Berichten

Geplaatst op

Ruud de zelfpijper

Jij daar vooraan.

Hoe heet jij?

Ruud?

Ruud, houd jij van pijpen? Lekker hé?

Beleef jij er veel plezier aan? Vast wel.

En zelf gepijpt worden vind je dat ook lekker?

Woorden die ik afgelopen zondag hoorde tijdens de voorstelling van Puur Gelul. Een voorstelling die ik iedereen aan kan raden om eens naar toe te gaan.

Ik moest er vanochtend aan denken toen ik mijn krant opensloeg en las dat vooral de hardwerkende burger hard getroffen word door het belastbaar maken van de tot nu toe onbelaste reiskostenvergoeding. De kosten als gevolg van deze bezuiniging kunnen voor sommige hardwerkende burgers oplopen tot zo’n 150 euro netto per maand.

Nu vraag ik mij af of de hardwerkende burger die bij de laatste verkiezingen op de VVD gestemd heeft zichzelf herkend in de eerste zinnen van dit stukje.

Geplaatst op

Geven en nemen

Na bijna 52 rondjes rond de zon gemaakt te hebben ben ik tot de conclusie gekomen dat je de wereld grofweg kunt verdelen in gevers, nemers en Limburgers. Persoonlijk vind ik de rol van gever de meest bevredigende. Er steekt ontzettend veel plezier en bevrediging in liefde, energie, aandacht en zo af en toe een aardigheidje aan een ander toe te delen.

Met het verstrijken van de jaren merk ik echter dat, zoals de gever zijn bevrediging haalt uit het geven, de nemer dit blijkbaar ook zo beleeft. Het grote verschil tussen geven en nemen is echter dat het geven aan grenzen onderhevig is. Er is een grens aan wat je kunt en wilt geven aan een ander. Bij de nemer lijkt deze grens meer en meer op te schuiven waardoor wat eens als bijzonder werd ervaren al spoedig als normaal, vanzelfsprekend en tot norm verheven wordt. Als gever loop je daar uiteindelijk in vast.

Laat ik een voorbeeld uit de praktijk geven. Vijftien jaar geleden woonde ik in een huis dat stamt uit 1876 en zo’n oud huis gaat gepaard met muizen. Op een dag keek ik naar een van mijn katten en zie dat Jopie een muis gevangen heeft. Katten hebben vier grote hoektanden en daartussen kleine tandjes. Ik keek naar een tafereel waarbij zowel Jopie als de muis mij aankeken. De kop van de muis stak tussen de vier hoektanden uit en vanuit die positie bewoog hij zijn hoofd in het rond terwijl de rest van zijn lichaam in de bek van de kat stak. Hoe ontroerend dit schouwspel ook oogde, besloot ik snel een einde te maken aan dit tafereel want ik wist uit ervaring dat Jopie op het gebied van fast food een nemer is en dit bloedig ging eindigen. Ik wrikte de bek van de kat open en gaf de muis zijn vrijheid terug.

Inmiddels woon ik veertig kilometer verder, maar de muizen tamtam reikt ver. Mijn reputatie binnen de muizenwereld is mij blijkbaar vooruit gesneld. Het parool lijkt te zijn; hij doet je toch niets. Sinds het overlijden van mijn katten hebben de muizen vrij spel in mijn huis. Regelmatig zag ik er een over het aanrecht wegstuiven als ik de keuken binnenkwam. Zo af en toe wist ik er een in het nauw te drijven die ik dan vervolgens kon vangen. Die zette ik dan buiten in de tuin. Maar hoe meer ik er ving des te brutaler ze werden. Stoven ze in het begin nog in volle vaart weg, nu namen ze de tijd om, voordat ze in hun schuilplaats verdwenen, nog even te stoppen en om over hun schouder mij even recht in de ogen te kijken. Vertederend maar duidelijk grensverleggend.

