Vanochtend staat er op de voorpagina van Volkskrant het nieuws dat de weg vrij is voor de toetreding van Kroatië tot de EU. Bij dit soort aangekondigde toetredingen begin ik meer en meer het idee te krijgen dat het steeds minder gaat om een geschikte kandidaat toe te voegen aan “ons” Europa, als wel dat het gaat om het idee dat wij maar moeten blijven groeien. Net zoals er tegen de economie aangekeken wordt; zolang er groei is gaat het goed met ons.
Wanneer wij vanuit diezelfde gedachte kinderen zouden nemen dan zouden we ondertussen gezinnen hebben met 20 kinderen of meer. Een gezin bereikt op een gegeven moment een optimale omvang voor de betrokken ouders. Dit wordt ingegeven door allerlei praktische en gevoelsmatige overwegingen. De grootte van onze huizen is niet toereikend, ons inkomen is niet groot genoeg om het welzijn van het gezin te garanderen enzovoort. Na het bereiken van de optimale gezinsgrootte zal ieder nieuw kind dat verwelkomd wordt, een onevenredige aanslag plegen op het welzijn van de al aanwezige kinderen en de ouders, als is het maar dat de kans op het krijgen van een probleemkind dan steeds groter wordt. Het welzijn van een organisatie/gezin moet niet ingegeven worden door de groei die het doormaakt. Die groei moet geen doel op zich zijn.
Wat mij opviel in het artikel was dat onze premier over deze beoogde toetreding zei: “Dit valt heel goed uit te leggen”. Ik dacht, daar gaan we weer. Tijdens de eerste kabinetten Balkenende was het zogenaamde probleem dat hun ideeën geweldig goed waren voor ons land, alleen wij burgers begrepen het niet goed. Althans, dat was de uitleg van de toenmalige bewindslieden. Het probleem zat dus zogenaamd niet in de kwaliteit van de plannen maar in het feit dat ze er niet in slaagden om het ons het goed uit te leggen. Waren wij nu werkelijk te dom om hun plannen goed op hun kwaliteit te beoordelen?
De kern van de eerste drie kabinetten Balkenende was de combinatie CDA en VVD. Blijkbaar was de kwaliteit van hun briljante plannen toch niet zo goed voor het land op de midden lange termijn als zij toen dachten. De rigoureuze ingrepen die het huidige kabinet nu voor ogen staan worden verkocht onder het motto “wij hebben een heel goed verhaal”. Wederom vanuit de gedachte dat wij als burgers het niet goed begrijpen. Een gouden combinatie dat CDA en VVD, de één predikt marktwerking en de ander normen en waarden. Het levert merkwaardige korte termijn oplossingen waarbij het een ten koste gaat van de ander, of tenminste bijt.
Politiek is verworden tot korte termijn marketing. Het gaat niet om de kwaliteit die je levert maar om hoe je het verkoopt. Al het andere wordt daaraan ondergeschikt gemaakt.