het ontvangen of zich aan het voorbereiden
op de volgende brok informatie die op hem of haar afkomt. Je moet het al
helemaal in je hoofd halen om bijvoorbeeld in een e-mail twee of meer vragen
te stellen aan iemand. Dan kan je er bij voorbaat al vanuit gaan dat je maar
een half antwoord krijgt.

Lang dacht ik dat het desinteresse was van mensen in elkaar,
waardoor gemaakte afspraken, vertelde informatie of gestelde vragen niet
overkomen of blijven hangen. Maar nu denk ik dat de hersens van de moderne mens
weliswaar een honger hebben naar informatie maar deze hersens slechts in een
enkel geval in staat zijn iets te doen met die informatiestroom. Per saldo zal
er dus uiteindelijk slechts een heel klein deel van de aanhoudende informatie
die op ons afkomt ons werkelijk bereiken. Zodat het onderscheid tussen de
middeleeuwer en de moderne mens waarschijnlijk toch niet zo heel groot is.

Een kanttekening nog bij deze conclusie; zelfs voordat de
informatiemaatschappij zijn huidige vorm kreeg was het al onmogelijk om
afspraken te maken, een goed gesprek te hebben met, of door te dringen tot Brabanders
en Limburgers. Ik pleit dan ook voor een diepgaand onderzoek naar de
hersenwerking bij deze bevolkingsgroep. Ten opzichte van de middeleeuwer hadden
zij al een achterstand, welke ze nog steeds niet ingelopen hebben. Het is niet
voor niets dat de economische ontwikkeling in deze gebieden achtergebleven is
bij de rest van Nederland.

Geplaatst op

De lachende derde.

De NMA heeft vandaag invallen laten doen bij drie grote Telecom-
aanbieders van Nederland vanwege vermeende prijsafspraken waar wij als
consument de dupe van zijn omdat ze de vrije marktwerking verstoren. Als gevolg daarvan hebben wij als consument meer betaald voor hun producten dan wij eigenlijk
hadden moeten.

De normale gang van zaken is, dat als het onderzoek
uitwijst dat er inderdaad verboden prijsafspraken gemaakt zijn, dat er boetes
opgelegd worden in de orde van grootte die vaak niet misselijk zijn. Deze
boetes moeten op een of andere manier bekostigd worden door deze bedrijven en
ongetwijfeld zullen ze de rekening hiervoor bij de consument leggen. Zo is het
in het verleden ook gegaan bij andere boetes die opgelegd zijn aan
netbeheerders en andere organisaties waarvan bewezen werd dat ze verboden
prijsafspraken gemaakt hadden.

Moet ik als consument dus blij zijn met dit soort onderzoeken? Ik weet het niet.                  Ik heb als klant dus in eerste instantie teveel betaald, omdat er een boete opgelegd wordt moet ik in de toekomst bijdragen aan deze kostenpost voor de betrokken bedrijven want anders gaan hun aandeelhouders koeren. De opbrengsten van de boetes vloeien naar de staat en die heeft nog nooit belastingen verlaagd omdat de staatskas onverwacht gespekt werd.

Het lijkt mij dat het de consument is die dan voor een tweede keer getroffen wordt in zijn portemonnee, terwijl de staat de lachende derde is. Beter lijkt het mij dat degenen die daadwerkelijk de prijsafspraken gemaakt hebben persoonlijk en hoofdelijk aansprakelijk gesteld worden voor de aangerichte schade, in plaats van het opleggen van boetes aan de betrokken bedrijven.
Daar gaat veel meer een preventieve werking vanuit om dit soort kartelafspraken
in de toekomst de kop in te drukken. Het geld dat zij moeten betalen zou dan
bijvoorbeeld bij een goed doel terecht moeten komen of wellicht verdeeld kunnen
worden over de pensioenfondsen in Nederland, zodat het geld indirect weer
terugvloeit naar de consument.