Langzamerhand begon het er op te lijken dat ze zelfs doelbewust mijn gezelschap op kwamen zoeken. Soms hoorde ik getrippel en zag dan vanuit mijn ooghoek een muis door de woonkamer rennen om dan vervolgens mij vanachter een luidspreker aan te gaan zitten staren. Een dieptepunt was toch wel toen ik, met de wc deur open, zittend op de wc pot, een muis aan zag komen trippelen. Hij keek mij aan en naderde mij tot op 20 cm van mijn voeten. Met mijn broek op mijn enkels was ik natuurlijk volledig geïmmobiliseerd en daar maakte hij nogal grof misbruik van. Ik heb hem toen wat vervelende woorden naar zijn hoofd geworpen en dat hielp.

Een tijd lang zag ik hem niet meer zo prominent. Zo af en toe een schim, soms uitdagend voorbij scharrelend als ik achter de computer aan het werk was, maar daar bleef het lange tijd bij. Tot gisterochtend. Nadat ik mijn ontbijt op had liep ik de slaapkamer in om een kledingsstuk te pakken van de stapel kleren die er op de grond lag. Ik til mijn broek op om mijn gsm uit mijn broekzak te pakken en vanonder de broek komt de muis tevoorschijn. Hij bleef roerloos zitten. Ook toen ik door mijn knieën boog om goed te kijken of het nu echt waar was wat ik zag. Ik kon hem zo oppakken, hij wist toch al hoe het ging eindigen, om hem in de tuin te zetten.

Mijn huis lijkt nu muisvrij maar het neemgedrag door jullie muizen is nu echt te ver gegaan. Ik waarschuw jullie: de volgende die ik vang zet ik uit in Limburg en dat is een vooruitzicht waarbij voor eenieder de koude rillingen over de rug moeten gaan lopen.

Geplaatst op

Nog meer beeldvorming (2)

Een aantal jaren geleden timmerde de belangenorganisatie voor het vrachtverkeer in Nederland hard aan de weg om een beeld te doen ontstaan dat de files in Nederland het goederenvervoer miljarden per jaar kostte. Wie in die tijd de moeite nam om beter te luisteren naar de filemeldingen kwam er snel achter dat het merendeel van files juist veroorzaakt werd door ongelukken waar vrachtwagens bij betrokken waren of files die ontstaan waren door pechgevallen met vrachtwagens. Met beeldvorming kan je een krachtige lobby doen gelden in Den haag.

Zojuist heeft het OM zijn jaarverslag bekend gemaakt over 2011. Het totaal aantal zaken steeg met 8,2% ten opzichte van 2010, en het aantal vrijspraken steeg. Dit laatste is volgens het OM het gevolg van de vrees bij rechters voor gerechtelijke dwalingen.

Was het niet vooral het OM dat het afgelopen jaar talloze malen in het nieuws kwam doordat zij zaken niet goed voorbereid had, dossiers zoek waren geraakt, onjuiste procedures bewandeld waren, de verdediging inzage in stukken geweigerd was of nagelaten was om ze over het bestaan hiervan in te lichten, enzovoort? In grote en in kleine zaken. Het haalde met grote regelmaat het nieuws.

Hier lijkt sprake van beeldvorming ten koste van de rechterlijke macht. Een trend ingezet door onder andere de roeptoeter uit Venlo. De functie van officier van justitie (OVJ) lijkt, in navolging van de Verenigde Staten, meer en meer een politieke functie geworden te zijn, maar nu lijkt zij met deze opmerking over gerechtelijke dwalingen ook op de stoel van de rechter te willen gaan zitten.

De afgelopen dagen kwam in het nieuws dat mensen in Rotterdamse trams niet alleen gefilmd worden, maar ook afgeluisterd. Dit valt in de categorie omstreden opsporingsmethoden, een lijn die het OM meer en meer bewandelt de afgelopen jaren. Schuren aan de grenzen van de rechtstaat. Volgens het OM is er in het geval van dit afluisteren niets aan de hand want de OVJ beoordeeld of de grenzen van de rechtstaat overschreden worden of niet. Tegelijkertijd overweegt het OM vervolging in te stellen in de zaak met de filmopnamen bij het VU medisch Centrum. Het OM zowel op de stoel van toetser van de wet en als vervolger? De kern van een rechtstaat is toch dat er een strikte scheiding is tussen de rechterlijke en de uitvoerende macht (politie en OM)?

Er lijkt een parallel te ontstaan tussen beeldvorming over files en de files die ontstaan bij de rechtbanken. Het is de beeldvormer zelf die bijdraagt aan de filevorming en in dit geval is het wel heel kwalijk omdat degenen die geacht worden verstand te hebben van het recht, zelf het recht geweld aan doen.

Geplaatst op

van Merkozy naar Merde

In Frankrijk vindt een wisseling van de wacht plaats en de financiële markten schijnen negatief te reageren op de opvolging van Sarkozy door Hollande. In dit kader lijkt het toepasselijk om de Europese samenwerking tussen Duitsland en Frankrijk een nieuwe benaming te geven.

Van Merkozy naar Merde (Mer(kel)(Hollan)de). Sarkozy zal zich in ieder geval in deze benaming kunnen vinden.

Geplaatst op

Roderick Bart en de dubbele nationaliteit

Hallo Roderick Bart,

Jij liet mij onlangs weten dat jij voorstander bent van  het afschaffen van de dubbele nationaliteit. Toen jij dat aan mij schreef vroeg ik mij af hoe jij staat tegenover het afschaffen van de dubbele identiteit.

Want laten wij nou eerlijk zijn. Roderick Bart is een leuke naam voor een kat maar voor een volwassen vent? Er is een hele generatie ontstaan met namen als Floris Jan, Hubertus Jaap, Peter Paul, Floris Flip. Durk Jan en ga zo maar door. Een paar huizen verder woont een Willem Alexander, zo’n naam waarvan de ouders gedacht moeten hebben, als wij hem die naam meegeven dan wordt hij vast koning en verdomd, in zijn geval lijkt dat inderdaad te lukken. Maar niet iedereen heeft het geluk om aan zo’n stereotiep te kunnen voldoen en er zullen vast enkele Willem Alexanders brandweerman geworden zijn. Dan is het toch wat minder handig als jouw collega naar jou moeten roepen: Willem Alexander pas op, achter je dreigt de boel in te storten. In dergelijke situaties telt elke seconde.

Die dubbele namen, je krijgt ze je strot niet uit. Dat jouw ouders destijds niet konden kiezen en besloten jou een dubbele naam te geven, betekent nog niet dat jij de rest van jouw leven jouw omgeving daarmee lastig moet vallen.

Het leven is keuzes maken en volgens mij ben jij nu op een leeftijd gekomen dat het tijd wordt dat jij de keuze gaat maken. Je gaat of verder als Roderick of als Bart. Maak dan vervolgens ook niet de keuze om jezelf Roderick B de LeeuwvanWenen te noemen. Dat is net zo fout en weggelegd voor mensen die lijden aan, wat ik noem, het Peter R de Vries syndroom. Je naam opleuken omdat je door de keus van jouw ouders toevallig meer dan een initiaal meegekregen hebt.

Kortom, wees een vent en zie af van die dubbele naam. Want wees nou eens eerlijk, je hebt er zelf toch ook last van dat als jij een formulier in moet vullen er nooit genoeg ruimte is om je voornaam in te vullen? De volgende keer dat je daar tegenaan loopt zul je nu beseffen dat dit gedaan is met een reden. Een dergelijke dubbele naam bekt gewoon niet en draagt de suggestie in zich dat wij te maken hebben met iemand die geen keuzes durft te maken in het leven.

Dat brengt ons weer terug op het onderwerp van de dubbele nationaliteit. Denk je daar nu nog steeds hetzelfde over?

Geplaatst op

Principieel opgezet

Gisterenavond was er een reportage bij Eenvandaag waarin mensen hun favoriete huisdier na hun overlijden op laten zetten. Het schijnt populair te zijn want er is een wachttijd van enkele maanden, waarbij de overblijfselen van de geliefde huisdieren ondertussen liefdeloos in een veel te volle koelcel opgeslagen worden.

De reportage had voor mij een nogal hoog Willibrord Frequin gehalte met zijn handel in geamputeerde hoofden. Desalniettemin laat het zien hoe mensen de liefde voor hun huisdier verwarren met het reduceren van het geliefde beest tot gebruiksvoorwerp. Hoever zijn wij dan nog verwijderd van de volgende stap? De overleden vrouw of man op laten zetten zodat deze prominent in de huiskamer je gedurende een aantal jaren nog liefdevol aan kan staren met glazen ogen?

Mocht het zover komen dat dit daadwerkelijk ook in zwang komt dan wil ik voorstellen dat wij minister Leers, als zijn tijd daar is, ook laten prepareren en opzetten. Wij geven hem dan een leuk plaatsje in de wandelgangen van het Tweede Kamergebouw als toonbeeld van de teloorgang van een politieke partij en hoe die partij zijn ziel verkocht om maar op het pluche te kunnen blijven zitten. Ik stel voor dat wij hem in een knielende houding plaatsen waarin hij bid om vergeving. Een houding die hij toch vaak aangenomen moet hebben gedurende de afgelopen anderhalf jaar van gedoogsteun door de PVV. Hem afbeelden in staande positie wordt sowieso moeilijk want de laatste dagen heeft hij wel erg duidelijk laten zien dat hij geen ruggengraat heeft.

Als je twee dagen na de val van het kabinet afstand neemt van jouw eigen plannen om Europawijd aan te dringen op nog strengere immigratieregels, laat je zien dat jij jouw ziel verkocht had aan de duivel en er ook geen sprake is van een principiële houding.

Ik ben blij dat deze plannen nu van tafel zijn maar hoeveel mooier zou het zijn geweest als hij niet vele mensen ellende bezorgd had voordat hij tot inkeer kwam.

Als wij naast Leers dan ook nog een opgezette Koppejan zouden plaatsen met zijn voeten in een teiltje met water, dan zou dit het plaatje nog completer maken. Begeleidend bordje erbij met de tekst; Twee confessionele politici uit een tijdperk dat CDA principes net zo standvastig waren als vloeibare was. Net zoals de inzet van Balkenende met zijn programma van normen en waarden een wassen neus bleek.

Geplaatst op

Duivenneukers

In Hengelo is een monument onthuld ter nagedachtenis aan het kindermisbruik binnen de Katholieke kerk.

Wat ik persoonlijk opvallend vind is dat in het monument, naast de afbeeldingen van twee kinderen, er ook de afbeelding opgenomen is van een hond.

Moeten wij dit uitleggen als een vooraankondiging van het volgende schandaal? Dat priesters  zich ook massaal vergrepen hebben aan seks met dieren? Wat doet die hond daar anders?

Ik zal eens in mijn familie te raden gaan of verwanten van mij ooit domicilie zochten in Katholieke instellingen en wat voor ervaringen zij daarbij opgedaan hebben.

Zou het fenomeen kinderboerderij zijn oorsprong vinden in het Katholieke onderwijssysteem? Dan zou dit kunnen duiden op een patroon.

Gelukkig voor de Katholieke Kerk is bestialiteit in Nederland nog steeds niet strafbaar. Hoewel het natuurlijk schandalig is dat de wetgever dit nog steeds toestaat.

 

Geplaatst op

Gelukszoekers

Dit kabinet richt veel pijlen op het buiten de deur houden van wat zij beschouwd als economische vluchtelingen die zich in ons land willen vestigen.

Door de op stapel staande bezuinigingen in het onderwijs melden veel Nederlandse studenten zich aan bij Belgische onderwijsinstellingen omdat het collegegeld daar maar een fractie bedraagt van wat ze in Nederland op moeten hoesten. Om economische motieven vluchten ze naar het buitenland. Een opmerkelijk bijverschijnsel van een beleid wat zegt zich richten op de kenniseconomie en innovatie.

Vormen deze studenten de voorbode en voorhoede van een nieuwe ontwikkeling en volgen binnenkort de mensen die werkloos zijn of dat dreigen te worden omdat er meer en meer aan de sociale zekerheid, het ontslagrecht en pensioenvoorzieningen gesleuteld dreigt te worden? Trekken politieagenten, onderwijzers, chronisch zieken straks massaal over de grenzen om economisch asiel aan te vragen in het buitenland?

Het zou zo maar kunnen, de Nederlander als economisch vluchteling.

Geplaatst op

Viva taal

In het weekend lees ik altijd Volkskrant Magazine en sinds enige tijd is daar de rubriek Buitenkans aan toegevoegd. Daar kunnen singles op de oude analoge manier een contactadvertentie plaatsen. Opgeleukt met een verhaaltje van de redactie over de betreffende personen.

Voor mij ligt het exemplaar van afgelopen weekend. In het oog springt de kop boven het verhaal van Lisette. Zij zoekt: ” Iemand die niet bang is mij op mijn plek te zetten”. Dat is een kop die je tegenwoordig boven veel van de vrouwelijke zoekers ziet, in allerlei variaties. Populair is ook “Ik zoek iemand die mij aan kan”.

Volgens mij is dit Viva taal voor; ik weet dat ik kuren heb maar ik ben niet van plan er zelf iets aan te doen. Daarvoor heb ik jou nodig, de ideale man die aan al mijn (niet reële) droomwensen voldoet. Jij mag het moeizame werk doen om mij te wijzen op al mijn onhebbelijkheden en onaangename karaktertrekjes. Als het daardoor uiteindelijk leidt tot een gespannen sfeer tussen ons, was jij toch niet de ware voor mij en ga ik weer vrolijk verder met het oppakken van mijn oude onhebbelijkheden. In ieder geval heeft onze relatie dan geleid tot een hoop gesprekstof met mijn vriendinnen, wat een band schept en mijn status en idee, dat ik toch wel een unieke persoonlijkheid ben versterkt. Ik ben zo bijzonder dat daardoor die ware voor mij zo moeilijk te vinden is. Een win-win situatie.

De arme man gefrustreerd en afgebrand achterlatend.

Geplaatst op

Klanttevredenheidsonderzoek

Zojuist floept het derde verzoek voor een online Klanttevredenheidsonderzoek mijn mailbox binnen. Het kost maar 5 minuten van mijn tijd om het in te vullen volgens het begeleidend schrijven. Bij elkaar dus maximaal 15 minuten als ik die berichten moet geloven.

Maar waarom zou ik ze geloven? Vodafone berekent mij nu een minuut beltegoed, zelfs als ik maar 20 seconden bel. Persoonlijk hebben zij mij daar nooit over geïnformeerd. Mijn zorgverzekeraar heeft een interpretatie van vergoeding voor gemaakte ziektekosten die niet overeenkomt met wat zij mij voorgespiegeld heeft toen ik de verzekering bij ze afsloot.

Waarom zou ik dus tijd steken in deze vragen? Als klanten weglopen, dan weten ze dat ze het niet goed doen en als zij werkelijk kwaliteit willen leveren dan mogen ze daar best zelf in investeren.

Ik ervaar dit soort verzoeken net als het fenomeen dat ik twee keer per jaar onderga als ik mijn kleding inkopen doe.

Verkoper: Wilt u dit leuke T-shirt ook hebben met de opdruk van de naam van de fabrikant er op?

Ik: Ja hoor. Hoeveel betaal je mij daarvoor?

Verkoper: Uhhh?

Ik: Als ik reclame ga maken voor die fabrikant dan is het toch niet zo gek dat ik daarvoor betaald krijg? Als jullie een advertentie zetten in het plaatselijke sufferdje dan moet je daar toch ook voor betalen? Dus ik wil dat T-shirt best hebben als jij mij 25 euro betaalt.

Verkoper: Uhhh?

Dus Vodafone, Eneco en DSW, met genoegen wil ik jullie online onderzoeken invullen in ruil voor een gepast bedrag. Sinds ik een gevierd columnschrijver ben hanteer ik een uurtarief van 360 euro per uur. 5 minuten is dus 30 euro. Elke minuut die ik boven de door jullie beloofde 5 minuten uitga valt buiten de bundel en dan gelden andere tarieven. Net als bij jullie.

Mijn bankrekeningnummer is bekend bij jullie dus stort eerst jullie onderzoeksbundel vol en dan ga ik met plezier aan de gang.